شبی بارانی::::::
ﻭ ﺭﺳﺎﻟﺖ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﺩﻭ ﺍﺳﺘﮑﺎﻥ ﭼﺎﯼ ﺩﺍﻍ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﺩﻭﯾﺴﺖ ﺟﻨﮓ ﺧﻮﻧﯿﻦ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﻢ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺷﺒﯽ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﯼ ﺧﻮﯾﺶ ﭼﺸﻢ ﺩﺭ ﭼﺸﻢ ﻫﻢ ﻧﻮﺵ ﮐﻨﯿﻢ
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
غریب::::::
ﻣﺎﺩﺭﺑﺰﺭﮒ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ ﺩﺭ ﻫﯿﺎﻫﻮﯼ ﺷﻬﺮ ﺁﻥ ﻧﻈﺮ ﺑﻨﺪ ﺳﺒﺰ ﺭﺍ ﮐﻪﺩﺭﮐﻮﺩﮐﯽﺑﺴﺘﻪﺑﻮﺩﯼﺑﻪ ﺑﺎﺯﻭﯼ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺍﻭﯾﻦ ﺣﻤﻠﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺗﺎﺗﺎﺭ ﻋﺸﻖ ﺧﻤﺮﻩ ﺩﻟﻢ ﺑﺮ ﺍﯾﻮﺍﻥ ﺳﻨﮓ ﻭ ﺳﻨﮓ ﺷﮑﺴﺖ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﺎﻧﺪ ﭘﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺖ ﻣﻦ ﭼﺸﻢ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﻡ ﻣﻦ ﭼﺸﻢ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﻡ ﻣﻦ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻡ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺭﻭﺯ ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﯿﻢ
تاریخ: دوشنبه 22 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﻧﺎﺯﯼ:ﭘﻨﺠﺮﻩﺭﺍﺑﺒﻨﺪﻭﺑﯿﺎﺗﺎﺑﺎﻫﻢ ﺑﻤﯿﺮﯾﻢ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﻣﻦ:ﻧﺎﺯﯼ ﺑﯿﺎ ﻧﺎﺯﯼ:ﻣﯽﺧﻮﺍﯼﺑﮕﯽﺗﻮﻋﻤﻖ ﺷﺐ ﯾﻪ ﺳﮓ ﺳﯿﺎﻩ ﻫﺴﺖ ﮐﻪﻓﮑﺮﻣﯽﮐﻨﻪﻭﺭﺍﺯﺭﻧﮓﮔﻞﻫﺎ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﻪ ؟ ﻣﻦ:ﻧﻪﻣﯽﺧﻮﺍﻡﺑﺮﺍﺕﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮﺭﻡﮐﻪﺍﻭﭘﺮﻧﺪﮔﺎﻥﺳﻔﯿﺪ ﺳﺮﻭﺩﻩ ﯼ ﯾﻪ ﺁﺩﻣﻨﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﻧﺎﺯﯼ:ﯾﻪ ﺳﺎﯾﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺗﻮ ﺳﺎﺣﻞ ﻣﻦ:ﻣﻨﺘﻈﺮﺍﺑﻼﻏﻪﺗﺎﺁﺩﻣﺎﺭﺍﺑﻪﯾﻪ ﺳﺮﻭﺩ ﺩﺳﺘﺠﻤﻌﯽ ﺩﻋﻮﺕ ﮐﻨﻪ ﻧﺎﺯﯼ:ﻏﻮﻝ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺍﺳﺖ.ﺁﺭﻩ ؟ ﻣﻦ:ﻧﻪﺩﯾﮕﻪ!ﭘﯿﺎﻣﺒﺮﺳﻨﮕﯽ ﺁﻭﺍﺯﻩ!ﻧﯿﮕﺎﺵ ﮐﻦ ﻧﺎﺯﯼ:ﺯﻧﺶ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺫﻟﻪ ﺷﺪﯾﻢ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺭﺧﺘﺎ ﺭﺍﻩﻣﯽﺭﻥﻭﺷﺎﺥﻭﺑﺮﮔﺸﻮﻧﻮﻣﯽ ﺧﻮﺍﻥ ﻣﻦ:ﺧﺐﺣﻖﺩﺍﺭﻧﺪﺍﻟﺒﺘﻪﺍﻭﻥﻫﻢ ﺑﻪ ﺍﻭﻧﺎ ﺣﻖ ﺩﺍﺭﻩ ﻧﺎﺯﯼ:ﺧﻮﺏﺑﺨﺮﻩﻣﮕﻪﺗﺎﺑﻮﺕ ﻗﯿﻤﺘﺶ ﭼﻨﺪﻩ ؟ ﻣﻦ:ﺑﻮﺷﻮ ﭼﯿﮑﺎﺭ ﮐﻨﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ؟ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻮﯼ ﺗﺎﺯﻩ ﭼﻮﺏ ﺑﺪﻩ ﯾﺎ ﻧﻪ ؟ ﻧﺎﺯﯼ:ﺩﯾﻮﻭﻧﻪ ﺳﺖ؟. ﻣﻦ:ﺷﺪﻩ‚ﻣﯽﮔﻦﺗﻮﺟﺸﻦ ﺗﻮﻟﺪﺵ ﺩﯾﻮﻭﻧﻪ ﺷﺪﻩ ﻧﺎﺯﯼ:ﻧﺎﺯﯼ!!ﭼﻪ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻦ:ﮐﭙﺮﺵﺳﻮﺧﺖﻭﻣﻬﻤﺎﻧﺎﺵ ﭘﺎﭘﺘﯽ ﭘﺎ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﺭ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ ﻧﺎﺯﯼ:ﺧﻮﺷﺎﺑﻪﺣﺎﻟﺶﮐﻪﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻩ ﻣﻦ:ﺭﻓﺘﻪﺩﺍﺩﮔﺎﻩﻭﺷﮑﺎﯾﺖﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺭﺍ ﺩﺯﺩﯾﺪﻧﺪ ﻧﺎﺯﯼ:ﺍﯾﻨﻮﺗﻮﯾﮑﯽﺍﺯﻣﺠﻼﺕ ﺧﻮﻧﺪﯼ ﻋﺎﺷﻘﻪ؟ ﻣﻦ:ﻋﺎﺷﻖﯾﻪﭘﯿﺮﺯﻧﻪﮐﻪﻋﻘﯿﺪﻩ ﺩﺍﺭﻩ ﺩﻭ ﺩﻭﺗﺎ ﭘﻨﺶ ﺗﺎ ﻣﯽ ﺷﻪ ﻧﺎﺯﯼ:ﻭﺍﻩ ﻣﻦ ﺳﻪ ﺗﺎﺷﻮ ﺷﻨﯿﺪﻡ!ﻓﺎﻣﯿﻠﺸﻪ ؟ ﻣﻦ:ﻧﻪ ﯾﻪ ﺳﻨﮕﻪ ﮐﻪ ﻟﻢ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﻧﺎﺯﯼ:ﺍﯾﺸﺎﺍﻟﻠﻪﭘﺎﺑﻪﭘﺎﯼﻫﻢﭘﯿﺮ ﺑﺸﯿﻦﺧﻮﺭﺩﻭﺧﻮﺭﺍﮎﭼﯿﮑﺎﺭﻣﯽ ﮐﻨﻦ ﻣﻦ:ﺳﺮﻣﺎ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻥ ﻣﺎﺩﺭﺵﮐﺘﺎﺑﺎﺭﺍﻣﯽﺭﯾﺰﻩﺗﻮﯾﻪ ﭘﺎﺗﯿﻞ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﺷﺎﻡ ﺭﺍﻩ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻧﺎﺯﯼ:ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺳﺎﯾﻪ ﯾﻪ ﺩﺭﺧﺘﻪ ؟ ﻣﻦ:ﻧﻪﯾﻪﺁﺩﻣﻪﮐﻪﻫﻤﯿﺸﻪﻣﯽ ﮔﻪ:ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺮﻭ...ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺮﻭ ﻣﻦ:ﺷﻨﯿﺪﯼ ؟ ﻧﺎﺯﯼ:ﺁﺭﻩﺻﺪﺍﯼﺑﺎﺩﻩ!ﺩﺍﺭﻩﻣﺎﺭﺍ ﺍﺩﺍﺩﻣﻪ ﻣﯽ ﺩﻩ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺭﻭ ﺑﺒﻨﺪ ﻭﺍﺯﺳﮓﻫﺎﯾﯽﺑﺮﺍﻡﺑﮕﻮﮐﻪ ﺳﯿﺎﻫﻨﺪ ﻭﺩﺭﻋﻤﻖﺷﺐﻫﺎﻓﮑﺮﻣﯿﮑﻨﻨﺪﻭ ﺭﺍﺯ ﺭﻧﮓ ﮔﻞ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻨﺪ ﻣﻦ:ﺁﻩ ﻧﺮﮔﺲ ﻃﻼﯾﯿﻢﺑﻐﻠﻢﮐﻦﮐﻪﺁﺳﻤﻮﻥ ﺩﯾﻮﻭﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﺁﻩﻧﺮﮔﺲﻃﻼﯾﯿﻢﺑﻐﻠﻢﮐﻦﮐﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﻫﻢ... ﻭ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩﺭﺍﺑﺴﺘﯿﻢﻭﺩﺭﺁﻥﺷﺐ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻧﯽ ﻣﻦ ﻭ ﻧﺎﺯﯼ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﺮﺩﯾﻢ ﻭ ﺑﺎﺩ ﺣﺘﯽ ﺁﻩ ﻧﺮﮔﺲ ﻃﻼﯾﯽ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺠﺎ ﻧﺒﺮﺩ
تاریخ: دوشنبه 22 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﭘﺸﺖﺩﯾﻮﺍﺭﻟﺤﻈﻪﻫﺎﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﻧﺎﻟﺪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺍﻭ؟ ﺯﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺩﺳﺖ ﻫﺎﯼ ﺩﻭﺭ ﺯﻧﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺯﻧﯽ ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺱ ﺳﯿﺎﻩ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺭﻭﯾﺸﺎﻥ ﺷﮑﻮﻓﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﻔﯿﺪ ﮐﻮﭼﮏ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﻭﺍﺭﺕ ﺩﯾﺪﻡ ﭼﻞ ﻭﺭﺍﺕ ﭼﻞ ﻭﺍﺭ ﮐﻬﻨﺖ ﻭﺑﺮﺩﺱ ﺑﻬﺎﺭﺕ ﭘﺸﺖﺩﯾﻮﺍﺭﻟﺤﻈﻪﻫﺎﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﻧﺎﻟﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺯﻧﯽ ﺑﻬﯿﺎﺩ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﺩﻭﺭ ﺳﺎﻟﻬﯽ ﮔﻤﻢ ﺳﺎﻟﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺪﻭﺭﺕ ﮔﺬﺷﺖ ﭘﯿﺮ ﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮔﺸﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻣﯽ ﻧﺎﻟﺪ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺩﯾﺮﻭﺯ ﺭﺍ ﺩﯾﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﻏﺒﺎﺭ ﺭﺍ ﺍﻭ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺷﺎﺩ ﺑﺎ ﭘﯿﺮﺍﻫﻨﯽ ﺑﻪ ﺭﻧﮓ ﮔﻠﻬﺎﯼ ﻭﺣﺸﯽ ﺳﺒﺰ ﻭ ﺳﺮﺥ ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﻭ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺯﻧﯽﺑﺎﻟﺒﺎﺱﻫﺎﯼﺳﯿﺎﻩﮐﻪﺑﺮ ﺭﻭﯾﺸﺎﻥﺷﮑﻮﻓﻪﻫﺎﯼﺳﻔﯿﺪ ﮐﻮﭼﮏ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺯﯾﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻠﻮﻁ ﭘﯿﺮ ﺑﺎﺩ ﺯﻭﺭﺵ ﺑﻪ ﭘﺮ ﻋﻘﺎﺏ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﯿﺪ ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺭﺍ ﻣﺎﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺩﺭﺧﺖ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻧﺪ ؟ ﻫﺮ ﺩﺭﺧﺖ ﺍﯾﻦ ﮐﻮﻫﺴﺎﺭ ﺣﮑﺎﯾﺘﯽ ﺍﺳﺖ ﺩﺧﺘﺮﻡ ﭘﺲ ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺯﻧﺎﻥ ﺗﺎﻭﻩ ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻞ ﻣﯽ ﻣﯿﺮﻧﺪ ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﮐﻮﻩ ﻭ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﺑﻌﺪ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺗﺎﻭﻩ ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﯼ ﺳﯿﺎﻩ ﮐﻪ ﺑﺮﺭﻭﯾﺸﺎﻥﺷﮑﻮﻓﻪﻫﺎﯼﺳﻔﯿﺪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖﺁﻧﻬﺎﺭﺍﺩﺭﺁﻭﺍﺯﻫﺎﺷﺎﻥﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ ﻫﺮ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺭﺍ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﻭﺍﺭﺕ ﺩﯾﺪﻡ ﭼﻞ ﻭﺍﺭﺕ ﭼﻞ ﻭﺍﺭ ﮐﻬﻨﺖ ﻭﺑﺮﺩﺱ ﻧﻬﺎﺭﺕ ﺧﺮﺍﺑﯽﺍﺟﺎﻕﻫﺎ ﺭﺍﺩﯾﺪﻡﺩﺭ ﺧﺮﺍﺑﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺩﯾﺪﻡ ﺳﻨﮓ ﻫﺎﯼ ﺩﺳﺖ ﭼﯿﻦ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﺮﺍﺑﯽ ﮐﻬﻨﻪ ﺗﺮﯼ ﭘﺸﺖﺩﯾﻮﺍﺭﻟﺤﻈﻪﻫﺎﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﻧﺎﻟﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻣﺎﺩﺭﺵ
تاریخ: دوشنبه 22 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺩﺭ ﮔﻬﻮﺍﺭﻩ ﺍﺯ ﮔﺮﯾﻪ ﺗﺎﺳﻪ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﮐﻮﺩﮎ ﮐﺮ ﻭ ﻻﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﻢ ﻫﺮﺍﺳﺎﻥﺍﺯﺣﻘﺎﯾﻘﯽﮐﻪﭼﻮﻥ ﺑﺎﺭﯾﮑﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﭘﻬﻦ ﭘﯿﺸﺎﻧﯿﻢ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺩ ﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ ﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ ﻧﻌﻤﺖ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﻭ ﺭﻧﺞ ﺭﺍ ﺷﮑﺮ ﮔﺬﺍﺭ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪﻓﺎﺻﻠﻪﺗﺎﻥﺭﺍﺑﺎ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﯿﺪ ﭘﻨﺞ ﯾﺎ ﺷﺶ ﻣﺎﻩ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﺟﺰ ﺭﺿﺎﯾﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻪﺁﺷﯿﺎﻧﻪﺑﺎﺩﺳﺖﭘﺮﺑﺮﻣﯽﮔﺮﺩﺩ ﭘﺮﺳﺘﻮﯼ ﻣﺎﺩﺭ ﮔﻤﺸﺪﻩﺩﺭﻗﻨﺪﯾﻞﻫﺎﯼﺍﯾﻮﺍﻥﺧﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺧﻮﺷﺎﺑﻪﺣﺎﻟﺘﺎﻥﮐﻪﻣﯽﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﺨﻨﺪﯾﺪ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﯼﺯﻧﺪﮔﯽﺑﯿﻬﻮﺩﻩﺩﻧﺒﺎﻝﻣﻌﻨﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻧﮕﺮﺩﯾﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻔﻆ ﺭﺿﺎﯾﺖ ﻧﻌﻤﺖﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻭﺗﻼﺵﺭﺍﺷﮑﺮﮔﺰﺍﺭ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﭘﺮﺳﺘﻮﻫﺎﯼﻣﺎﺩﺭﻗﺎﺩﺭﺑﻪﺷﮑﺎﺭﺵ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﺷﺎﻥ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ
تاریخ: دوشنبه 22 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﻫﺮ ﺳﻔﺮ ﺩﺭ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﺩﺍﺭ ﻭ ﻧﺪﺍﺭ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﺮﻭﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﮎ ﺗﯿﺮﻩ ﺍﯾﻦ ﺯﯾﻤﻦ ﭘﺎﯾﻮﺵ ﭘﺎﯼ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺍﯾﻦ ﺳﻘﻒ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺳﺮﭘﻮﺵ ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺍﻣﺎ ﺧﺪﺍﯼ ﺩﻝ ﺩﺭ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺳﻔﺮ ﺩﺭ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﺑﻪ ﺣﺰ ﺩﻭ ﺑﯿﮑﺮﺍﻧﻪ ﮐﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮔﻢ ﮔﺸﺘﻪ ﺍﻡ‚ﮐﺠﺎ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺍﯼ ﻣﺮﺍ ؟
تاریخ: دوشنبه 22 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺩﻩﺩﻗﯿﻘﻪﺳﮑﻮﺕﺑﻪﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﻧﯿﺎﮐﺎﻧﻢ ﻏﮋﻭﻏﮋﮔﻬﻮﺍﺭﻩﻫﺎﯼﮐﻬﻨﻪﻭ ﺟﺮﯾﻨﮓ ﺟﺮﯾﻨﮓ ﺯﻧﮕﻮﻟﻪ ﻫﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺧﻮﺏ ﻣﻦ ﻭﻗﺘﯽﻣﺎﺩﺭﯼﺑﻤﯿﺮﺩﻗﺴﻤﺘﯽﺍﺯ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﺶﺭﺍﺑﺎﺧﻮﺩﺯﯾﺮﮔﻞ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺮﺩ ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺎﺩﺭﺍﻧﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﯾﻢ ﻭﻗﺘﯽﺍﺧﻢﻣﯽﮐﻨﻨﺪﻭﺑﯽﺩﻟﯿﻞ ﻭﺳﺎﯾﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﻧﺪ ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪﻭﯾﻢ ﺩﺳﺘﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ ﺗﺎﻣﺒﺎﺩﺍﮐﻪﺧﺪﺍﯼﻧﮑﺮﺩﻩﺗﺐﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻣﺎﺑﺎﯾﺪ ﭘﺪﺭﺍﻧﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﯾﻢ ﺑﺮﺍﯾﺸﺎﻥ ﺩﻣﭙﺎﯾﯽ ﻣﺮﻏﻮﺏ ﺑﺨﺮﯾﻢ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﯾﺪﯾﻢ ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ ﺍﯼ ﺧﯿﺮﻩ ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪﺑﺮﺍﯾﺸﺎﻥﯾﮏﺍﺳﺘﮑﺎﻥ ﭼﺎﯼ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ ﭘﺪﺭﺍﻥ‚ﭘﺪﺭﺍﻥ‚ﭘﺪﺭﺍﻧﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﯾﻢ
تاریخ: دوشنبه 22 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
ساده دل::::::
ﺩﻝ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺮﮔﺮﺩﻭﺩﺭﺍﺯﺍﯼﯾﮏﺣﺒﻪﮐﺸﮏ ﺳﯿﺎﻩ ﺷﻮﺭ ﮔﻨﺠﺸﮏ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺑﺮ ﺷﻠﺘﻮﮎ ﻫﺎ ﮐﯿﺶ ﮐﻦ ﮐﻪ ﻗﻨﺪ ﺷﻬﺮ ﺩﺭﻭﻏﯽ ﺑﯿﺶ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
آواررنگ::::::
ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﻫﯿﭻﻭﻗﺖﻧﻘﺎﺵﺧﻮﺑﯽﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ ﺍﻣﺸﺐ ﺩﻟﯽ ﮐﺸﯿﺪﻡ ﺷﺒﯿﻪ ﻧﯿﻤﻪ ﺳﯿﺒﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻟﺮﺯﺵ ﺩﺳﺘﺎﻧﻢ ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﺁﻭﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﺭﻧﮓ ﻫﺎ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﺎﻧﺪ
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
اولین وآخرین::::::
ﺧﻮﺭﺷﯿﺪﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪﻣﯽﺩﺭﺧﺸﺪﺩﺭ ﻣﺪﺍﺭ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﺎﻧﯿﻢﮐﻪ ﯾﺎ ﺟﺎﯼ ﭘﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﻧﻬﯿﻢ ﻭ ﻏﺮﻭﺏ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻫﺮ ﭘﺴﯿﻦ ﺍﯾﻦﺭﻭﺷﻨﺎﯼﺧﺎﻃﺮﺁﺷﻮﺏﺩﺭﺍﻓﻖ ﻫﺎﯼ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺩﻭﺭﺩﺳﺖ ﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﺩﻩﻓﺮﯾﺐﮐﯿﺴﺖﮐﻪﻫﻤﺮﺍﻩﺑﺎ ﺯﻣﯿﻦ ﻣﺮﺍﺑﻪﻃﻠﻮﻋﯽﺩﻭﺑﺎﺭﻩﻣﯽ ﮐﺸﺎﻧﺪ ؟ ﺍﯼ ﺭﺍﺯ ﺍﯼ ﺭﻣﺰ ﺍﯼﻫﻤﻪﺭﻭﺯﻫﺎﯼﻋﻤﺮﻣﺮﺍﺍﻭﻟﯿﻦ ﻭ ﺁﺧﺮﯾﻦ
تاریخ: دوشنبه 22 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
رستگاری::::::::::::
ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﻭﺭ ﺭﺳﺘﮕﺎﺭﯼ ﻧﻤﺎﺯ ﺻﺒﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﻢ ﺑﺮ ﺳﺠﺎﺩﻩ ﯼ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻭ ﺗﻤﻨﺎﯼ ﺁﻓﺘﺎﺑﮕﺮﺩﺍﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﺎﻓﻢ ﺑﺮ ﮔﯿﺴﻮﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺒﻬﺎ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﻡ ﻣﺴﯿﺢ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﮐﻮﻟﻪ ﺑﺎﺭ ﺁﺩﻣﯿﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻻﻟﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﭘﺮ ﮐﻨﺪ
**********************************************
روزنه ها::::::/
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺭﻭﺯﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﺒﺰ ﺭﺟﻌﺘﻨﺪ ﺩﺭﺭﻫﺎﺷﺪﮔﯽﻟﺤﻈﻪﻫﺎﯼﭘﺮ ﻫﻮﺱ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺟﻮﯼ ﺁﺏ ﻭﺳﻮﺳﻪ ﺍﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﮐﻨﺪﻥ ﺟﻮﺭﺍﺏ ﯾﺎ ﮐﻪ ﺧﺎﮎ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪﺕ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﯼ
**********************************************
شاهدان ایام::::::::::/
ﺑﺎﺩ ﺩﺭ ﻧﯽ ﻟﺒﮏ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺁﺧﺮ ﺁﺫﺭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺣﺰﻥ ﺯﺭﺩﯼ ﻣﯽ ﺩﻣﺪ ﻭ ﺁﯾﻨﻪ ﻫﺎﯼ ﮐﻬﻨﺴﺎﻝ ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺍﯾﺎﻣﻨﺪ ﺩﺭ ﺳﮑﻮﺕ ﺳﺮﺩ ﺧﻮﯾﺶ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺑﺮﻫﻨﻪ ﺍﺯ ﺑﺮﮒ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻦ ﭘﻮﺵ ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﻑ ﻭﻋﺪﻩ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ
تاریخ: دوشنبه 22 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﮔﯿﺮﻡ ﮐﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﺁﺧﺮ ﺧﻂ ﮐﻪ ﺧﻄﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺟﺰ ﺑﺎﻭﺭ ﮔﯿﺠﯽ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﯼ ﻧﺎﭘﯿﺪﺍ ﻭ ﻧﺸﺎﻧﺪﻥ ﻋﮑﺴﯽ ﺑﺮ ﻃﺎﻗﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺑﺪﯾﺖ ﺣﺎﻝ ﮐﻪ ﻣﺮﮒ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻗﺪﻣﯽ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻗﺪﻣﯽ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺩﺍﻧﺎﯾﯽ ﺭﻓﺖ ﻭ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺭﺍ ﺗﻔﺴﯿﺮ ﮐﺮﺩ ﺩﺭ ﻫﻮﺵ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻗﻄﺮﻩ ﺍﯼ ﺁﺏ ﺑﻪ ﺑﯿﮑﺮﺍﻧﻪ ﯼ ﺩﺭﯾﺎ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺳﻨﮕﺮﯾﺰﻩ ﺍﯼ ﺑﺮ ﺑﻠﻨﺪﺍﯼ ﮐﻮﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ
تاریخ: دوشنبه 22 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﭘﺮﺩﻩ ﮐﻨﺎﺭﯼ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﺮﺧﯽ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺩﯼ ﻣﺎﻩ ﻧﻮﯾﺪ ﺑﺮﻑ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻭ ﻫﺮﺍﺳﯽ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮﻡ ﭼﯿﺰﯼ ﺷﺒﯿﻪ ﺣﺲ ﻣﺮﮒ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺍﻧﺒﺎﺭﺩ ﺗﻘﻮﯾﻢ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺗﻮﻟﺪ ﻻﻟﻪ ﺻﺤﺮﺍﯾﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ ﺳﭙﺎﺭﻡ
تاریخ: دوشنبه 22 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
