ﻣﺎﻩ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﺟﻮﺭﯼ ﺑﺘﺎﺑﻪ¤ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺩﯾﺪ ﻭ ﺑﻠﺪ ﺷﺪ¤ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪﮐﻪﺩﯾﺪﻧﻮﺭﯼﺍﺯﺵﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﯼ¤ ﺭﻓﺖ ﺑﺎﻻﯼ ﻗﻠﻪ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﺪ ﺷﺪ¤ ﺩﺭﯾﺎ ﮐﻪ ﺩﯾﺪ ﻣﻮﺝ ﻣﻮﻫﺎﺕ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﻧﯿﺴﺖ¤ ﻏﺮﺷﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺗﻪ ﺩﻝ ﺣﺴﻮﺩ ﺷﺪ¤ ﺁﺳﻤﻮﻥ ﺍﺯ ﻏﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺯﻣﯿﻨﯽ¤ ﺗﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺭﻧﮓ ﭼﺸﺎﺵ ﮐﺒﻮﺩ ﺷﺪ¤ ﮔﻞﮐﻪﺩﻭﻧﺴﺖﺧﺰﻭﻥﻭﺍﺳﻪﺗﻮ ﻫﯿﭽﻪ¤ ﺭﻧﮕﺶ ﭘﺮﯾﺪ ﻭ ﺗﻮ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﮋﻣﺮﺩ¤ ﺩﺭﺧﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺍﺯ ﭘﯿﺸﺶ ﺭﺩ ﺷﺪﯼ¤ ﺍﻧﻘﺪﻩﺑﺮﮔﺎﺵﺭﻭﺯﻣﯿﻦﺭﯾﺨﺖﮐﻪ ﻣﺮﺩ¤ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﮐﻪ ﺩﯾﺪ ﭘﯿﺸﺖ ﺯﻻﻟﯿﺶ ﮐﻤﻪ¤ ﺑﻐﻀﺸﻮ ﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﯾﻪ ﺩﻓﻪ ﺑﻨﺪ ﺍﻭﻣﺪ¤ ﺁﺳﻤﻮﻧﻢ ﺑﻪ ﺁﺩﻣﺎ ﺩﺭﻭﻍ ﮔﻔﺖ¤ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﺩﯾﮕﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺍﻭﻣﺪ¤ ﻧﺴﯿﻢﮐﻪﺩﯾﺪﻣﺜﻞﺗﻮﻣﻬﺮﺑﻮﻥ ﻧﯿﺴﺖ¤ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺭﻭ ﮔﺬﺍﺵ ﮐﻨﺎﺭ ﻭ ﺑﺎﺩ ﺷﺪ¤ ﺗﻮ ﺩﻧﯿﺎ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻣﺚ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ¤ ﭘﺲ ﮐﻢ ﮐﻤﮏ ﺁﺩﻡ ﺑﺪ ﺯﯾﺎﺩ ﺷﺪ¤ ﺑﺮﻓﺎ ﺩﯾﺪﻥ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻗﺪﻡ ﺭﯾﺰ ﺑﺎﺷﻦ¤ ﺍﺯ ﺷﺮﻡ ﺭﻧﮓ ﭼﺶ ﺗﻮ ﺁﺏ ﻣﯽ ﺷﻦ¤ ﯾﻠﺪﺍ ﺗﺮﯾﻦ ﺷﺒﺎﯼ ﺳﺎﻟﻢ ﺁﺳﻤﻮﻥ¤ ﺑﺎﯾﻪﺍﺷﺎﺭﻩﯼﻧﮕﺎﺕﺧﻮﺍﺏﻣﯽ ﺷﻦ¤ ﺷﺐ ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﺭﻭﺷﻦ ﺑﺎﺷﻪ¤ ﺧﺸﻢ ﻭ ﻏﻀﺐ ﮐﺮﺩ ﻭ ﯾﻬﻮ ﺳﯿﺎه ﺷﺪ¤ ﺭﻭﺯﻡ ﭘﯿﺶ ﭼﺸﺎﯼ ﺗﻮ ﮐﻢ ﺁﻭوﺭﺩ¤ ﻗﺎﯾﻢ ﺷﺪ ﻭ ﺭﻭﺷﻨﯽ ، ﮐﯿﻤﯿﺎ ﺷﺪ¤ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺷﻨﯿﺪﻥ ¤ﭘﺸﺖ ﻧﻘﺎﺏ ﭼﻬﺮﻩ ﻗﺎﯾﻢ ﺷﺪﻥ¤ ﺑﻐﻀﯿﺎﺷﻮﻥ ﺭﺍﻩ ﺯﻣﯿﻦ ﮔﺮﻓﺘﻦ¤ ﺗﺮﺳﯿﺪﻥ ﻭ ، ﯾﻮﺍﺷﯽ ﺁﺩﻡ ﺷﺪﻥ¤ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺎ ﺩﯾﮕﻪ ﺷﺒﺎ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﺑﻦ¤ ﯾﺎ ﮔﻢ ﺷﺪﻥ ﯾﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻢ ﺳﻮ ﺷﺪﻥ¤ ﺳﯿﺎﺭﻩ ﻫﺎﯼ ﮐﻬﮑﺸﻮﻥ ﺷﯿﺮﯼ¤ ﺩﺭ ﻧﻤﯽ ﯾﺎﻥ ، ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﺗﺮﺳﻮ ﺷﺪﻥ¤ ﺯﻣﯿﻦ ﻓﻘﻂ ﺍﯾﻦ ﻭﺳﻄﺎ ﯾﻪ ﺟﻮﺭﯼ¤ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺯﯾﺮ ﭘﺎﺷﯽ ﻣﯽ ﻧﺎﺯﻩ¤ ﻃﻔﻠﮑﯽ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ ﺩﺍﺭﻩ ﺗﻮ ﺭﺅﯾﺎﺵ¤ ﺑﺎ ﺗﻮ ﯾﻪ ﻗﺼﺮ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﻩ¤ ﺧﻼﺻﻪ ﺯﯾﺒﺎ ، ﻫﻤﻪ ﭼﯽ ﺑﻬﻢ ﺭﯾﺨﺖ¤ ﺑﺎ ﯾﻪ ﮐﻢ ﺍﺯ ﺍﺳﻢ ﺗﻮ ، ﺍﺳﻢ ﺯﯾﺒﺎ¤ ﯾﻘﯿﻦ ﺩﺍﺭﻡ ﻧﺰﺩﯾﮑﻪ ﺍﻭﻥ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ¤ ﺑﺎ ﮐﺸﻒ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﻩ ﺩﻧﯿﺎ¤ ﺑﺎ ﺍسم ﺗﻮ ﻋﺠﯿﺐ ﺩﯾﻮﻭﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻢ¤ ﺑﻪ ﻗﺒﻠﻪ ﯼ ﭼﺸﻤﺎﯼ ﻧﺎﺯﺕ ، ﻗﺴﻢ¤ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﺳﻤﺖ ﺍﻧﻘﺪﺭ میدﻭ ﺍﻡ¤ ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺗﻪ ﺧﻂ ﻣﯽ ﺭﺳﻢ¤ ﻋﺴﻞ ﺗﻮ ﭼﺸﻤﺎﺗﻪ ﻣﺮﺍﻗﺒﺶ ﺑﺎﺵ¤ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺩﯾﻮﻭﻧﻪ ﺑﻪ یه فرﺷﺘﻪ¤ ﺯﯾﺒﺎﺍﮔﻪﻫﺮﭼﯽﻣﯽﮔﻢﻫﻤﻮﻥ ﺷﺪ¤ ﯾﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﻪ ﺍﯾﻨﺎ ﺭﻭ ﮐﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ¤ ﺩﯾﻮﻭﻧﻪ ﯼ ﭼﻬﺎﺭ ﺗﺎ ﻓﺼﻞ ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ¤ ﺩﯾﻮﻭﻧﻪ ﯼ ﻋﺼﺮ ﻭ ﺷﺐ ﻭ ﺳﭙﯿﺪﻩ¤ ﻣﺮﯾﻤﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺍﺳﻤﺘﻮ ﺁﻭﺭﺩﻥ¤ ﯾﻪ ﺫﺭﻩ ﺭﻧﮓ ﭼﻬﺮﺷﻢ ﭘﺮﯾﺪﻩ¤ ﯾﻪ ﻋﺼﺮ ﭘﺎﯾﯿﺰﯼ ﺳﺮﺩ ﻭ ﺩﻟﮕﯿﺮ¤ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺳﻔﯿﺪﻩ ، ﻏﺮﻕ ﺑﺮﻓﻪ¤ ﻓﻘﻂ ﭼﻬﺎﺭ ﺗﺎ ﻧﻘﻄﻪ ﭼﯿﻦ ﻣﯽ ﺫﺍﺭﻡ¤ ﭼﻮﻥ ﺍﺳﻢ ﻧﺎﺯ ﺗﻮ ﭼﻬﺎﺭ ﺗﺎ ﺣﺮﻓﻪ
تاریخ: سهشنبه 23 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید