ﺑﯿﺎ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﯿﻢ...ﻣﻦ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﻭ ﺩﻟﮕــﯿﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﻘــﺶ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺑﯿﺎ ﺭﻭﺡ ﻣﻦ ﻣﺜﻞ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻕ ﻗﻠﺐ ﺗﺮﺍ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﯿﻢ...ﺍﯾﻦ ﺳﺨﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ ﺍﯾﻦ ﮐﻮﭼـﻪ ﺑﻦ ﺑﺴـﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﮕﻮ ﺳــﺎﺩﻩ ﺑﺎ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻤﺖ ﻭ ﺻﺎﺩﻕ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﺏ ﻭ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻤﺖ ﺯﺑــﺎﻥ ﺗﻮ ﺑــﺎ ﻗـﻠﺒﺖ ﺍﻧﮕــﺎﺭ ﻧﯿﺴﺖ ﻧﻪ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﮑﻦ...ﺟﺎﯼ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﯿﺴﺖ ﭼﻪ ﺗﺮﺩﯾﺪ ﺗﻠﺨﯽ ﯾﻘﯿﻦ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ ﻭ ﺷﮏ...ﺭﻭﺯﻥ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺴﺖ ﺑﯿﺎ ﺷـــﻌﺮ ﻣﻦ ﺍﺭﻣﻐــﺎﻥ ﻏﻤﺖ ﺑﺮﻭ ﺳﺎﺩﻩ ﮔﻔﺘﻢ...ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﻤﺖ

تاریخ: دوشنبه 10 مهر 1391

ﺑﻬﺎﺭ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺧﺰﺍﻥ ﺷﺪ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ؛ ﺑﻬﺎﺭﺕ ﺳﺒﺰ ﺧﺰﺍﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﺟﻬﺎﻥ ﺷﺪ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ؛ ﺑﻬﺎﺭﺕ ﺳﺒﺰ ﺧـــﺪﺍ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻋﺸـﻖ ﻣﻦ ؛ ﻗﺮﯾـــﻨﻢ ﮐـﺮﺩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ؛ ﻏﺮﯾـــﺒﻢ ﮐـﺮﺩ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺁﻥ ِ ﻫﻤﯿـﻢ ﻋﺸـﻖ ﻣﻦ ؛ ﮐﻨــﺎﺭﻡ ﺑﺎﺵ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺟﺎﻥ ِ ﻫﻤﯿﻢ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ؛ ﮐﻨــﺎﺭﻡ ﺑﺎﺵ ﺗﻮ ﺟﺎﻥ ﻭ ﻫﺴﺘﯽ ﻣﻦ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ؛ ﺑﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺗﻮ ﺟﺎﻡ ﻭ ﻣﺴﺘﯽ ﻣﻦ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ؛ ﺑﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﻣﻦ

تاریخ: دوشنبه 10 مهر 1391

ﻫﺮ ﺷـﺐ ﭼﻮ ﺷـﻤﻊ ﻣــﺮﺍ ﺁﺏ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ¤ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﭼﺸﻢ ﻣﺮﺍ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ¤ ﺁﺭﺍﻡ ﻣـﯽ ﺭﻭﯼ ﻭ ﺳــﮑﻮﺕ ﺷـــﺒﺎﻧﻪ ﺭﺍ¤ ﺳـﺮﺷﺎﺭ ﺑﻐﺾ ﻭ ﻏﻤـﯽ ﻧـﺎﺏ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ¤ ﺑﯿـﺪﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﻭ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸـﻢ ﺗﺮﺍ¤ ﺑـﺎ ﺧــﻮﺩ ﺩﺭﻭﻥ ﻗﻔــﺲ ﻣﯽ ﮐﺸــﻢ ﺗﺮﺍ ¤ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ ﻭ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﯽ ﻣﺮﺍ ¤ ﺑﺎ ﻫﺮ ﻧﻔﺲ ﺩﺭﻭﻥ ﻗﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﯽ ﻣﺮﺍ ¤ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻗﺼﻪﯼ ﻋﺠﯿﺐ¤ ﺍﯾـﻦ ﺁﻣـﺪﻥ ، ﻣﺎﻧـﺪﻥ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺭﻓﺘـﻦ ﻏﺮﯾﺐ ¤ ﺑــﺎﯾﺪ ﺗﻤــﺎﻡ ﺷـﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﻗﺼـﻪ ﺧــﻮﺏ ﻣﻦ ¤ ﺧﺎﻟﯽ ﺷﻮﺩ ﻓﻀﺎﯼ ﺩﻝ ﺍﺯ ﺑﻮﯼ ﺍﯾﻦ ﺭﻗﯿﺐ

تاریخ: دوشنبه 10 مهر 1391

ﺍﻟﻬﯽ ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺩﺭﺩﻧﺎﮐﯽ ﺳﺖ ﺷﻮﻕ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﻟﻬﺎﯼ ﺳﻮﺧﺘﻪ. ﺷﻮﻗﯽ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺣﻠﻘﻪ ﺑﺮ ﮔﺮﺩﻧﻢ ﺍﻓﮑﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﻭ ﺁﺗﺸﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﻓﮑﻨﺪﯼ ﻭ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﻟﻬﺎ... ﺩﺭ ﺩﻭﺯﺥ ﻫﺠﺮﺍﻥ ﺗﻮ ﻫﺮ ﺻﺒﺢ ﻭ ﺷﺎﻡ ﻣﯽ ﺳﻮﺯﻡ.ﻫﺮ ﺻﺒﺢ ﻭ ﺷﺎﻡ ﺳﺮﺍﻓﮑﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﺩﺭﮔﺎﻫﺖ ﻣﯽ ﺁﯾﻢ ﻭ ﺷﺮﻡ ﺳﺎﺭ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻡ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺗﮑﺮﺍﺭﻣﺮﺍ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭﯼ ﻧﯿﺴﺖ. ﻣﯽ ﺭﺍﻧﯽ ﻭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﯽ ﻭ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺍﺷﺘﯿﺎﻕ ﻭ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﺗﻮ ﺣﯿﺮﺍﻧﻢ. ﺍﻣّﺎ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﺖ ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻧﯽ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺑﻪ ﺩﺭﮔﺎﻫﺖ ﺑﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺎﻟﻬﺎﯼ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺑﻪ ﺷﻔﺎﻋﺖ ﻋﺸﻖ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﻢ.

تاریخ: دوشنبه 10 مهر 1391

ﺷــﺐ ﻭ ﺳﮑـــﻮﺕ ﻭ ﺟﻬــﺎﻧـﯽ ﮐﻪ ﺑــﺎﺯ ﻣـﯽ ﭼــﺮﺧــﺪ ؛ ﻣـــﻦ ﻭ ﻫــــﺮﺍﺱ ِﺟــــﻨﻮﻧﯽ ﮐـﻪ ﻓـــﺎﺵ ﻣــﯽ ﮔـــﺮﺩﺩ ﺩﺭ ﻋـــﻤﻖ ِﺫﻫــﻦ ﻣــﻦ ﺍﮐﻨــﻮﻥ ﺣــﺮﯾﻖ ِﺭﻧﮕـﯿﻨﯽ ﺳﺖ ﺑﻪ ﺟﺮﻡ ِﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺑﻪ ﻫـﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺟﺮﻡ ِ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﺳــﺖ؛ ﺩﻭﺑـــﺎﺭﻩ ﮐـــﻬﮑﺸــﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺁﺗــﺶ ﺩﺭﻭﻥ ِﺩﻝ ﺑﺮ ﭘـﺎﺳﺖ ﮐــﻪ ﻧـــﺎﻡ ِﻫـﺮ ﺷــﺮﺍﺭﻩﯼﺁﻥ ﺑــﻪ ﻧــﺎﻡ ِﺍﯾـﻦ ﻟﯿـﻼﺳﺖ؛ ﺣــﺪﯾﺚ ِﺍﺳـــﺎﺭﺕ ﺍﯾـﻦ ﻣــﻦ ﺣــﺪﯾﺚ ِﻏﻤﮕــﯿﻨﯽ ﺳــﺖ؛ ﺻــﻌـﻮﺩ ِﺍﯾـﻦ ﻣــﻦ ﻓــــﺎﺧﺮ ﺳـــﻘﻮﻁ ِﻧﻨﮕـــــﯿﻨﯽ ﺳﺖ؛ ﻗﺴــــﻢ ﺑﻪ ﺟــــﺎﻥ ﺗــﻮ ﺍﻣﺸـــﺐ ﻗـــﯿﺎﻡ ﺧـﻮﺍﻫـﻢ ﮐــﺮﺩ؛ ﺗــــﻤﺎﻡ ِﻧــﺎﺗـــﻤﺎﻡ ِﺧــــﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺗــــﻤﺎﻡ ﺧــﻮﺍﻫــﻢ ﮐــﺮﺩ؛ ﺩﺭﻭﻥ ِﮐــــﻬﺸــﺎﻥ ِﺩﻟــــﻢ ﻧــــﻤﺎﺯ ﺧﻮﺍﻫــﻢ ﺳـــﻮﺧــﺖ ؛ ﻣـﯿـــﺎﻥ ِﺳــﺠـﺪﻩﯼﺁﻥ ﺳـــﺮﻓﺮﺍﺯ ﺧﻮﺍﻫـﻢ ﺳـــﻮﺧــﺖ ؛ ﺷـﺐ ﺍﺳـﺖ ﻭ ﮐــﻬﮑﺸــﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺧـﺎﮎ ﺍﻓﺘــﺎﺩﻩ؛ ﻭ ﻣــﺎﻧـﺪﻩ ﯾــﮏ ﻣــﻦ ِ ﺑـﯽ ﺳـــﺮ ﺑـﻪ ﺭﻭﯼ ﺳـــﺠــﺎﺩﻩ

تاریخ: دوشنبه 10 مهر 1391

ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺗﻮﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﺷﺐ ﺷﯿﺸﻪ ﺍﯼ ﻭﻗﺘﯽ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ ﮐﻨﺞ ﺍﺳﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﺭﻗﺺ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ ﺧﯿﺎﻝ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺗﻨﻢ ﺑﯿﺪﺍﺩ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺮﮐﻪ ﺗﭙﺶ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﻩ ﺍﺑﺴﺘﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﻗﺮﻧﻬﺎ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﺍﺯ ﻣﺸﺮﻕ ﺯﻣﯿﻦ ﺗﺎ ﻣﻐﺮﺏ ﺩﻟﺖ ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺗﻮﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﺧﻮﺍﻫﺶ ﺗﻨﻢ ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮ ﺧﯿﺎﻝ ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ

تاریخ: دوشنبه 10 مهر 1391

ﺳﮑﻮﺗﻢ ﺩﺍﺩ ﺯﺩ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺭ ﻧﮕﻮ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺍﯾﻨﺠﺎ؛ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺑﺎﻭﺭ ﺣﺪﯾﺚ ِﮐﻬﻨﻪﯼﺍﻧﮑﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺭ ؛ ﺧﺮﺍﺑﺶ ﮐﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﯿﻦ ﻣﻦ ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻥ ِﺁﻫﻮﯾﺖ؛ ﻧﮕﻮ ﮐﻪ ﺍﻧﺲ ﺩﺍﺭﺩ ﺳﺎﯾﻪ ﺍﺵ ﺑﺎ ﺳﺎﯾﻪﯼﻣﻮﯾﺖ ؛ ﺑﺪﻭﻥ ﺭﯾﺸﻪﯼﺳﺒﺰ ِﻧﮕﺎﻫﺖ‚ﺳﯿﻨﻪ ﺍﻡ ﺧﺎﻟﯿﺴﺖ؛ ﺩﻟﯽ ﮐﻪ ﺧﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎ ﻃﭙﺶ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻧﺶ ﻧﯿﺴﺖ؛ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺠﻢ ِﻧﮕﺎﻩ ِﺳﺮﺩ ﻭ ﺳﻨﮕﯿﻨﺶ ﺩﺭﻭﻥ ﭘﯿﻠﻪ ﻣﯽ ﭘﻮﺳﻢ؛ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﻣﺨﺮﻭﺑﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﻬﺮ ِﺑﯽ ﺳﺎﻣﺎﻥ ِﺫﻫﻦ ِﻣﻦ ؛ ﭼﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﭘﺎ ﺑﺮ ﺟﺎﺳﺖ! ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺳﺴﺘﯽ ﻭ ﺭﯾﺰﺵ ﺩﺭﻭﻏﯽ ﻣﻄﻠﻖ ﻭ ﺑﯽ ﺟﺎﺳﺖ؛ ﺩﻝ ِﺑﯽ ﺗﺎﺏ ِﺩﯾﺮﻭﺯﻡ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﻃﭙﺶ ﺩﺭ ﺑﻄﻦ ﺧﺎﻣﻮﺷﺶ ؛ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﺸﺎﻧﺪﻡ ﺳﯿﻨﻪﯼﺩﯾﻮﺍﺭ؛ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻃﻨﺎﺏ ﺩﺳﺘﻬﺎﯾﻢ ﻣﻦ ﺯﺩﻡ ﺑﺮﺩﺍﺭ ؛ ﺗﻮ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﯽ ﺗﺎﻣﻞ ٬ ﺭﺍﺣﺖ ﻭ ﺁﺳﻮﺩﻩ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺭ

تاریخ: یکشنبه 09 مهر 1391

ﻣﺜﻞ ﺟﻨﺲِ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ، ﺩﺭ ﺧﯿﺎﻟﻢ ﺭﻧﮓ ﺩﺍﺭﯼ¤ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﯼ ﺍﻣﺎ ﺣﻀﻮﺭﯼ ﮐﺎﻣﻼً ﭘﺮ ﺭﻧﮓ ﺩﺍﺭﯼ ¤ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ ﺧﻠﻖ ﮐﺮﺩﯼ ﭘﯿﺶ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﻣﺼﻮﺭ¤ ﻣﺎﻧﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺷﺪﯼ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺕ ﺍﺭﮊﻧﮓ ﺩﺍﺭﯼ ¤ ﺟﺎ ﺷﺪﯼ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺖ ﻫﺎ ﺭﻭﯼ ﺧﻂ ﺣﺎﻣﻞ ﺩﻝ ¤ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺁﻫﻨﮓ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﻮﺍﯼ ﭼﻨﮓ ﺩﺍﺭﯼ¤ ﻣﺜﻞ ﺍﺑﯿﺎﺕ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﭘﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ¤ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺭﯾﺘﻢ ﻭ ﺿﺮﺏ ﺁﻫﻨﮓ ﺩﺍﺭﯼ¤ ﺷﮏ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺫﺭﻩ ﺍﯼ ﻫﻢ"\ﺷﯿﺸﻪ ﺍﯼ ﻫﺴﺘﯽ"\ﺍﮔﺮ ﭼﻪ¤ ﻇﺎﻫﺮﺍً ﺩﺭ ﺳﯿﻨﻪﯼﺧﻮﺩ ﺗﮑﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺳﻨﮓ ﺩﺍﺭﯼ!

تاریخ: یکشنبه 09 مهر 1391

ﺣﺪﺱِ ﮏﯾ ﻭﺍﻗﻌﻪ ﺩﺭ ﭼﺸﻢِ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ ؛ ﻟﺐِ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﮐﻨﺪ ﻭﻟﯽ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺩﻟﻢ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺖ ؛ ﺟﺬﺑﻪﯼﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺍﯾﺜﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺣﺲِ ﮔﻨﮕﯽ ﺑﻪ ﺗﻦ ﻣﻦ ﭘﯿﭽﯿﺪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺖ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﻋﺠﺎﺯ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺟﺎﻥ ﺩﺍﺩﻡ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﯾﺸﻢِ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﺷﺪ ﺳﻨﮓِ ﺍﻧﮕﺸﺘﺮﯼ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﻭَ ﻣﺮﺍ ﻣﺴﺦ ﺷﺪﻩ ﺳﻮﯼ ﺧﻮﺩ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﮐﺸﯿﺪ ﻭَ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﺧﺪﺍ ﻫﻢ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻭُ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ!

تاریخ: یکشنبه 09 مهر 1391

ﻣﻦ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ ﻏﺮﯾﺐ ﺩﺭ ﺍﻧﺰﻭﺍﯼ ﻋﺸﻖ__________ﺑﺎ ﭘﺎﯼ ﺁﺑﻠﻪ ، ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﻋﺸﻖ¤¤ ﭼﻨﺪﯼ ﺍﺳﺖ ﻏﺮﻗﻪ ﺍﻡ ﺩﺭ ﺑﻬﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺳﮑﻮﺕ______ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺩﻝ ﺩﺭ ﺍﻧﺤﻨﺎﯼ ﻋﺸﻖ ¤¤ ﻗﻠﺒﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ، ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ _____________ﺑﻨﮕﺮ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﺑﺎ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﻋﺸﻖ¤¤ ﭼﺸﻢ ﻣﺮﺍ ﺗﻮ ﺑﺎﺯ ﺍﺑﺮﯼ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﯼ _____________ﺍﯼ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺗﺮﯾﻦ، ﺍﯼ ﺁﺷﻨﺎﯼ ﻋﺸﻖ ¤¤ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﻦ ﺩﺭ ﻓﺼﻞِ ﺑﻮﺩﻧﻢ ______________ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﻣﻨﺸﺎ ﻧﺸﻮ ﻭ ﻧﻤﺎﯼ ﻋﺸﻖ¤¤ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﻡ ﺑﺒﯿﻦ، ﻋﺎﺻﯽ ﻭ ﺳﺮﮐﺸﻢ ___________ﺳﺮ ﻣﯽ ﺭﻭﻡ ﺯ ﺧﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﻋﺸﻖ ¤¤ ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻘﻢ، ﺩﻟﻢﮏﯾﺧﺎﻧﻪ ﻭﻗﻒ ﺗﻮ _________ﻟﺒﺮﯾﺰ ﻭ ﭘﺮ ﺻﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﻮﯼ ﻭ ﻫﺎﯼ ﻋﺸﻖ¤¤ ﮏﯾﻟﺤﻈﻪ ﺑﻨﮕﺮﯼ ﮔﺮ ﺑﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ ____________ﺗﺎ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽ ﺭﺳﯽ ﺑﺎ ﺭﺩ ﭘﺎﯼ ﻋﺸﻖ ¤¤ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻤﺎﻥ ﮔﻠﻢ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ____________ﻣﻦ ﺭﻫﺮﻭﻡ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍﯼ ﻋﺸﻖ

تاریخ: یکشنبه 09 مهر 1391