ﻫﺮ ﺷﺐُ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺗﻮﺭﺍ ﻋﺸﻖ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻣﯿﮑﺮﺩ ¤ ﺯﯾﺮ ﭼﺸﻤﺎﻥِ ﺗَﺮَﺕ ﺳﺠﺪﻩ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ¤ ﺭﻫﺮﻭﯾﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﺮﺗﺎﺳﺮِ ﺷﺐ ﺭﺍ ¤ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﻧﮑﺘﻪ ﻧﮑﺘﻪ ﺯﺗﻮ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ¤ ﭼﺸﻢ ِ ﺍﻧﺪﻭﻩِ ﺳﺒﺐ ﺭﺍ ﭼﻪ ﮔﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺑﺴﺖ؟¤ ﻣﺤﺘﺴﺐ ﮐﻮ ؟ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻋﺸﻖ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ¤ ﺁﺷﯿﺎﻥ ﺯﺍﺩﻩ ﯼِ ﮐﻨﺪﻭﯼِ ﻋﺴﻞ ﺑﻮﺩ,ﻭﻟﯽ¤ ﺯﻫﺮﯼِ ﻣﺎﺭِ ﺣﻼﺣﻞ,ﺑﻪ ﺗﻮ ﻋﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ¤ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩ ﺗﻮﺭﺍ ﺷﮑﻮﻩ ﺑﻪ ﺩﺭﮔﺎﻫﻪ ﯾﻘﯿﻦ¤ ﺩﺭﮔﻪ ﭘﺎﮎ ﺯﻋﺸﻖِِ ﺗﻮ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻣﯿﮑﺮﺩ!¤ ﺩﺳﺖِ ﺑﺎﻻﺳﺮِ ﻣﺎ ﺣﯿﻒ ﻧﻬﺎﻥ ﺑﻮﺩُ ﻭﻟﯽ¤ ﺁﻥ ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻋﺸﻖ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ¤ ﺍﯼ ﺳﺤﺮ ﺩﺍﻏﯽ ﯾﺎﺩﯼ ﺑﻪ ﺩﻟﺖ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭﻟﯽ¤ ﻫﺮ ﺷﺐُ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺗﻮﺭﺍ ﻋﺸﻖ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ
تاریخ: چهارشنبه 12 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﻣﯽ ﺳﺮﺍﯾﻢ ﺷﻌﺮﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﻋﺸﻖ ﺩﯾﺪﻧﺖ¤
ﻣﺎﺕ ﻭ ﻣﺒﻬﻮﺗﻢ!ﭼﻪ ﺷﺪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﺍ
ﺩﺯﺩﯾﺪﻧﺖ؟
¤
ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﯾﺸﻢ،ﯽﮐ ﺑﻪ ﺩﺍﺩﻡ
ﻣﯿﺮﺳﯽ؟
¤
ﺍﯼ ﮐﻪ ﺁﺗﺶ ﺯﺩ ﻭﺟﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺧﺰﺍﻥ ﺭﻓﺘﻨﺖ
¤
ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﺍﺯ ﺗﻮ ﮐﻪ ﻋﺸﻘﺖ ﭘﺮ ﻭ ﺑﺎﻟﻢ
ﺷﮑﺴﺖ¤
ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﺑﺎ ﺭﻓﺘﻨﺖ ﻏﻢ ﮔﻮﺷﻪ ﻗﻠﺒﻢ
ﻧﺸﺴﺖ
¤
ﻣﻦ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﻪ ﺷﺪ ﺁﻭﺍﺭﻩ ﻭ ﻣﺠﻨﻮﻥ
ﺷﺪﻡ؟
¤
ﻣﻬﺮ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺮ ﺩﻝ ﺧﺎﻣﻢ
ﻧﺸﺴﺖ
¤
ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺖ ﺭﻭﯼ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺧﯿﺎﻟﻢ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺖ
¤
ﺷﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﮐﺎﺷﺎﻧﻪ ﻭ ﺻﺤﻦ ﻭ ﺳﺮﺍﯾﻢ
ﺭﺧﺖ ﺑﺴﺖ¤
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺭﻭﯾﺎﯼ ﻭﺻﺎﻟﺖ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ
ﺩﻟﺨﻮﺵ ﺷﺪﻡ¤
ﺑﯽ ﻭﻓﺎ ﺁﯾﺎ ﻣﺮﺍ ﺑﺮ ﺩﯾﺪﻧﺖ ﺍﻣﯿﺪ ﻫﺴﺖ؟
¤
ﺍﺯ ﻓﺮﺍﻏﺖ ﮔﺸﺘﻪ ﺍﻡ ﺣﯿﺮﺍﻥ ﻭ ﻣﺴﺖ¤
ﻋﻄﺮ ﯾﺎﺩﺕ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺴﺖ¤
ﺩﻟﺒﺮﯼ ﮐﺮﺩﯼ ﻭ ﻣﺤﺘﺎﺟﺖ ﺷﺪﻡ¤
ﺑﺎﺯ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻏﺮﯾﺒﯽ ﺑﺮ ﻭﺟﻮﺩﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺩﺳﺖ
¤
ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﻃﺎﻗﺖ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺑﺮ ﺩﻝ ﺍﯾﻦ ﺷﺐ
ﭘﺮﺳﺖ¤
ﺷﺐ ﺯ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﺤﺮﻡ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ¤
ﻣﻦ ﻭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺭﻭﯾﺎﯾﺖ ﺧﻮﺷﯿﻢ¤
ﺧﻮﺷﺘﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﺟﺎﯼ ﻣﻦ ﺭﺍ ﭘﯿﺶ ﺗﻮ
ﭘﺮﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ!
تاریخ: سهشنبه 11 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺑﺮ ﺩﺭﺩ ِ ﻧﻬﺎﻥ ﻫﯿﭻ ﮐﺴﯽ
ﯾﺎﺭ ﺩﻟﻢ ﻧﯿﺴﺖ¤
ﺍﻓﺴﻮﺱ ﮐﺴﯽ ﻣﺤﺮﻡ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺩﻟﻢ
ﻧﯿﺴﺖ
¤
ﻋﻤﺮﯼ ﻣﻦ ﻭ ﺩﻝ ﻧﺎﺯ ﮐﺸﯿﺪﯾﻢ ﻭ ﺧﺮﯾﺪﯾﻢ¤
ﺍﻣﺮﻭﺯ ، ﻋﺠﺐ ، ﯾﺎﺭ ﺧﺮﯾﺪﺍﺭ ﺩﻟﻢ ﻧﯿﺴﺖ
¤
ﺍﺯ ﻣﺎﺗﻢ ِ ﺩﻝ ، ﺑﻨﺪ ﺑﻪ ﺑﻨﺪﻡ ﺷﺪﻩ ﺑﯿﻤﺎﺭ
¤
ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮ ﻏﻢ ﺭﻧﮓ ﺑﻪ ﺭﺧﺴﺎﺭ ﺩﻟﻢ ﻧﯿﺴﺖ
¤
ﮔﺮ ﯾﺎﺭ ﺩﻭﺍﯼ ﺩﻝ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ
¤
ﮏﯾﯾﺎﺭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ، ﻧﮕﻬﺪﺍﺭ ﺩﻟﻢ ﻧﯿﺴﺖ
¤
ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﯾﺪﻡ ﺍﺛﺮﯼ ﭼﻮﻧﮑﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻭﺳﺖ
¤
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻥﮏﯾﺧﺎﺭ ﺩﻟﻢ ﻧﯿﺴﺖ
¤
ﭘﺮﺳﻨﺪ ﭼﺮﺍ ﯾﮑﺴﺮﻩ ﺍﺯ ﻏﻢ ﺑﺴﺮﺍﯾﯽ ؟¤
ﮔﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺩﮔﺮ ﺷﻮﺭ ﺩﺭ ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺩﻟﻢ
ﻧﯿﺴﺖ
¤
ﮔﻮﯾﻨﺪ ﺭﻫﺎ ﺷﻮ ﮐﻪ ﺩﮔﺮ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﻣﯿﺪﯼ
¤
ﮔﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺍﺳﯿﺮﻡ ، ﺑﻪ ﺟﺰ ﺁﻥ ﮐﺎﺭ ِ ﺩﻟﻢ
ﻧﯿﺴﺖ
تاریخ: سهشنبه 11 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﯾﺎﺩ ﺑﺎﺩ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﻫﺎﯼ
ﻋﺎﺷﻘﯽ
ﺭﻭﺯ ﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻫﻢ ﭘﯿﻤﺎﻥ ﺷﺪﯾﻢ¤
ﻣﻦ ﺷﺪﻡ ﺑﺎﻧﻮﯼ ﺷﻌﺮﺕ ، ﺑﺎ ﺳﺮﻭﺩ
ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻗﯽ ﺍﺯ ﻏﺰﻝ ﻣﻬﻤﺎﻥ ﺷﺪﯾﻢ¤
»ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ«ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ
ﻗﻨﺪ ﻋﺎﻟﻢ ﺁﺏ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺩﺭ ﺩﻟﻢ
¤
ﺗﺮﺱ ﻭ ﻣﺎﺗﻢ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩﻡ ﻫﯿﭻ ﺑﻮﺩ
ﺩﺳﺖ ﮔﺮﻣﺖ ﺗﺎ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺣﺎﺻﻠﻢ¤
ﻋﯿﻨﮑﺖ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺯﺩﯼ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﻬﺎﺭ
ﻋﯿﻨﮑﯽ ﺯﯾﺒﺎ ﮐﻪ ﭘﺸﺘﺶ ﻋﺸﻖ ﺑﻮﺩ¤
ﺗﺎ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ ﻧﮕﺎﻫﻢ ، ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﻣﯽ ﺧﺮﯾﺪ ﻡ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ
¤
ﯾﺎﺩ ﺩﺍﺭﻡ ﮔﻔﺘﮕﻮﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺭﻭﺯ ﺁﺧﺮ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ
¤
ﺣﺮﻑ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﯽ ﺯﺩﯼ ، ﯾﺎﺩﺕ ﻧﺒﻮﺩ
ﺑﺬﺭ ﻋﺸﻘﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﮐﺎﺷﺘﯿﻢ¤
ﻋﯿﻨﮑﺖ ﻣﻨﺸﻮﺭ ﺷﺪ ، ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﺮﺩ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺗﮑﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺭﯾﺰ ﺭﯾﺰ
¤
ﺳﻬﻢ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﺶ ﭘﻮﭺ ﺷﺪ
ﻓﺼﻞ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺷﺪ ﺑﺮﮒ ﺭﯾﺰ
¤
ﺁﻩ ، ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺘﯽ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺩﺭﺩﻡ ﭼﺎﺭﻩ ﺳﺎﺯﯼ ﻣﯽﮐﻨﻢ¤
ﮐﺎﺵ ﺯﻥ ﺑﻮﺩﯼ ﻭ ﻣﯽ ﺩﯾﺪﯼ ﭼﻄﻮﺭ
ﺑﺎ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﻋﺸﻖ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
؟...
تاریخ: سهشنبه 11 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺑﻮﯼ ﻧﻤﻨﺎﮎ ﺧﺰﺍﻥ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ
ﻏﻮﻏﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﭘﺎ ﮐﺮﺩ¤
ﺍﺷﮏ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺩﺭﯾﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﭘﺎ
ﮐﺮﺩ
¤
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﺭﻧﮓ ﺩﺭ
ﺭﻧﮓ
¤
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺎﺩﺭ ﺩﺭ ﭘﺴﺮ ﺭﺍ ﺭﻧﮓ ﺷﯿﺪﺍﯾﯽ ﺑﻪ
ﭘﺎ ﮐﺮﺩ
¤
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺎﺭﯾﺪ ﻭ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻫﺎ ﺁﻣﺪﯼ
¤
ﺭﺩ ﭘﺎﯼ ﺗﻮ ﭘﺮﯼ، ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺑﻠﻮﺍﯾﯽ ﺑﻪ ﭘﺎ
ﮐﺮﺩ
¤
ﮔﯿﺞ ﻭ ﺳﺎﮐﺖ ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺭ
ﺑﯿﺪﺍﺭ ﻣﺎﻧﺪﻡ¤
ﮐﺎﺵ ﻣﯽ ﺩﯾﺪﯼ ﺭﻓﺘﻨﺖ ﺩﺭ ﻣﻦ ﭼﻪ
ﺳﻮﺩﺍﯾﯽ ﺑﻪ ﭘﺎ ﮐﺮﺩ¤
ﺁﺗﺸﻢ ﺯﺩ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﺎﺩ ﺍﻣﺸﺐ ﺩﺳﺖ
ﻣﻦ ﺩﺍﺩ
¤
ﻫﺎ...ﻋﺰﯾﺰﻡ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺳﯿﻨﻪ ﺳﯿﻨﺎﯾﯽ
ﺑﻪ ﭘﺎ ﮐﺮﺩ¤
ﺗﺎ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﭘﻞ ﻧﮕﺮﺩﺩ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻦ
ﺷﮑﺴﺘﯽ
¤
ﺗﺎ ﺗﻮ ﺑﺮﮔﺮﺩﯼ ﺑﺒﯿﻨﯽ ﻏﻢ ﭼﻪ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﭘﺎ
ﮐﺮﺩ
¤
ﺁﺳﻤﺎﻧﻤﺎ!ﻫﻤﺘﯽ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺰﻥ ﺩﺭ ﺟﺎﻥ ﻣﻦ¤
ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﯽ ﺻﻒ ﺑﻪ ﺻﻒ ﺩﺭ ﻣﻦ ﭼﻪ ﮔﻞ
ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﭘﺎ ﮐﺮﺩ...
تاریخ: سهشنبه 11 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺑﺎﺯ ﺍﻣﺸﺐ ﺩﻝ ﻫﻮﺍﯼ ﺑﯿﻨﻮﺍﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ¤
ﺭﻭﯼ ﻧﻌﺸﻢ ﻫﯽ ﻧﻮﺍﯼ ﺑﯽ ﻧﻮﺍﯾﯽ ﻣﯽ
ﮐﻨﺪ¤
ﺑﺎﺯ ﺭﻋﺪ ﺑﯿﺨﺒﺮ،ﻋﮑﺎﺱ ﺧﻠﻮﺗﮕﺎﻩ ﺷﺪ
¤
ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﭼﮑﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﯽ ﺻﺪﺍﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ¤
ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﺭﻓﺘﻦ ﻧﯿﺎﺯ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺁﺩﻣﯽ ﺍﺳﺖ
¤
ﻣﺪﻋﯽ ﺩﺭﺍﺩﻋﺎﯾﺶ ﺑﯽ ﺭﯾﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ
¤
ﺳﺮﻭﻫﺎﯼ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺟﻨﺠﺎﻝ ﺳﺨﺖ
ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ¤
ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺑﻮﺗﻪ ﺯﺍﺭﺍﻥ ،ﺑﯽ ﻫﻮﺍﯾﯽ ﻣﯽ
ﮐﻨﺪ
¤
ﺟﻨﮕﻞ ﺳﺮﺩ ﻭ ﺳﯿﺎﻩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﺎﯼ ﻣﺤﺎﻝ¤
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺭﺍ ﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﻣﻦ ﺑﯽ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﻣﯽ
ﮐﻨﺪ
¤
ﺧﯿﺲ ﺷﺮﻡ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﺷﺪ ﮐﺎﮐﺘﻮﺱ
ﯾﺎﺩﻫﺎ¤
ﺗﺎ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﯾﺪ ﺍﺯ ﻟﺒﺎﻧﻢ ﺑﯽ ﺣﯿﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ
¤
ﯾﺎﺩ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺎﻝ ﺁﻭﺭﻡ¤
ﭼﻮﻥ ﻣﯿﺎﻥ ﺳﯿﻨﻪﯼﻣﻦ ﺑﯽ ﻣﺮﺍﯾﯽ!ﻣﯽ
ﮐﻨﺪ
تاریخ: سهشنبه 11 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﺎﺩ ﻭ ﺑﺎﺭﺍﻥ،ﻣﻦ
ﺍﺳﻴﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻢ¤
ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ ﺩﺭ ﺧﻠﺴﻪ ﺟﺎﻥ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺷﺘﻢ
¤
ﺳﺎﻝ ﻫﺎ ﺑﯽ ﺭﻭﯼ ﻧﺎﺯﺕ ﯾﺦ ﺯﺩﻡ ﺩﺭ ﺑﯽ
ﻗﺮﺍﺭﯼ
¤
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻓﺮﺗﻮﺕ ﻭ ﺧﺴﺘﻪ ﺳﺎﮐﻦ ﮐﻮﯼ
ﺑﻬﺸﺘﻢ
¤
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﭼﺘﺮﺕ
ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ¤
ﺗﺎ ﻧﻔﺲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻗﻔﺲ ﮐﺮﺩﻡ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﻣﻦ
ﺑِﻬِﺸﺘﻢ
¤
ﺍﺯ ﮔﺬﺭ ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﯿﺲ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺁﻧﯽ
¤
ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺩﺭ ﮐﺎﺷﯽ ﺩﻝ ﻣﯽ
ﻧﻮﺷﺘﻢ¤
ﻋﺸﻮﻩ ﻫﺎﯼ ﻧﺎﺯ ﺗﻮ ﮔﻞ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺩﺭ ﻓﺮﺵ
ﻗﺎﻟﯽ
¤
ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﺧﯿﺲ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺳَﺮ
ﻧﻮﺷﺘﻢ¤
ﮔﺎﻩ ﻭ ﺑﯽ ﮔﺎﻩ ﺁﻣﺪﯼ ﺩﻝ ﺭﻧﮓ ﺷﺪ
ﺭﻧﮕﯿﻦ ﮐﻤﺎﻧﯽ¤
ﻣﻦ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻧﮕﯿﻦ ﮐﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﺭﻧﮓ ﺯﺭﺩ
ﺗﻮﻧﻮﺷﺘﻢ
¤
ﺑﺎ ﻣﺘﺮﺳﮏ ﻫﺎ ﻧﺸﺴﺘﻢ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺷﺪ
ﺭﻫﺒﺮ ﻣﻦ
¤
ﺗﺎ ﮐﻪ ﺑﻐﺾ ﺳﺎﮐﺘﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮔﻠﻮﯼ ﻣﺮﺩﻩ
ﮐِﺸﺘﻢ
¤
ﺑﺎ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻦ ﻧﮕﻮ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺍﻧﺎﺭﯼ ﺷﺪ ﺗﻮ
ﺭﻓﺘﯽ
¤
ﻋﮑﺲ ﺗﻮ ﯾﮑﺒﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﻘﺶ ﺷﺪ ﺩﺭ ﻟﻮﺡ
ﺧﺸﺘﻢ
تاریخ: سهشنبه 11 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﻧﺒﺾ ﭘﻠﻚ ﭼﺸﻢ
ﻣﻦ ،ﻣﻬﻤﺎﻧﺴﺮﺍﻱ ﭘﺎﻱ ﺗﻮﺳﺖ¤
ﻳﺎﺩﮔﺎﺭ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﺷﺒﻬﺎﻱ ﺗﻮﺳﺖ
¤
ﻣﻦ ﺍﺳﻴﺮ ﻋﺎﺷﻘﻲ،ﻣﺠﻨﻮﻥ ﻭ ﺷﻴﺪﺍﻱ
ﺗﻮﺍﻡ
¤
ﺭﺍﻡ ﺗﻮ،ﻣﻔﺘﻮﻥ ﺗﻮ،ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻭ ﭘﻴﺪﺍﻱ ﺗﻮﺍﻡ
¤
ﺍﺯ ﺍﺯﻝ ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗﺎﺭ ﻣﻦ،ﺍﺯ ﻣﺎ ﺷﺪﻱ
¤
ﻛﻨﺞ ﺩﻝ،ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺻﺪ ﻏﻢ،،ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﻣﺎﻧﺎ
ﺷﺪﻱ
¤
ﮔﺮﺩ ﻭ ﺧﺎﻙ ﺧﻔﺘﻪ ﺑﺮ ﺯﻧﮕﺎﺭ ﻗﺒﻠﻢ ﭘﺎﻙ
ﺷﺪ
¤
ﺗﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﺳﺒﺰ ﭼﺸﻤﺖ؛ﻛﻬﻜﺸﺎﻥ ﺧﺎﻙ ﺷﺪ¤
ﻣﻦ ﻛﻪ ﺭﻓﺘﻢ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺗﻮ،ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺪﻱ
¤
ﻫﻤﻨﺸﻴﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎﻱ ﺳﻨﮕﻲ ﻭ ﺻﻬﺒﺎ
ﺷﺪﻱ
¤
ﺩﺭ ﺩﻝ ﻭﻳﺮﺍﻥ ﻣﻦ، ﺑﺬﺭ ﻣﺤﺒﺖ ﻛﺎﺷﺘﻲ¤
ﺧﻮﺍﺏ ﺳﻨﮕﻴﻦ ﻣﺮﺍ، ﺍﺯ ﺭﻭﻱ ﺷﺐ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻲ¤
ﺩﻳﻦ ﻭ ﺩﻝ ﺁﻭﺍﺭﻩ ﻭ ﺳﺮﮔﺸﺘﻪ ﻱ ﻛﻮﻱ ﺗﻮ
ﺷﺪ
¤
ﻣﺴﺖ ﻭ ﺷﻴﺪﺍﻱ ﺗﻨﺖ،ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻱ ﺑﻮﻱ ﺗﻮ
ﺷﺪ
¤
ﺳﻬﻢ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻲ،ﺭﻧﺪﺍﻧﻲ ﻭ ﺁﻭﺍﺭﮔﻲ
ﺍﺳﺖ¤
ﻳﺎﺩ ﺗﻮ ،ﺳﺮﻟﻮﺣﻪ ﺍﻳﻦ ﻭﺍﺩﻱ ﻭ ﺑﻴﭽﺎﺭﮔﻲ
ﺍﺳﺖ
¤
ﺷﻮﺭ ﻭ ﺣﺎﻝ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ،ﮔﻮﺵ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﻛﺮﺩ
¤
ﺷﺮﻡ ﮔﺮﻣﺎﻱ ﺳﺮﺷﻜﺖ، ﺩﻳﺪﻩ ﺍﻡ ﺭﺍ ﻧﺎﺯ
ﻛﺮﺩ
¤
ﺭﺍﻡ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ
ﺷﺪﻥ،ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﻲ،ﺳﺮﮔﺸﺘﮕﻲ ﺍﺳﺖ¤
ﺍﺯ ﺑﺮﺍﻱ ﺭﻭﺡ ﻣﻦ،ﺍﻭﺝ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻨﺪﮔﻲ ﺍﺳﺖ
تاریخ: سهشنبه 11 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺩﻻ ﯾﺎﺭﻡ ﻫﻮﺍﯼ ﺩﻟﮑﺸﯽ
ﺩﺍﺷﺖ¤
ﻭﻟﯽ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﺩﺭ ﻗﻠﺒﺶ ﮐﺴﯽ ﺩﺍﺷﺖ
¤
ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺭﺍ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺑﻮﺩﻡ¤
ﻭﻟﯽ ﺍﻭ ﺣﺎﻝ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺑﺪﺗﺮﯼ ﺩﺍﺷﺖ¤
ﻃﺒﯿﺐ ﺣﺎﺫﻗﯽ ﺑﻮﺩ ﺁﻥ ﺟﻨﺎﺏ ﺍﻭ
¤
ﺑﻪ ﺗﺐ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮﯼ ﺩﺍﺷﺖ
¤
ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺣﺲ ﺩﺳﺖ ﺍﻭﯾﻢ
¤
ﻭﻟﯽ ﺍﻭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﮐﺲ ﺳﺮﯼ ﺩﺍﺷﺖ
¤
ﺑﻪ ﺑﻦ ﺑﺴﺖ ﻧﯿﺎﺯﯼ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﮐﻢ¤
ﻭﻟﯽ ﯾﺎﺭﻡ ﺑﻪ ﺑﻦ ﺑﺴﺘﺶ ﺩﺭﯼ ﺩﺍﺷﺖ
¤
ﻭ ﻣﻦ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻣﺮﺩﻡ¤
ﺧﺪﺍﯾﺎ ﮐﺎﺵ ﺁﺩﻡ ﻫﻢ ﭘﺮﯼ ﺩﺍﺷﺖ
تاریخ: دوشنبه 10 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺍﯼ ﺭﻭﺡ ﺗﺸﻨﻪ، ﺁﺭﺍﻡ ﺑﮕﯿﺮ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺑﯿﺎﺩ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ....
ﺩﺭ ﮐﺠﺎﯼ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩ؟
ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻫﺴﺖ ﺟﺎﺭﯼ
ﮔﺸﺖ ﻭ
ﺑﺎ ﻣﯿﺨﻬﺎﯼ ﺩﻋﺎ ، ﺻﻠﯿﺐ ﻫﺴﺘﯽ ﺑﺮ
ﺩﻭﺷﻢ ﺛﺒﺎﺕ ﯾﺎﻓﺖ
ﻭ ﻣﻦ ﺧﻤﯿﺪﻩ ﻭ ﺧﻮﻧﯿﻦ ﺁﻣﺪﻡ.
ﺁﻣﺪﻧﻢ ﺭﺍ ﺩﻧﯿﺎ ﺩﻧﯿﺎ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ ، ﺁﻣﺪﻧﻢ ﺭﺍ
ﺩﺭﯾﺎ ﺩﺭﯾﺎ ﮔﺮﯾﺴﺘﻢ.
ﺍﯼ ﺭﻭﺡ ﺗﺸﻨﻪ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﮕﯿﺮ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺑﯿﺎﺩ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ...
ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﮐﻪ ﺑﯿﻬﻮﺩﮔﯽ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ
ﺩﺭﯾﺎﻓﺘﻢ
ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻮﻥ"\ﺳﯿﺰﯾﻒ"\ﻫﺮ ﺭﻭﺯ
ﺳﻨﮓ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺭﻩ ﺑﻪ ﻗﻠﻪﯼﮐﻮﻩ ﻣﯽ ﮐﺸﺎﻧﺪﻡ ﻭ
ﻫﺮ ﺷﺎﻡ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻪ ﺩﺭﻩ ﭘﺮﺗﺎﺏ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﻫﺮ ﺷﺎﻡ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ...
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻫﺎﯼ ﺗﻠﺦ ﺑﯿﻬﻮﺩﮔﯽ.....
ﺁﺭﯼ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭﯾﺎﻓﺘﻢ ﺗﺸﻨﻪ ﺍﯼ،
ﭘﺲ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻢ
ﻭ ﻫﻤﭽﻮﻥ"\ﭘﺮﻭﻣﺘﻪ"\ﮐﻪ ﺁﺗﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﻌﺒﺪ ﺧﺪﺍﯾﺎﻥ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺩﺯﺩﯾﺪ ﻭ
ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﺁﻭﺭﺩ ، ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺩﺯﺩﯾﺪﻡ ﻭ
ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﺁﻭﺭﺩﻡ
ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺸﻨﮕﯿﺖ،
ﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﺮﻡ ، ﺑﺎﺯ ﻣﺼﻠﻮﺏ ﮔﺸﺘﻢ ﻭ
ﺍﯾﻨﮏ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ...
ﮐﺮﮐﺴﺎﻥ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺟﮕﺮ ﻣﺮﺍ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ
ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻧﺪ
ﻭ ﻣﻦ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﻣﯽ ﻣﯿﺮﻡ.
ﺍﯼ ﺭﻭﺡ ﺗﺸﻨﻪ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﮕﯿﺮ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺑﯿﺎﺩ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ....
ﺁﻥ ﮐﺲ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﻡ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﻣﯽ
ﺩﺍﺭﻡ
ﺍﻭﮐﻪ ﺁﺗﺶ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺎﻧﺶ
ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﺮﻡ ﻋﺸﻖ ﺳﻮﺧﺘﻨﺪ ﻭ ﻟﺐ ﺑﻪ
ﺷﮑﺎﯾﺖ ﻧﮕﺸﻮﺩﻧﺪ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﮐﻪ ﭘﺎﯼ ﺻﻠﯿﺐ ﻣﻦ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ ﺍﺷﮏ
ﺭﯾﺨﺖ ﻭ ﺍﺷﮏ ﺭﯾﺨﺖ.
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺑﯿﺎﺩ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ ، ﺩﺳﺘﻬﺎﯾﺶ ﺭﺍ...
ﺁﻥ ﭘﺎﮐﺘﺮﯾﻦ ، ﺁﻥ ﻧﺠﯿﺐ ﺗﺮﯾﻦ ﺩﺳﺘﻬﺎ ﺭﺍ
"\ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺍﺷﺎﺭﻩﯼﺩﺳﺘﺖ ﺩﺭﯾﺎ ﻣﯿﺎﻥ
ﺭﮔﻢ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ"\
ﺍﻣﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ
ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﻣﺼﻠﻮﺏ ﻣﻦ...ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ
ﺭﺳﺪ....ﻧﻤﯽ ﺭﺳﺪ.
ﺍﯼ ﺭﻭﺡ ﺗﺸﻨﻪ ، ﺁﺭﺍﻡ ﺑﮕﯿﺮ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﻢ....ﺑﮕﺬﺍﺭ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﻢ
تاریخ: دوشنبه 10 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
