ﺗﻮ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﺷﯽ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺍﻡ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺩﻟﻢ ، ﺑﺎ ﺷﻬﺮ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﻢ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺍﻡ. ﺗﻮ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﺷﯽ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞﮏﯾﺳﺎﯾﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ،ﻭﺩﺭﺩ ﺩﻝ ﻣﺮﺍ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺗﻮ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﺷﯽ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺍﯼ ﺩﺭ ﻏﺮﺑﺘﻢ ﻏﺮﺑﺘﯽ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺩﻧﯿﺎ. ﺗﻮ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﺷﯽ ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ، ﻗﺎﯾﻘﻢ ﺑﻪ ﮔﻞ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ، ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺳﺮﺥ ﻭ ﺍﺯ ﺩﻧﯿﺎ ﺳﯿﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺣﺘﯽ ﺍﺯ ﺍﺷﮏ ﺭﯾﺨﺘﻦ. ﺗﻮ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﺷﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭ ﻣﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﺳﺖ. ﻭﻗﺘﯽ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﺳﺖ ، ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﯾﻢﺗﯿﺮﻩ ﻭﺗﺎﺭ ﺍﺳﺖ ، ﮔﻠﻬﺎﯼ ﺑﺎ ﻏﭽﻪ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺑﯽ ﺟﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﻭﻗﺘﯽ ﺑﯿﺎﯾﯽ ﻓﺼﻠﻬﺎ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺑﯽ ﺧﺰﺍﻧﻨﺪ ، ﮔﻠﻬﺎ ﻭ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺑﺎﻍ ﺟﺎﻧﻨﺪ ، ﺍﺳﻤﺖ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖ.

تاریخ: شنبه 11 شهریور 1391