نفس نفس دل من يك ترانه مي­خواهد
و خط به خط غزلي عاشقانه مي­خواهد

به دست باد ، پريشان شده است موهایم
فقط به دست عزيز تو شانه مي­خواهد

ببين تمام غزل­هام پر شد از حوا
و روشن است  عشقی آدمانه مي­خواهد

دلم كبوتر خانه به دوش هر جايي­ست
كه روي شانه­ ي تو آشيانه مي­خواهد

چقدر از تو غزل گفته ­ام، و باز دلم
براي از تو نوشتن بهانه مي­خواهد...

(ممنون از خانم سلیمانی مقدم، شاعره معاصر بابت نقد سازنده شان)