ﺍﺯ ﻫﻢ ﮔﺮﻳﺨﺘﻴﻢ ﻭ ﺁﻥ ﻧﺎﺯﻧﻴﻦ ﭘﻴﺎﻟﻪ ﺩﻟﺨﻮﺍﻩ ﺭﺍ، ﺩﺭﻳﻎ ﺑﺮ ﺧﺎﻙ ﺭﻳﺨﺘﻴﻢ! ﺟﺎﻥ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺗﺸﻨﻪ ﭘﻴﻮﻧﺪ ﻣﻬﺮ ﺑﻮﺩ، ﺩﺭﺩﺍ ﻛﻪ ﺟﺎﻥ ﺗﺸﻨﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮔﺪﺍﺧﺘﻴﻢ! ﺑﺲ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﺑﻮﺩ ﺟﺪﺍﺋﻲ ﻣﻴﺎﻥ ﻣﺎ، ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻳﻢ ﻭ ﺑﺪﻳﻦ ﺩﺭﺩ ﺳﺎﺧﺘﻴﻢ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻣﺎ ﻛﻪ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﺷﻮﻕ ﻭ ﺍﻣﻴﺪ ﺩﺍﺷﺖ، ﺍﻳﻨﻚ ﻧﮕﺎﻩ ﻛﻦ ﻛﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﻼﻝ ﮔﺸﺖ، ﻭ ﺁﻥ ﻋﺸﻖ ﻧﺎﺯﻧﻴﻦ ﻛﻪ ﻣﻴﺎﻥ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ، ﺩﺭﺩﺍ ﻛﻪ ﭼﻮﻥ ﺟﻮﺍﻧﻲ ﻣﺎ ﭘﺎﻳﻤﺎﻝ ﮔﺸﺖ! ﺑﺎ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ، ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻣﻦ ﻧﺎﮔﺮﻳﺰ ﺑﻮﺩ. ﻣﻦ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﺗﻮ ﺁﻣﺪﻡ، ﻭﻟﻲ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﺮ ﺑﻮﺩ! ﺍﻳﻨﻚ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮﺍﻳﻢ ﺩﻭ ﺗﻨﻬﺎﻱ ﺑﻲ ﻧﺼﻴﺐ، ﻫﺮ ﻳﻚ ﺟﺪﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺭﻩ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﻳﺶ. ﺳﺮﮔﺸﺘﻪ ﺩﺭ ﻛﺸﺎﻛﺶ ﻃﻮﻓﺎﻥ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ، ﮔﻢ ﻛﺮﺩﻩ ﻫﻤﭽﻮ ﺁﺩﻡ ﻭ ﺣﻮﺍ ﺑﻬﺸﺖ ﺧﻮﻳﺶ!
تاریخ: چهارشنبه 25 مرداد 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید