ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻍِ ﻋﺸﻖِ ﺗﻮ ، ﺍﯾﻦ ﺩﻝ ﻏﻢِ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ☼ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﺍﻧﻬﺎﯼ ﺍﺣﺴﺎﺱ ، ﻏﻤﺖ ، ﻏﻤﺨﻮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ☼ ﻣﯿﺸﻮﻡ ﮔﻢ ﮔﺸﺘﻪ ﯼ ﺗﻮ ﺗﺎ ﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺑﯿﺎﯾﯽ☼ ﻋﺎﺷﻖ ﭼﺸﻢ ﺳﯿﺎﺗﻢ ، ﮐﺰ ﺣﯿﺎ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ☼ ﭘﯿﭽﺶ ﺯﻟﻒ ﮐﻤﻨﺪﺕ ، ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﺷﻮﺭﯼ ﺑﻪ ﭘﺎ ﮐﺮﺩ☼ ﻣﻮﺝ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﺩ ﺍﺳﺖ ﭼﺮﺧﺸﺶ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ☼ ﮔﻞ ﺷﮑﻔﺘﻪ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﻫﺖ ، ﺗﻮ ﮔﻠﺴﺘﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩﯼ☼ ﻣﺤﻮ ﺍﻧﺪﺍﻡ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ ، ﭼﻮﻥ ﮔﻞ ﺑﯿﺨﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ☼ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﮐﻮﯾﺮﻡ ، ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﮐﻮﯼ ﻫﺴﺘﯽ☼ ﺧﺎﮎ ﮔﺸﺘﻢ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩﺵ ، ﺷﺎﻣﮥ ﻫﻮﺷﯿﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ☼ ﺷﺪ ﺩﻟﻢ ﺭﺳﻮﺍﯼ ﻋﺸﻘﺶ ، ﺩﺭ ﭘﺲ ﭘﺮﭼﯿﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ☼ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺯﻭﺩ ﻓﻬﻤﯿﺪ ، ﮐﻪ ، ﺳﺒﮏ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ☼ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺑﻨﺸﺴﺖ ﺩﺭ ﺩﻝ ، ﺑﺎ ﮐﻼﻡ ﺧﻮﺵ ، ﭼﻮ ﻣﺴﺘﺎﻥ☼ ﺧﺎﻣُﺸّﻢ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﺎﻧﺶ ، ﭼﻮﻥ ﺷﮑﺮ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ☼ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﻢ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩﺵ ، ﮔﺸﺘﻪ ﻣﺎﻻ ﻣﺎﻝ ﺑﻮﺩﻥ☼ ﺑﺲ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻔﺴﯿﺮ ﻋﺸﻘﺶ ، ﺑﺎﺯ ﺻﺪ ﻃﻮﻣﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ☼ ﺧﺎﻧﮥ ﺩﻝ ﮔﺸﺘﻪ ﻭﯾﺮﺍﻥ ، ﺩﺭ ﭘﺲ ﺍﯾﻦ ﺗﺎﺏ ﻭ ﺗﺒﻬﺎ☼ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﺩﻝ ﺭﺍ ﺧﺮﺍﺑﺖ ، ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺁﻭﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ☼ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺭﻭﯾﺎﯼ ﺷﯿﺮﯾﻦ ، ﻣﯿﮑﺸﺪ ﺍﺯ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﭘﺮ☼ ﺳﻮﯼ ﺩﻝ ﺁﯾﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﮔﻮﯾﺪ ﺍﯾﻦ ، ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ☼ ﻣﯿﺸﺘﺎﺑﻢ ﺳﻮﯼ ﺑﺎﺭﺍﻥ ، ﺗﺎ ﺳﺮﺍﭘﺎ ﺧﯿﺲ ﻋﺸﻘﻢ☼ ﮐﺎﺵ ﮔﻮﯾﺪ ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻧﺶ ، ﮐﯽ ﻏﻢ ﺩﻟﺪﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ؟☼ ﭘﺎﺳﺨﯽ ﺍﺯ ﺩﻝ ﺑﮕﻮﯾﻢ ، ﻣﻦ ﮐﻪ ﻣﺤﻮ ﺭﻭﯼ ﯾﺎﺭﻡ☼ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺁﻥ ﺩﻝ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮ ، ﻗﯿﻤﺘﯽ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ

تاریخ: دوشنبه 15 آبان 1391