لـبـهـــایـــم کـــه تـشــنـــه و دلـتـنــگ مـــی شــــونــد بــاران را مـــی بــوســـــم
مـــن ایـــن جــــا زیـــر بـــارانــم ،
وقــــتــی کــه بـسـیــــار از تــــو دورم و تـــو را مـــی خـــواهــــم
بـــاران را مـــی بـــوســــم ؛او تـــو را قـطــــره قـطــــره در مـــن فـــرو مـــی ریــــزد ؛خـــاطـــرت بـــاشــــد ؛ مــــا هــــر دو زیـــر یــک آسـمـــان زنـــدگــــی مــی کـنـیـــــم
در دو ســــوی بــــاران هـــــا مـــن بـــه تــــو و بــــوســـه و بــــاران ایـمــــان دارم
و قــــاصــــدک هــــا بـــه تــــو خــــواهــنـــــد گــفـــت کـــه دوسـتـــت دارم !
زنـــدگــــی شــــایـــد هـمـــیـن فــــاصــلــــۀ خـــیــس بـــارانـیــســـت
کـــه تـــو را بـــه مـــن پــیـــونـــد مــــی زنــــد . . .


تاریخ: یکشنبه 08 اردیبهشت 1392
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
