ﺍﻛﻨﻮﻥ ﻛﻨﺎﺭﺗﻮﺃﻡ ﺍﻱ پاﺳﺒﺎﻥ ﺯﻳﺒﺎﻳﻲ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺑﻪ ﺳﺮﺁﺭ ﻃﺎﻗﺖ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺁﺗﺶ ﺑﺰﻥ ﮔﻴﺴﻮﻱ ﺑﻲ ﺗﺎﺏ ﻭﻗﺮﺍﺭﻡ ﺭﺍ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮﻣﺮﺩﺍﺏ ﺭﺍﺑﺮﺑﺎﺩ ﺩﻩ ﻭ ﻭﺣﺸﻲ ﻛﻦ ﺭﻭﺡ ﻏﻤﻨﺎﻙ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺭﺍ ﺍﻳﻦ ﺻﺪﺍﻱ ﻟﺮﺯﺍﻥ ﻣﻨﺴﺖ ﻛﻪ ﺗﻮﺭﺍﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻴﺰﺍﺭﻣﻴﻜﻨﺪ ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ﺻﺪﺍﺭﺍﺩﺭ ﻛﻮﻩ ﻭﻣﻴﺸﻜﻨﺪ ﻗﻨﺪﻳﻞ ﺍﺷﻚ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺭﺍ ﺷﺐ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺷﺮﻡ ﺷﺮﺍﺏ ﺍﺯﺷﻤﻊ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﻣﻴﭽﻜﺪ ﺑﻨﻮﺷﺎﻥ ﻣﺮﺍ ﻭبپوﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﺑﺮﺧﻮﻳﺶ ﭼﻨﺎﻥ ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻲ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﻣﻦ ﺗﻮﺃﻡ ﺍﻱ ﺭﻭﺷﻦ ﺗﺮﺍﺯﺁﺏ ﻣﻦ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮﻳﻦ ﻣﻮﺝ ﺩﺭﻳﺎﻳﻢ... ﺑﻪ ﺳﺘﻮﻩ ﺁﻭﺭ ﺑﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﻮﺳﻪ ﻱ ﺷﻌﺮ ﻛﻪ ﺑﻠﻨﺪﻱ ﺍﻡ ﺍﺯﺗﻮﺳﺖ ﺍﻱ پاﺳﺒﺎﻥ ﺯﻳﺒﺎﻳﻲ ﻣﻬﺘﺎﺏ...
تاریخ: سهشنبه 09 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید