ﯾﺎﺩ ﺑﺎﺩ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﻫﺎﯼ
ﻋﺎﺷﻘﯽ
ﺭﻭﺯ ﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻫﻢ ﭘﯿﻤﺎﻥ ﺷﺪﯾﻢ¤
ﻣﻦ ﺷﺪﻡ ﺑﺎﻧﻮﯼ ﺷﻌﺮﺕ ، ﺑﺎ ﺳﺮﻭﺩ
ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻗﯽ ﺍﺯ ﻏﺰﻝ ﻣﻬﻤﺎﻥ ﺷﺪﯾﻢ¤
»ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ«ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ
ﻗﻨﺪ ﻋﺎﻟﻢ ﺁﺏ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺩﺭ ﺩﻟﻢ
¤
ﺗﺮﺱ ﻭ ﻣﺎﺗﻢ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩﻡ ﻫﯿﭻ ﺑﻮﺩ
ﺩﺳﺖ ﮔﺮﻣﺖ ﺗﺎ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺣﺎﺻﻠﻢ¤
ﻋﯿﻨﮑﺖ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺯﺩﯼ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﻬﺎﺭ
ﻋﯿﻨﮑﯽ ﺯﯾﺒﺎ ﮐﻪ ﭘﺸﺘﺶ ﻋﺸﻖ ﺑﻮﺩ¤
ﺗﺎ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ ﻧﮕﺎﻫﻢ ، ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﻣﯽ ﺧﺮﯾﺪ ﻡ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ
¤
ﯾﺎﺩ ﺩﺍﺭﻡ ﮔﻔﺘﮕﻮﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺭﻭﺯ ﺁﺧﺮ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ
¤
ﺣﺮﻑ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﯽ ﺯﺩﯼ ، ﯾﺎﺩﺕ ﻧﺒﻮﺩ
ﺑﺬﺭ ﻋﺸﻘﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﮐﺎﺷﺘﯿﻢ¤
ﻋﯿﻨﮑﺖ ﻣﻨﺸﻮﺭ ﺷﺪ ، ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﺮﺩ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺗﮑﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺭﯾﺰ ﺭﯾﺰ
¤
ﺳﻬﻢ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﺶ ﭘﻮﭺ ﺷﺪ
ﻓﺼﻞ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺷﺪ ﺑﺮﮒ ﺭﯾﺰ
¤
ﺁﻩ ، ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺘﯽ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺩﺭﺩﻡ ﭼﺎﺭﻩ ﺳﺎﺯﯼ ﻣﯽﮐﻨﻢ¤
ﮐﺎﺵ ﺯﻥ ﺑﻮﺩﯼ ﻭ ﻣﯽ ﺩﯾﺪﯼ ﭼﻄﻮﺭ
ﺑﺎ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﻋﺸﻖ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
؟...
تاریخ: سهشنبه 11 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید