ﺗﻮ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﯼ ﻣﺎﺟﺮﺍ ﺍﻣﺎ ﭼﻪ ﺳﺨﺖ ﺗﺸﻨﻪ ﺟﺎﻡ ﻣﺤﺒﺖ ﺑﻮﺩﻡ ﺳﺨﻦ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﺸﺪ ﺧﺘﻢ ﻣﺎﺟﺮﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﺍﻣﯿﺪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻧﺸﺴﺘﻦ ﺗﻼﺵ ﺑﯽ ﺛﻤﺮﯼ ﺑﻮﺩ ﭼﻪ ﮐﻮﺷﺶ ﺷﺐ ﻭ ﺭﻭﺯﻡ ﺳﺎﻥ ﺷﺨﻢ ﺯﺩﻥ ﺭﻭﯼ ﺳﯿﻨﻪ ﺩﺭﯾﺎ ﻭ ﺍﺳﺘﻐﺎﻗﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﮔﺎﻫﺖ ﮔﺮﻩ ﺑﻪ ﺑﺎﺩ ﺯﺩﻥ ﻭ ﻫﻤﭽﻮ ﮐﻮﻓﺘﻦ ﺁﺏ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺎﻭﻥ ﻣﺮﺍ ﺭﻫﺎﮐﺮﺩﯼ ؟ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﻣﺴﻠﺦ ﺳﻼﺧﺎﻥ ﺭﻫﺎ ﭼﺮﺍ ﮐﺮﺩﯼ ؟ ﻣﺮﺍ ﮐﻪ ﺭﺍﻡ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻡ ﺍﺳﯿﺮ ﺩﺍﻡ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻡ ﮔﺬﺷﺘﻢﺍﺯﺗﻮﻭﺁﻥﭘﺮﻓﺮﯾﺐﺷﻬﺮ ﺑﺰﺭﮒ ﮐﻨﻮﻥ ﮐﻨﺎﺭ ﮐﻮﯾﺮﻡ ﮐﻮﯾﺮ ﺑﯽ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺘﺮﯾﻦ ﯾﺎﺭﺍﻥ ﺗﻮﮐﺎﺵﺍﺯﺍﯾﻦﻣﺮﺩﻡﺯﻣﺮﺩﻡ ﮐﺮﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﯾﮏ ﺍﺭﺯﻥ ﻭﻓﺎ ﻭ ﺧﻮﺑﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺍﻡ ﺑﺴﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪﻣﺜﻞﻣﻬﺮﺩﺭﺧﺸﺎﻥﺷﻬﺮ ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ ﻭﻫﻤﭽﻮﻣﺮﺩﻡﺍﯾﻦﻣﻠﮏﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﻮ ﺍﯼ ﺑﻼﯼ ﺩﻝ ﻣﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎﻻﯾﻢ ﺗﻮ ﺍﯼ ﺑﺮﺍﺯﻧﺪﻩ ﺗﻮ ﺍ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﺮﻭﻫﺎ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﻫﺎ ﺗﻮ ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﺑﻠﻨﺪﺍﻥ ﺑﺎﻍ ﺑﺎﻟﻨﺪﻩ ﺑﺮﺍﯾﻦﺍﺳﯿﺮﺑﻪﻏﺮﺑﺖﮔﺬﺭﺗﻮﺍﻧﯽ ﮐﺮﺩ ؟ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﮐﻮﯾﺮ ﻧﺸﯿﻦ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺯ ﻣﻬﺮ ﺗﻮ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﻧﻈﺮ ﺗﻮﺍﻧﯽ ﮐﺮﺩ ؟
تاریخ: دوشنبه 22 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید