ﭘﺴﺮ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺩﺭ ﻣﺰﺭﻋﻪ ﺍﯼ ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺻﺒﺢ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻃﻠﻮﻉ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺮﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭﺗﺎ ﺷﺐ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺳﺨﺖ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻮﺩ ﻫﻢ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﻃﻠﻮﻉ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺍﺯ ﻧﺮﺩﻫﺎ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﮐﻤﯽ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﮐﻨﺪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖ ﻫﺎ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎ ﭘﻨﺠﺮﻫﺎﯾﯽ ﻃﻼﯾﯽ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻧﻈﺮﺵ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﭼﻘﺪﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻭﺳﺎﯾﻞ ﺷﯿﮏ ﻭ ﻣﺪﺭﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ ﻭ ﻋﺎﻟﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ" :ﺍﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺎﺩﺭﻧﺪ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻃﻼ ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ ﭘﺲ ﺳﺎﯾﺮ ﺍﺳﺒﺎﺏ ﺧﺎﻧﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻋﺎﻟﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﻣﯽ ﺭﻭﻡ ﻭ ﺍﺯ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ....." ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﭘﺪﺭ ﺑﻪ ﭘﺴﺮﺵ ﮔﻔﺖ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺍﻭ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻤﺎﻧﺪ.ﭘﺴﺮ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﺭﺍ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺩﯾﺪ ﻏﺬﺍﯾﯽ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺁﻥ ﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﻃﻼﯾﯽ ﺭﻫﺴﭙﺎﺭ ﺷﺪ. ﺭﺍﻩ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭﺵ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ.ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻇﻬﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺟﺎ ﺭﺳﯿﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﻃﻼﯾﯽ ﺧﺒﺮﯼ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺭﻧﮓ ﻭ ﺭﻭ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﺎ ﻧﺮﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺩﯾﺪ.ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺩﺭ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﺪﺍ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ.ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪ ﺍﯼ ﻫﻢ ﺳﻦ ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺭ ﺭﺍ ﮔﺸﻮﺩ.ﺳﻮﺍﻝ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺁﯾﺎ ﺍﻭ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻃﻼﯾﯽ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﯾﺎ ﺧﯿﺮ ؟ ﭘﺴﺮﮎ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﺜﺒﺖ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺍﯾﻮﺍﻥ ﺑﺮﺩ.ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺴﯿﺮﯼ ﮐﻪ ﻃﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﻢ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﻏﺮﻭﺏ ﺁﻓﺘﺎﺏ,ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﻃﻼﯾﯽ ﻣﯽ ﺩﺭﺧﺸﯿﺪ
تاریخ: دوشنبه 06 آذر 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید