ﺟﺎﺩﻭﯼ ﺗﺮﺍﺷﯽ ﭼﺮﺑﺪﺳﺘﺎﻧﻪ ﺧﺎﻃﺮﻩﭘﺎﺩﺭﮔﺮﯾﺰﻋﺸﻘﯽﮐﺎﻣﯿﺎﺏ ﺭﺍ ﮐﻪ ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ، ﺑﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ: ﺑﺮ ﺁﺑﮕﯿﻨﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﻡ ﻓﺎﺧﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﺎﻫﯽ ﺳﺮﺥ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﻏﺖ ﮔﺎﻣﻬﺎﯼ ﻓﺮﺻﺖ ﮐﻮﺗﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﻧﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﺟﺮﻋﻪ ﺯﻫﺮﯼ ﮐﺸﺘﯿﺎﺭ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. *** ﺍﺯ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺑﻬﺎﺭ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﻡ ﮐﻪ ﻋﺮﻭﺱ ﺳﺒﺰ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻮﺍﺏ ﭼﻮﺑﯿﻨﺶ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﻣﻦ ﻭ ﺟﺎﻡ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺭﺍ،ﻭ ﺑﻬﺎﺭ ﺭﺍ ﻭ ﻣﺎﻫﯽ ﺳﺮﺥ ﺭﺍ ﮐﻪ ﭼﻮﻧﺎﻥ»ﻧﻘﻄﻪ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ«ﺭﻧﮕﯿﻦ ﻭ’ﻣﺬ ّ ﻫﺐ ﻓﺮﺟﺎﻡﺑﯽﺣﺼﻞﺗﺒﺎﺭﺗﺰﺋﯿﻨﯽﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.
تاریخ: یکشنبه 21 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید