ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﻫﺮ ﺳﻔﺮ ﺩﺭ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﺩﺍﺭ ﻭ ﻧﺪﺍﺭ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﺮﻭﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﮎ ﺗﯿﺮﻩ ﺍﯾﻦ ﺯﯾﻤﻦ ﭘﺎﯾﻮﺵ ﭘﺎﯼ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺍﯾﻦ ﺳﻘﻒ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺳﺮﭘﻮﺵ ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺍﻣﺎ ﺧﺪﺍﯼ ﺩﻝ ﺩﺭ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺳﻔﺮ ﺩﺭ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﺑﻪ ﺣﺰ ﺩﻭ ﺑﯿﮑﺮﺍﻧﻪ ﮐﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮔﻢ ﮔﺸﺘﻪ ﺍﻡ‚ﮐﺠﺎ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺍﯼ ﻣﺮﺍ ؟
تاریخ: دوشنبه 22 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید