روزی با عجله و اشتهای فراوان به یک رستوران رفتم. مدتها بود می خواستم برای سیاحت از مکانهای دیدنی به سفر بروم. در رستوران محل دنجی را انتخاب کردم، چون می خواستم از این فرصت استفاده کنم تا غذایی بخورم و برای آن سفر برنامه ریزی کنم. فیله ماهی آزاد با کره، سالاد و آب پرتقال سفارش دادم. در انتهای لیست نوشته شده بود: غذای رژیمی می خورید؟ … نه؛ نوت بوکم را باز کردم که صدایی از پشت سر مرا متوجه خود کرد: - عمو… میشه کمی پول به من بدی؟ فقط اونقدری که بتونم نون بخرم. - نه کوچولو، پول زیادی همراهم نیست… باشه برات می خرم. صندوق پست الکترونیکی من پر از ایمیل بود. از خواندن شعرها، پیامهای زیبا و همچنین جوک های خنده دار به کلی از خود بی خود شده بودم(((((بقیه داستان در ادامه مطلب)))))

ادامه مطلب...

تاریخ: سه‌شنبه 19 دی 1391

تو آدم.. من حوا.. سیبی در کار باشد یا نه؟ در آغوش تو.. بهشت جاریست.. بوسه هایت طعم سیب میدهند..همین کافیست ‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪ چه تراژدی غمناکیست!‏ وقتی برای همه کست.. هیچکس نباشی..‏!!‏ ‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪ هرشب از پشت صفحه ی کوچک موبایلم در آغوش میگیرمت!..ونمیدانی چه آرامشیست همین آغوش خیالی ‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪ من یخ !!! تو آتش !!! بهانه نگیر با من باش .... یا آرامت میکنم یا میمیرم !! ‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪ عشقت به دلم اگر بتابد چه کنم؟بهرت به سرای من بخواب چه کنم؟یک دم به سوال جوابده ای دوست؟روزی که دلم تورا بخواهد چه کنم؟! ‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪ بقیه اس ام اس ها را در ادامه مطلب بخونید

ادامه مطلب...

تاریخ: دوشنبه 18 دی 1391

قـول داده ام.... گــاهـــے،هـــر از گـــاهـــے فانـوس یـادت را بـے چـراغ و چـلـچـله روشـن کـنـم خیالت راحت، مـــن ھمان مــنـم هـنوز هـم در ایـن شـبـهاے بے خـواب و بـے خاطـرہ میـان ایـن کـوچـه هـاے تـاریـک پـرسـہ مـیـزنـم امـا بـه هـیـچ سـتاره ی دیـگری سـلام نـخـواهـم کـرد خیـالت راحــت...... ‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪ وقتی میخواستمت میترسیدم نگات کنم!! وقتی نگات کردم میترسیدم بات حرف بزنم!!! وقتی باهات حرف زدم میترسیدم عاشقت بشم!!! حالا که عاشقت شدم میترسم از دستت بدم!!!! ‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪ آیا عشق اینه که هر روز ببینیش ولی هر دیقه باهاش دعوا کنی؟ یانتونی هر روز ببینیش ولی دیقه دیقه ی روزت منتظر شنیدن صداش؟ ‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪ گاهی آنکه سراغی از تونمیگیرد؛دلتنگترین برای دیدنت است واز شکاف چشمانش به نبودنت خیره میشود، آنکه تواورانمیبینی نامهربان نیست! ‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪ عاشقانه:احتیاجی به تسبیح نیست.. دستانت را که به من بدهی با انگشتانت.. ذکر دوست داشتن سر میدهم! ‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪‏‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪‏₪₪بقیه اس ام اس ها را در ادامه مطلب بخونید

ادامه مطلب...

تاریخ: دوشنبه 18 دی 1391

از در یکی از بزرگترین شرکتهای کامپیوتری در یکی از بهترین نقاط شهر بیرون میاد، با اینکه صاحب اون شرکت نیست، ولی حقوق خیلی خوبی میگیره و زندگی خوب و راحتی داره. حدود یک ماه می شه که با دختری که سال های سال دوست بوده، ازدواج کرده و از این بابت هم خیلی خوشحاله و با همدیگه لحظات خیلی خوب و به یاد موندنی رو می گذرونن! سوار ماشینش می شه و به سمت خونه به راه می افته و در راه به عشقش فکر میکنه و به یاد دوران دوستی شون می افته… زمانی که با هم بیرون می رفتن و عشقش از خیلی از چیزها می ترسید… در سن ۳۰ سالگی بسیار جا افتاده به نظر میرسید و وقتی که با همسرش که حدود ۲۵ سال داره راه میرن، یک زوج کامل به نظر میرسن که بعد از حدود ۱۰ سال حالا دارن تمام لحظات رو با هم می گذرونن … موقع رانندگی در فکرش به عشقش بود که یه دفعه موبایلش زنگ میزنه((((بقیه داستان را در ادامه مطلب بخونید))))

ادامه مطلب...

تاریخ: دوشنبه 18 دی 1391

معشوقی، عاشق خود را به خانه دعوت کرد و کنار خود نشاند. عاشق بلافاصله تعداد زیادی نامه که قبلاً در زمان دوری و جدایی برای یارش نوشته بود، از جیب خود بیرون آورد و شروع به خواندن کرد. نامه ها پر از آه و ناله و سوز و گداز بود، خلاصه آنقدر خواند تا حوصله معشوق را سر برد. معشوق با نگاهی پر از تمسخر و تحقیر به او گفت: این نامه‌ها را برای چه کسی نوشته‌ای؟ عاشق گفت: برای تو ای نازنین! معشوق گفت: من که کنار تو نشسته‌ام و آماده‌ام تو می‌توانی از کنار من لذت ببری. این کار تو در این لحظه فقط تباه کردن عمر و از دست دادن وقت است. عاشق جواب داد: بله، می‌دانم من الآن در کنار تو نشسته‌ام اما نمی‌دانم چرا آن لذتی که از یاد تو در دوری و جدایی احساس می‌کردم اکنون که در کنار تو هستم چنان احساسی ندارم؟ معشوق گفت: علتش این است که تو، عاشق حالات خودت هستی نه عاشق من. برای تو، من مثل خانه معشوق هستم نه خود معشوق. تو بسته حال هستی و از این رو تعادل نداری. مرد حق بیرون از حال و زمان می نشیند. او امیر حالهاست و تو اسیر حالهای خودی. برو و عشق مردان حق را بیاموز و گرنه اسیر و بنده حالات گوناگون خواهی بود، به زیبایی و زشتی خود نگاه مکن بلکه به عشق و معشوق خود نگاه کن، در ضعف و قدرت خود نگاه مکن، به همت والای خود نگاه کن و در هر حالی به جستجو و طلب مشغول باش

تاریخ: دوشنبه 18 دی 1391

سال ها پیش زمانی که به عنوان داوطلب در بیمارستان استانفورد مشغول کار بودم با دختری به نام لیزا آشنا شدم که از بیماری جدی و نادری رنج میبرد. ظاهرا تنها شانس بهبودی او گرفتن خون از خواهر پنج ساله خود بود که او نیز قبلا مبتلا به این بیماری بود و به طرز معجزه آسایی نجات یافته بود و هنوز نیاز به مراقبت پزشکی داشت. پزشک معالج وضعیت بیماری خواهرش را توضیح داد و پرسید: آیا برای بهبودی خواهرت مایل به اهدای خون هستی؟؟ خواهر خردسال اندکی تردید کرد و….سپس نفس عمیقی کشید و گفت: بله من اینکار را برای نجات لیزا انجام خواهم داد. در طول انتقال خون کنار تخت لیزا روی تختی دراز کشیده بود و مثل تمامی انسان ها که با مشاهده اینکه رنگ به چهره خواهرش باز میگشت خوشحال بود و لبخند میزد.سپس رنگ چهره اش پریده بیحال شده و لبخند بر لبانش خشکید. نگاهی به دکتر انداخته و با صدای لرزانی گفت: آیا میتوانم زودتر بمیرم ؟؟؟ دختر خردسال به خاطر سن کمش توضیحات دکتر معالج را عوضی فهمیده بود و تصور میکرد باید تمام خونش را به لیزا بدهد و با شجاعت خود را آماده مرگ کرده بود

تاریخ: دوشنبه 18 دی 1391

در یکی از شب های پائیز ۱۳۵۲،نگهبان بند پنج زندان کمیته مشترک بودم.صدای در آهنی بند،توجه مرا جلب کرد.در پشت در ،مرد بلند قامتی که چشمانش بسته شده بود،دیده می شد.در حالی که در یک دستش سیگاری دود می کرد و دست دیگرش در دست مامور بود،او را به داخل بند آوردند.رئیس سربازان دست مرا به دست او داد و به ارامی گفت:سلول پنج!مواظب باش آدم مهمی است!من ماندم با آن مرد ناشناس بدون اینکه حرفی بزند ،پشت سر هم به سیگارش پک می زد.چشم های او را باز کردم،چند لحظه به همدیگر خیره شدیم.سکوت و نگاهش تا عمق وجودم رخنه کرد،پس از چند لحظه از من پرسید:سرکار جای من کجاست؟او را تا سلول پنج هدایت کردم.وقتی پا به درون سلول گذاشت احساس کردم لب و دهانش خشکیده است.از من خواست در سلول را باز بگذارم.حالت اضطراری و نامساعد او را حس می کردم،گفتم:اگر کسی برای بازدید نیاید،در سلول را نمی بندم.تا ساعت چهار صبح در کنار در سلول به دیوار تکیه داد و به زمین خیره شد وسیگار کشید((((بقیه داستان در ادامه مطلب))))

ادامه مطلب...

تاریخ: یکشنبه 17 دی 1391

امروز سامان بعد از ۲۰سال برگشته ایران اما هنوزم تنهاییش رو با فکر “ایده”پر میکنه. حالا یه مرد جاافتاده و دنیا دیده ست که بنا به اصرار مادرش میخواد زندگی جدیدش رو تو تهران شروع کنه… امروز ۲ماه از ورود سامان به ایران میگذره و همه کارا وشرکتش رو روال افتاده و از زندگیش تو تهران لذت میبره… اما تمام مدت ۲۰ سال گذشته به ایده فکرمیکرد که تنهاش گذاشت و گفت که نمیتونه باهاش ازدواج کنه چون بیماریش مانع بچه دار شدنش میشه … و از زندگی سامان بیرون رفت اما سامان نمیتونست فراموشش کنه . باخودش میگفت ایده باتمام وجود دوستم داشت که به خاطر من فداکاری کرد… امروز صبح که سامان به طرف شرکت میره با یه ماشین تصادف میکنه وقتی از ماشین پیاده میشه و راننده ماشین رو میبینه و بعد اینهمه سال دلش میلرزه… تمام اون روز رو به دختری که دیده بود فکر میکرد… فردای روز تصادف دختر با سامان تماس میگیره تا خسارتش رو بده اونجا بود که سامان … ! امروز ۱ماه از اشنایی شقایق و سامان میگذره و امشب سامان به خواستگاری شقایق میره بعد از ورود به خونه و اولین نگاه سامان خشکش میزنه دیگه چیزی از مراسم خواستگاری نفهمید… ایده عشق قدیمی و پاک سامان مادر دختریه که سامان میخواد باهاش ازدواج کنه …! حتی فکرشم واسه سامان ترسناکه که تمام این سالها به دروغ عشق قدیمیش دلخوش بود دوستش داشت…!

تاریخ: یکشنبه 17 دی 1391

چشمای مغرورش هیچوقت از یادم نمیره . رنگ چشاش آبی بود . رنگ آسمونی که ظهر تابستون داره . داغ داغ… وقتی موهای طلاییشو شونه می کرد دوست داشتم دستامو زیر موهاش بگیرم مبادا که یه تار مو از سرش کم بشه . دوستش داشتم . لباش همیشه سرخ بود . مثل گل سرخ حیاط . مثل یه غنچه … وقتی می خندید و دندونای سفیدش بیرون می زد اونقدرمعصوم و دوست داشتنی می شد که اشک توی چشمام جمع میشد. دوست داشتم فقط بهش نگاه کنم . دیوونم کرده بود . اونم دیوونه بود …. مثل بچه ها هر کاری می خواست می کرد . دوست داشت من به لباش روژ لب بمالم . می دونست وقتی نگام می کنه دستام می لرزه . اونوقت دور لباش هم قرمز می شد . بعد می خندید . می خندید و… منم اشک تو چشام جمع میشد .(((بقیه داستان را در ادامه مطلب بخونید)))

ادامه مطلب...

تاریخ: یکشنبه 17 دی 1391

دختر با نا امیدی و عصبانیت به پسر که روبرویش ایستاده بود نگاه می کرد کاملا از او نا امید شده بود از کسی که انقدر دوستش داشت و فکر می کرد که او هم دوستش دارد ولی دقیقا موقعی که دختر به او نیاز داشت دختر را تنها گذاشت بعد از پیوند کلیه در تمام مدتی که در شفاخانه بستری بود همه به عیادتش امده بودن غیر از پسر. چشم هایش همیشه به دری بود که همه از آن وارد می شدند غیر از کسی که او منتظرش بود حتی بعد از مرخص شدن ازشفاخانه به خودش گفته بود که شاید پسر دلیل قانع کننده ای داشته باشد ولی در برابر تمام پرسشهایش یا سکوت بود یا جوابهای بی معنی که خود پسر هم به احمقانه بودنش انها اعتراف داشت تحمل دختر تمام شده بود به پسر گفت که دیگر نمی خواهد او را ببیند به او گفت که از زندگی اش خارج شود به نظر دختر پسر خاله اش که هر روز به عیادتش امده بود با دسته گلهای زیبا بیشتر از پسر لایق دوست داشتن بود دختر در حالت عصبانی به پهلوی پسر ضربه ای زد زانوهای پسر لحظه ای سست شد و رنگش پرید چشمهایش مثل یخ بود ولی دختر متوجه نشد چون دیگر رفته بود و پسر را برای همیشه ترک کرده بود … دختر با خود فکر می کرد که چه دنیای عجیبی است در این دنیا آدمهای پیدا می شوند که کلیه اش را مجانی اهدا می کند بدون اینکه حتی یک پول بگیرد … و حتی قبول نکرده بود که دختر برای تشکر به پیشش در همین حال پسر از شدت ضعف روی زمین نشسته بود و خونهایی را که از پهلویش می امد پاک می کرد و پسر همچنان سر قولی که به خودش داده بود پا بر جا بود او نمی خواست دختر تمام عمر خود را مدیون او بماند ولی ای کاش دختر از نگاه پسر می فهمید که او عاشق واقعی است

تاریخ: یکشنبه 17 دی 1391