ﺭﻭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﺁﯾﻨﻪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺩﺍﺩ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ¤ ﺑﺒﯿﻦ ﭼﻪ ﻗﺪﺭ ﺣﻘﯿﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﻭﺝ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮﺩﻧﻢ¤ ﺭﻭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﺁﯾﻨﻪ ﻣﻦ ﺟﺎﯼ ﺁﯾﻨﻪ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﻢ¤ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺩﺍﺩ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ ﺍﯾﻦ ﺁﯾﻨﻪ ﺱ ﯾﺎ ﮐﻪ ﻣﻨﻢ¤ ﻣﻦ ﻭ ﻣﺎ ﮐﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻢ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻢ¤ ﺑﻨﺪﻩ ﯼ ﺧﺎﮎ ، ﺧﺎﮎ ﻧﺎﭘﺎﮎ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﺯ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺁﺩﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻢ¤ ﺭﻭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﺁﯾﻨﻪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺩﺍﺩ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ¤ ﺑﺒﯿﻦ ﭼﻪ ﻗﺪﺭ ﺣﻘﯿﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﻭﺝ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮﺩﻧﻢ¤ ﺩﻧﯿﺎ ﻫﻤﻮﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺴﺖ ﺣﻘﺎﺭﺕ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻭ ﻣﻨﻪ¤ ﻭﮔﺮﻧﻪ ﭘﯿﺶ ﮐﺎﺋﻨﺎﺕ ﺯﻣﯿﻦ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﺍﺭﺯﻧﻪ¤ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﺰﺭﮔﻮ ﺑﺎﺯ ﻧﯿﺴﺖ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺭﻣﺰ ﻭ ﺭﺍﺯ ﻧﯿﺴﺖ¤ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻃﺮﻑ ﺭﻭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺭﺍﻩ ﺭﻫﺎﯾﯽ ﺑﺎﺯ ﻧﯿﺴﺖ¤ ﻣﻦ ﻭ ﻣﺎ ﮐﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻢ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻢ¤ ﺑﻨﺪﻩ ﯼ ﺧﺎﮎ ، ﺧﺎﮎ ﻧﺎﭘﺎﮎ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﺯ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺁﺩﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻢ¤ ﺩﻧﯿﺎ ﮐﻮﭼﮏ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻭﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺗﺼﻮﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ¤ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻋﮑﺲ ﺑﺰﺭﮒ ﭼﺸﻤﺎﻣﻮﻧﻮ ﭘﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ¤ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﻣﺎ ﭼﯽ ﺍﻭﻣﺪﻩ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻢ ﺷﺪﯾﻢ¤ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﭼﻪ ﻗﺪﺭ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﻗﻪ ﺧﻢ ﺷﺪﯾﻢ¤ ﻣﻦ ﻭ ﻣﺎ ﮐﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻢ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻢ¤ ﺑﻨﺪﻩ ﯼ ﺧﺎﮎ ، ﺧﺎﮎ ﻧﺎﭘﺎﮎ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﺯ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺁﺩﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻢ¤ ﺭﻭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﺁﯾﻨﻪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺩﺍﺩ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ¤ ﺑﺒﯿﻦ ﭼﻪ ﻗﺪﺭ ﺣﻘﯿﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﻭﺝ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮﺩﻧﻢ¤ ﺭﻭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﺁﯾﻨﻪ ﻣﻦ ﺟﺎﯼ ﺁﯾﻨﻪ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﻢ¤ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺩﺍﺩ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ ﺍﯾﻦ ﺁﯾﻨﻪ ﺱ ﯾﺎ ﮐﻪ ﻣﻨﻢ
تاریخ: سهشنبه 23 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید