ﺳﮑﻮﺗﻢ ﺩﺍﺩ ﺯﺩ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺭ ﻧﮕﻮ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺍﯾﻨﺠﺎ؛ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺑﺎﻭﺭ ﺣﺪﯾﺚ ِﮐﻬﻨﻪﯼﺍﻧﮑﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺭ ؛ ﺧﺮﺍﺑﺶ ﮐﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﯿﻦ ﻣﻦ ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻥ ِﺁﻫﻮﯾﺖ؛ ﻧﮕﻮ ﮐﻪ ﺍﻧﺲ ﺩﺍﺭﺩ ﺳﺎﯾﻪ ﺍﺵ ﺑﺎ ﺳﺎﯾﻪﯼﻣﻮﯾﺖ ؛ ﺑﺪﻭﻥ ﺭﯾﺸﻪﯼﺳﺒﺰ ِﻧﮕﺎﻫﺖ‚ﺳﯿﻨﻪ ﺍﻡ ﺧﺎﻟﯿﺴﺖ؛ ﺩﻟﯽ ﮐﻪ ﺧﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎ ﻃﭙﺶ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻧﺶ ﻧﯿﺴﺖ؛ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺠﻢ ِﻧﮕﺎﻩ ِﺳﺮﺩ ﻭ ﺳﻨﮕﯿﻨﺶ ﺩﺭﻭﻥ ﭘﯿﻠﻪ ﻣﯽ ﭘﻮﺳﻢ؛ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﻣﺨﺮﻭﺑﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﻬﺮ ِﺑﯽ ﺳﺎﻣﺎﻥ ِﺫﻫﻦ ِﻣﻦ ؛ ﭼﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﭘﺎ ﺑﺮ ﺟﺎﺳﺖ! ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺳﺴﺘﯽ ﻭ ﺭﯾﺰﺵ ﺩﺭﻭﻏﯽ ﻣﻄﻠﻖ ﻭ ﺑﯽ ﺟﺎﺳﺖ؛ ﺩﻝ ِﺑﯽ ﺗﺎﺏ ِﺩﯾﺮﻭﺯﻡ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﻃﭙﺶ ﺩﺭ ﺑﻄﻦ ﺧﺎﻣﻮﺷﺶ ؛ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﺸﺎﻧﺪﻡ ﺳﯿﻨﻪﯼﺩﯾﻮﺍﺭ؛ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻃﻨﺎﺏ ﺩﺳﺘﻬﺎﯾﻢ ﻣﻦ ﺯﺩﻡ ﺑﺮﺩﺍﺭ ؛ ﺗﻮ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﯽ ﺗﺎﻣﻞ ٬ ﺭﺍﺣﺖ ﻭ ﺁﺳﻮﺩﻩ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺭ

تاریخ: یکشنبه 09 مهر 1391

ﻣﺜﻞ ﺟﻨﺲِ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ، ﺩﺭ ﺧﯿﺎﻟﻢ ﺭﻧﮓ ﺩﺍﺭﯼ¤ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﯼ ﺍﻣﺎ ﺣﻀﻮﺭﯼ ﮐﺎﻣﻼً ﭘﺮ ﺭﻧﮓ ﺩﺍﺭﯼ ¤ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ ﺧﻠﻖ ﮐﺮﺩﯼ ﭘﯿﺶ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﻣﺼﻮﺭ¤ ﻣﺎﻧﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺷﺪﯼ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺕ ﺍﺭﮊﻧﮓ ﺩﺍﺭﯼ ¤ ﺟﺎ ﺷﺪﯼ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺖ ﻫﺎ ﺭﻭﯼ ﺧﻂ ﺣﺎﻣﻞ ﺩﻝ ¤ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺁﻫﻨﮓ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﻮﺍﯼ ﭼﻨﮓ ﺩﺍﺭﯼ¤ ﻣﺜﻞ ﺍﺑﯿﺎﺕ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﭘﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ¤ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺭﯾﺘﻢ ﻭ ﺿﺮﺏ ﺁﻫﻨﮓ ﺩﺍﺭﯼ¤ ﺷﮏ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺫﺭﻩ ﺍﯼ ﻫﻢ"\ﺷﯿﺸﻪ ﺍﯼ ﻫﺴﺘﯽ"\ﺍﮔﺮ ﭼﻪ¤ ﻇﺎﻫﺮﺍً ﺩﺭ ﺳﯿﻨﻪﯼﺧﻮﺩ ﺗﮑﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺳﻨﮓ ﺩﺍﺭﯼ!

تاریخ: یکشنبه 09 مهر 1391

ﺣﺪﺱِ ﮏﯾ ﻭﺍﻗﻌﻪ ﺩﺭ ﭼﺸﻢِ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ ؛ ﻟﺐِ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﮐﻨﺪ ﻭﻟﯽ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺩﻟﻢ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺖ ؛ ﺟﺬﺑﻪﯼﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺍﯾﺜﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺣﺲِ ﮔﻨﮕﯽ ﺑﻪ ﺗﻦ ﻣﻦ ﭘﯿﭽﯿﺪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺖ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﻋﺠﺎﺯ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺟﺎﻥ ﺩﺍﺩﻡ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﯾﺸﻢِ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﺷﺪ ﺳﻨﮓِ ﺍﻧﮕﺸﺘﺮﯼ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﻭَ ﻣﺮﺍ ﻣﺴﺦ ﺷﺪﻩ ﺳﻮﯼ ﺧﻮﺩ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﮐﺸﯿﺪ ﻭَ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﺧﺪﺍ ﻫﻢ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻭُ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ!

تاریخ: یکشنبه 09 مهر 1391

ﻣﻦ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ ﻏﺮﯾﺐ ﺩﺭ ﺍﻧﺰﻭﺍﯼ ﻋﺸﻖ__________ﺑﺎ ﭘﺎﯼ ﺁﺑﻠﻪ ، ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﻋﺸﻖ¤¤ ﭼﻨﺪﯼ ﺍﺳﺖ ﻏﺮﻗﻪ ﺍﻡ ﺩﺭ ﺑﻬﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺳﮑﻮﺕ______ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺩﻝ ﺩﺭ ﺍﻧﺤﻨﺎﯼ ﻋﺸﻖ ¤¤ ﻗﻠﺒﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ، ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ _____________ﺑﻨﮕﺮ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﺑﺎ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﻋﺸﻖ¤¤ ﭼﺸﻢ ﻣﺮﺍ ﺗﻮ ﺑﺎﺯ ﺍﺑﺮﯼ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﯼ _____________ﺍﯼ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺗﺮﯾﻦ، ﺍﯼ ﺁﺷﻨﺎﯼ ﻋﺸﻖ ¤¤ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﻦ ﺩﺭ ﻓﺼﻞِ ﺑﻮﺩﻧﻢ ______________ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﻣﻨﺸﺎ ﻧﺸﻮ ﻭ ﻧﻤﺎﯼ ﻋﺸﻖ¤¤ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﻡ ﺑﺒﯿﻦ، ﻋﺎﺻﯽ ﻭ ﺳﺮﮐﺸﻢ ___________ﺳﺮ ﻣﯽ ﺭﻭﻡ ﺯ ﺧﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﻋﺸﻖ ¤¤ ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻘﻢ، ﺩﻟﻢﮏﯾﺧﺎﻧﻪ ﻭﻗﻒ ﺗﻮ _________ﻟﺒﺮﯾﺰ ﻭ ﭘﺮ ﺻﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﻮﯼ ﻭ ﻫﺎﯼ ﻋﺸﻖ¤¤ ﮏﯾﻟﺤﻈﻪ ﺑﻨﮕﺮﯼ ﮔﺮ ﺑﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ ____________ﺗﺎ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽ ﺭﺳﯽ ﺑﺎ ﺭﺩ ﭘﺎﯼ ﻋﺸﻖ ¤¤ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻤﺎﻥ ﮔﻠﻢ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ____________ﻣﻦ ﺭﻫﺮﻭﻡ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍﯼ ﻋﺸﻖ

تاریخ: یکشنبه 09 مهر 1391

ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺯ ﺁﺳﻤﺎﻧﺶ ﺍﺑﺮﯾﺴﺖ؛ ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﯿﻢ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ؛ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺁﺑﯽ ﺭﻭﯾﺎ ﭘﺸﺖ ﺍﯾﻦ ﻗﺎﺏ ﺧﯿﺎﻝ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ؛ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺷﮏ ﻣﯿﺒﺎﺭﻡ ﺷﺎﯾﺪ ﺍﺭﺍﻡ ﮔﯿﺮﯾﻢ... ﺍﻣﺎ... ﺑﺎﺯ ﺩﻟﻢ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﻧﺒﻮﺩﻧﺖ ﻧﺪﯾﺪﻧﺖ ﻧﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺖ ﻧﮕﻔﺘﻨﺖ ﺍﺭﯼ ﻓﻘﻂ ﺑﻬﺎﻧﺶ ﺗﻮﯾﯽ ﺗﻮ...ﺧﻮﺏ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ... ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯿﻨﻮﯾﺴﻢ ﺑﺮﮔﺮﺩ ﻫﻤﻨﻔﺴﻢ.. ﺑﺮﮔﺮﺩﺁﺭﺍﻡ ﺟﺎﻧﻢ ﺑﺮﮔـــــــــﺮﺩ ﺗﺎ ﺁﺭﺍﻡ ﮔﯿﺮﺩ ﺩﻝ ﺷﯿﺪﺍﯾﻢ ...

تاریخ: یکشنبه 09 مهر 1391

ﺳﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﺩﻝ ﺑﺮﯾﺪﻥ ﺳﺎﺩﻩ ﻧﯿﺴﺖ....ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﭘﺮﺯﻣﻬﺮﺕ ﺭﺍ ﻧﺪﯾﺪﻥ ﺳﺎﺩﻩ ﻧﯿﺴﺖ" ﻣﻦ ﺗﻮﺭﺍ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺭﻭﺋﯿﺎﯼ ﻣﺤﺎﻝ.............ﻧﺎﺯﻧﯿﻨﺎ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺍﻣﺎ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺳﺎﺩﻩ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﻭﺝ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻡ ﺯ ﺷﻮﻕ ﺩﯾﺪﻧﺖ ﺑﯽ ﺑﺎﻝ ﻭ ﭘﺮ................ﺑﺎﻝ ﭘﺮﻭﺍﺯﺧﯿﺎﻟﻢ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﺳﺎﺩﻩ ﻧﯿﺴﺖ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻫﻤﭽﻮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﻬﺎﺭ..........ﺍﺯ ﺣﻀﻮﺭ ﺳﺒﺰ ﻭ ﭘﺮﻣﻬﺮﺕ ﮔﺬﺷﺘﻦ ﺳﺎﺩﻩ ﻧﯿﺴﺖ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺑﻮﺩﻥ ﺗﻮ ﺭﻭﺡ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺟﺎﻥ ﮔﺮﻓﺖ......ﺭﺩ ﺷﺪﻥ، ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪﻥ، ﺑﺎﺗﻮ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺳﺎﺩﻩ ﻧﯿﺴﺖ .....

تاریخ: یکشنبه 09 مهر 1391

ﺍﻱ ﻣﻮﻧﺲ ﺷﺒﻬﺎﻱ ﻣﻦ؛ ﺫﻛﺮ ﺗﻮ ﺑﺮ ﻟﺒﻬﺎﻱ ﻣﻦ ؛ ﺑﺸﻨﻮ ﻣﻨﻢ ﺑﻨﮕﺮ ﻣﻨﻢ ؛ ﻟﯿﻼ ﺗﺮﯾﻦ ﻟﯿﻼ ﻣﻨﻢ ؛ ﻫﻢ ﺭﺍﺯ ﻭ ﻫﻢ ﭘﺎﯾﺖ ﺷﺪﻡ؛ ﻫﻢ ﺭﻧﮓ ﺩﻧﯿﺎﯾﺖ ﺷﺪﻡ ؛ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﻬﺮ ﺗﻮ ﺭﺍ ؛ ﻫﺮﺟﺎ ﻛﻪ ﺑﺎﺷﻲ ﻣﻦ ﺗﺮﺍ؛ ﺯﺁﻧﺴﻮﻱ ﻋﺎﻟﻢ ﻫﻢ ﺗﺮﺍ ؛ ﺗﻮ ﻫﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﻣﻦ ﺗﺮﺍ؛ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻧﻤﺖ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻤﺖ؛ ﭼﻮﻥ ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻤﺖ ؛ ﮔﻔﺘﻢ ﺗﻮﺋﯽ ﺭﻭﯾﺎﯼ ﻣﻦ ؛ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻦ ﻓﺮﺩﺍﻱ ﻣﻦ ؛ ﮔﻔﺘﻢ ﺧﺪﺍ ، ﻋﺸﻖ ﺗﺮﺍ ؛ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺗﻮﻳﻲ ﺑﺨﺸﺪ ﻣﺮﺍ؛ ﺑﺎ ﺟﺎﻥ ﻭﺩﻝ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻤﺖ؛ ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻤﺖ ؛ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺗﺮﻳﻦ ﺑﻮﺩﻱ ﻣﺮﺍ؛ ﺗﻮ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺑﻮﺩﻱ ﻣﺮﺍ ؛ ﺣﺎﻻ ﭼﺮﺍ ﺍﯼ ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ؛ ﺍﯼ ﻗﻠﺐ ﺗﻮ ﺩﺭﯾﺎﺗﺮﯾﻦ؛ ﺩﺭﺩﻭﺳﺘﯽ ﻫﺎ ﺑﺮﺗﺮﯾﻦ؛ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﺁﺑﯽ ﺗﺮﯾﻦ ؛ ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺗﻮ ﺟﺎﻥ ﺁﻓﺮﯾﻦ ؛ ﮔﻮ ﺍﺯ ﭼﻪ ﺭﻭ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ؛ ﺧﻂ ﻣﯽ ﺯﻧﯽ ﻋﺸﻖ ﻣﺮﺍ ؛ ﻛﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﻣﻬﺮﺕ ﭼﺮﺍ؟ ؛ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻴﺎ، ﺍﺯ ﺩﺭ ﺩﺭﺍ ؛ ﭘﺎﺳﺦ ﻧﻤﻲ ﮔﻮﻳﻲ ﻣﺮﺍ؟ .....

تاریخ: یکشنبه 09 مهر 1391

ﺑﯿﻦ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﻭ ﺭﻭﯾﺎ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﺁﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺮﺯ ﺟﻨﻮﻥ ﻣﯽ ﮐﺸﺎﻧﺪ؛ ﺁﺭﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﻪ ﻟﻄﺎﻓﺖ ﺑﻬﺎﺭ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺗﺎﺝ ﺷﮑﻮﻓﻪ ﺑﺮ ﺳﺮﺕ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﯽ ﺧﻮﺍﺏ ﻫﺎﯼ ﺭﻭﯾﺎﯾﯿﺖ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺗﻌﺒﯿﺮﻧﺪ ؛ ﺑﻮﯼ ﺑﻬﺎﺭ ﻧﺎﺭﻧﺞ ﻭ ﻋﻄﺮ ﺷﺐ ﺑﻮ ﻫﺎ ﻣﺴﺘﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﭼﻪ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺷﯽ ﺩﺍﺭﯼ ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻤﺎﻡ ﻏﻢ ﻫﺎﯾﺖ ﭼﻮﻥ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺷﺪﻥ ﮔﯿﺴﻮﺍﻧﺖ ﺑﺎ ﺑﺎﺩ ﺑﻬﺎﺭﯼ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﺴﺘﯽ ﺧﯿﺎﻝ ﺍﺯ ﺳﺮﺕ ﭘﺮﯾﺪ ﻭ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺳﺮﺩﯼ ﺯﻣﺴﺘﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺗﺎ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﯾﻦ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭ ﺗﻮ ﺭﺳﻮﺥ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺗﻮ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺎ ﻫﯿﭻ ﺑﻬﺎﺭﯼ ﮔﺮﻡ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﯼ

تاریخ: شنبه 08 مهر 1391

ﺍﺯ ﺩﻧﯿﺎ ﮐﻪ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻡ ﺷﮑﻮﻩ ﻫﺎﯾﻢ ﺯﯾﺎﺩ ﺷﺪ؛ ﻭ ﺍﻣﯿﺪ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﯽ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ؛ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻡ ﺩﺭ ﺧﻠﺴﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﻓﺎﺭﻍ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﺴﺘﯽ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺗﺎ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻣﺮﮒ.. ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﻢ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺩﻫﺸﺖ ﺑﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ ﺩﺭ ﺟﺴﺘﺠﻮﯾﺶ ﺑﻮﺩﻡ؛ ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﻫﻤﻬﻤﻪ ﺍﯼ ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﺩﯾﻮﺍﺭﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺮﺯ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﺣﺘﯽ ﺗﻨﻔﺴﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ ؛ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻦ ﺍﯾﻨﺠﺎﯾﻢ ﺑﺪﻭﻥ ﻋﺸﻖ ﺑﺪﻭﻥ ﻧﻔﺮﺕ ﺑﺪﻭﻥ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺪﻭﻥ ﺑﺪﯼ ﺑﺪﻭﻥ ﺣﺮﻑ ﺑﺪﻭﻥ ﺷﻨﯿﺪﻥ؛ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺁﺭﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ ﺩﺭ ﺧﻮﺩﻡ ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻦ ﻣﯿﺸﻮﻡ ﺷﻨﺎﻭﺭ ﺑﯿﻦ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺟﺪﺍﻟﯽ ﺳﺨﺖ ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﻦ ﻧﻔﺲ ﻫﺎ...ﻭ ﺗﭙﺶ ﻫﺎﯼ ﻗﻠﺒﻢ؛ ﻭ ﭼﻪ ﻣﺎﯾﻮﺳﺎﻧﻪ ﻗﻠﺒﻢ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺧﯿﺮﻩ ﮔﺸﺘﻪ ﺁﻫﻨﮓ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻧﻮﺍﺯﺩ ؛ ﺍﻣﺎ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺯﻫﺮ ﺁﻟﻮﺩ ﺗﻨﻔﺲ ﻫﺎ ﺑﺎ ﻧﻔﺮﺗﯽ ﺍﺯ ﻫﺴﺘﯽ ﺩﻭﻥ ﭘﺮﻭﺭ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺍﺑﺪﯼ ﺍﻡ ﻓﺮﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﺪ ؛ ﻣﻦ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻦ ﻭ ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺘﻦ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ . . . ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺩﻋﺎ ﮐﻨﯿﺪ .

تاریخ: شنبه 08 مهر 1391

ﺍﺯ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ ﺷﻌﺮ ﺣﺴﺎﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ¤ ﺷﻌﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﻔﺘﻨﺖ ﺧﻮﺏ ﻣﺠﺎﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ¤ ﺑﺎﺯ ﺑﻪ ﻟﻄﻒ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﻗﻠﻢ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ¤ ﺷﺎﻋﺮ"ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ"ﭘﺲ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ¤ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ ﻋﺎﺩﺕ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﺗﻮﺳﺖ ¤ ﺧﯿﺮﻩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ ﺩﻟﻢ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺮﺍﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ¤ ﻭﺣﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺰﻭﻝﮏﯾ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ¤ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻓﺼﻞِ ﮐﺘﺎﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ¤ ﻣﯿﺎﻥِ ﻭﺍﮊﻩ ﺟﺎ ﺷﺪﻥ ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻮﺳﺖ¤ ﻭﺍﺝ ﺑﻪ ﻭﺍﺝ ﻣﯽ ﯽﮑﭼ ﻗﻠﻢ ﻣﺬﺍﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ!¤ ﻓﮑﺮ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻓﻘﻂ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ ﺧﯿﺎﻝِ ﻣﻦ¤ ﺳﻮﮊﻩ ﺷﮑﺎﺭِ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪﯼﻧﺎﺏ ﻣﯽ ﺷﻮد¤¤¤¤¤¤

تاریخ: شنبه 08 مهر 1391