ﺑﻮﺳﻪ ﺑﺎﺭﺍﻧﻢ ﮐﻦ ﺍﻣﺸﺐ... ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻟﻢ ﺳﻨﮓ ﺗﻤﺎﻡ ﺑﮕﺬﺍﺭ! ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻏﻮﺷﻢ ﺟﺪﺍ ﮐﻦ ﻭ ﺩﺳﺘﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﻡ ﺣﻠﻘﻪ ﮐﻦ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﻫﻢ ﺍﮔﺮ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﻧﺜﺎﺭﻡ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﻌﺮﮐﻪ ﺍﺳﺖ... ﺁﺭﺯﻭﯾﯽ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ، ﺟﺰ ﺍﯾﻨﮑﻪ؛ ﺍﻣﺸﺐ"ﯾﻠﺪﺍ"ﺑﺎﺷﺪ...
تاریخ: یکشنبه 29 مرداد 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺗﻤﺎﻡ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﯼ ﺑﺮ ﻃﻨﯿﻦ ﺧﻮﺵ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﭘﺮﺳﺘﻮﻫﺎ ﻭ ﺗﺎﺑﺶ ﺧﻨﺪﺍﻥ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺑﺮ ﻃﻠﻮﻉ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﺻﺒﺢ، ﺑﻨﮕﺮ...، ﺍﺷﮑﻬﺎﯼ ﭼﮑﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩﯼﺷﺐ ﺭﺍ ﺑﺮ ﮔﻠﺒﺮﮔﻬﺎﯼ ﮔﻞ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﺎﺑﺶ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺭﻧﮓ ﻋﺸﻖ ﻣﯿﮕﯿﺮﻧﺪ، ﻭ ﺑﺒﯿﻦ... ﺑﺎﺩﺑﺎﺩﮐﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺧﺮﺩﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﺭ ﺁﻣﺪﻩ!!...
تاریخ: یکشنبه 29 مرداد 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺗﻤﺎﻡ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﯼ ﺑﺮ ﻃﻨﯿﻦ ﺧﻮﺵ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﭘﺮﺳﺘﻮﻫﺎ ﻭ ﺗﺎﺑﺶ ﺧﻨﺪﺍﻥ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺑﺮ ﻃﻠﻮﻉ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﺻﺒﺢ، ﺑﻨﮕﺮ...، ﺍﺷﮑﻬﺎﯼ ﭼﮑﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩﯼﺷﺐ ﺭﺍ ﺑﺮ ﮔﻠﺒﺮﮔﻬﺎﯼ ﮔﻞ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﺎﺑﺶ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺭﻧﮓ ﻋﺸﻖ ﻣﯿﮕﯿﺮﻧﺪ، ﻭ ﺑﺒﯿﻦ... ﺑﺎﺩﺑﺎﺩﮐﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺧﺮﺩﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﺭ ﺁﻣﺪﻩ!!...
تاریخ: یکشنبه 29 مرداد 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﻗﻄﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﺍﺷﮑﻢ ﺑﺎ ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﺩ! ﺭﻗﺺ ﮐﻨﺎﻥ ﻣﯿﺮﯾﺰﻧﺪ ﺑﺮ ﺟﺎﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺧﺎﻟﯽ ﺯﻧﺪﮔﯿﻢ... ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﺎﻧﯽ ﮔﺮﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﻣﯿﮑﻮﺑﺪ ﺑﺮ ﭘﻞ ﻫﺎﯼ ﮐﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﺗﻨﺶ ﻫﺎﯼ ﺗﻠﺦ ﺁﯾﻨﺪﻩ.. ﺑﺮﺍﯼ ﺳﻔﺮ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ! ﺍﻣﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻦ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ... ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﻡ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺍﺵ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮔﺮﺩﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭼﻪ ﻣﯿﺸﻮﺩ!!...
تاریخ: یکشنبه 29 مرداد 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﻢ ﺍﺯ ﺩﻟﻢ ، ﺑﺎ ﻫﺮ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﺎﺩ ﺻﺪ ﺷﻌﺮ ﻭ ﺻﺪ ﻏﺰﻝ ، ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﺎﺩ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﮐﻮﭼﮑﻢ ، ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺑﻬﺎﺭ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﻭ ﻋﺎﻃﻔﻪ ، ﺍﺯ ﺑﻮﺳﻪ ﻫﺎﯼ ﯾﺎﺭ ﻗﻠﺒﻢ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ، ﺍﺷﮑﻢ ﺑﻪ ﮔِﻞ ﻧﺸﺴﺖ ﺁﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪﻡُ، ﻏﻤﻬﺎ ﺑﻪ ﺩﻝ ﻧﺸﺴﺖ ﺁﺭﺍﻡ ﻣﯿﮕﺮﯾﻢ، ﺍﺷﮑﻢ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺍﯼ ﭼﻮﻥ ﻏﺼﻪﯼﻣﺮﺍ،ﮐﻮﭼﮏ ﺷﻤﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﺯﻧﺪﺍﻧﯿﻢ ﺩﺭﯾﻎ،ﻣﺤﺒﻮﺱ ﺍﯾﻦ ﻗﻔﺲ ﺑﻐﻀﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﻫﺮ ﻧﻔﺲ ﺩﺭ ﺧﻠﻮﺕ ﺧﯿﺎﻝ، ﻣﺮﮔﻢ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﭼﻮﻥ ﺳﯿﻨﻪﯼﻣﺮﺍ ،ﻏﻤﻬﺎ ﺩﺭﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺮ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﻧﺨﻨﺪ ، ﻣﻦ ﺩﻟﺸﮑﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺁﻣﺪ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻮﭺ ، ﭼﻮﻥ ﻣﺮﻍ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ
تاریخ: یکشنبه 29 مرداد 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﻣﻦ ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺵ ﺟﻮﺍﻧﯿﻢ ﭘﯿﺮﯼ ﺭﺍ ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺗﻨﻬﺎﯼ ﻭ ﺳﺎﻟﺨﻮﺭﺩﮔﯽ ﺭﺍ ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﻣﻦ ﻧﻬﺎﻟﯽ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺟﻨﮕﻞ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﺵ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﻣﺮﺩﻣﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺷﺎ ﻧﻪ ﻫﺎﺷﺎﻥ ﮐﻮﻟﻪ ﺑﺎ ﺭﯼ ﺍﺯ ﺩﺭﺩﻫﺎ ﻭ ﺭﻧﺞ ﻫﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺧﻮﺷﯽ ﺻﺪ ﻧﺎ ﺧﻮﺷﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻫﺪﯾﻪ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﺩﻧﯿﺎ ﺟﻨﮕﻠﯽ ﺷﺪﻩﭘﺮ ﺍﺯ ﻧﻬﺎﻝ ﻫﺎﯼ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﻭ ﻏﻨﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﭘﮋﻣﺮﺩﻩ ﭘﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭﺣﺸﯽ ﮐﻪ ﺯﯾﺮ ﭘﺎﻫﺎﺷﺎﻥ ﻟﻪ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ ﺷﮑﻮﻓﻪ ﻫﺎﯼ ﭘﺎﮎ ﻫﺮ ﺩﺭﺧﺘﯽ ﺭﺍ ﺩﻧﯿﺎ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﻧﯿﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﺟﻨﮓ ﺍﺳﺖ...ﺟﻨﮕﻞ ﺍﺳﺖ
تاریخ: یکشنبه 29 مرداد 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺳﮑﻮﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺷﻌﺮﻫﺎﯾﻢ ﺭﯾﺨﺘﻢ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺴﺮﺕ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﯾﺨﺘﻢ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺩﺭ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯾﻢ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻫﺴﺘﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﺎﺩ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻪ ﺩﻝ ﻣﯽ ﺳﺮﻭﺩﺍﻡ ﺧﺎﮎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﺩﻝ ﻣﯽ ﺯﺩﻭﺩﺍﻡ ﺩﺭﺩﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭼﺎﻩ ﻧﺠﻮﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺗﻘﺪﯾﻢ ﺻﺤﺮﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
تاریخ: یکشنبه 29 مرداد 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻫﺮ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﺑﺎﻟﻬﺎﯾﻢ ﺑﯽ ﺗﻨﻢ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﯾﻢ ﻫﻤﻪ ﻟﺒﺮﯾﺰ ﺷﺪﻧﺪ ﺍﺯ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﻢ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩ ﺷﺎﺧﻪ ﺍﯼ ﮔﻞ ﭼﯿﺪ ﺍﻡ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺩﺷﺖ ﺷﻮﻕ ﻣﻦ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻏﻢ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩ ﺷﻌﺮ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺳﺮﻭﺩﻡ ﭘﺮ ﺯ ﺩﺭﺩ ﺭﻭﺡ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺟﺎﻥ ﻣﻦ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩ
تاریخ: یکشنبه 29 مرداد 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻫﺮ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﺑﺎﻟﻬﺎﯾﻢ ﺑﯽ ﺗﻨﻢ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﯾﻢ ﻫﻤﻪ ﻟﺒﺮﯾﺰ ﺷﺪﻧﺪ ﺍﺯ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﻢ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩ ﺷﺎﺧﻪ ﺍﯼ ﮔﻞ ﭼﯿﺪ ﺍﻡ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺩﺷﺖ ﺷﻮﻕ ﻣﻦ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻏﻢ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩ ﺷﻌﺮ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺳﺮﻭﺩﻡ ﭘﺮ ﺯ ﺩﺭﺩ ﺭﻭﺡ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺟﺎﻥ ﻣﻦ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩ
تاریخ: یکشنبه 29 مرداد 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﻗﻠﺐ ﻣﻦ ﭘﻮﺳﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺩﯾﻮﺍﺭﻫﺎﯼ ﺟﺴﻤﻢ ﻭ ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯾﻢ ﺣﺒﺲ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺭﯾﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺮﮒ.. ﻭ ﺭﻭﺣﻢ ﺩﺭ ﻋﻤﻖ ﺯﻣﯿﻦ ﺯﻧﺪﺍﻧﯿﺴﺖ!.. ﺁﻫﺎﯼ ﺭﻫﮕﺬﺭ ﺁﻫﺎﯼ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺯﯾﺮ ﭘﺎﻫﺎﺗﺎﻥ ﺑﺮﺩﺍﺭﯾﺪ ﻣﻦ ﺍﯾﻨﺠﺎﯾﻢ ﮔﻤﺸﺪﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ.. ﺩﺭ ﻏﻢ.. ﻭ ﺩﺭ ﺗﺎﺑﻮﺕ ﺩﻧﯿﺎ ﻣﺮﺍ ﺩﺭﯾﺎﺏ ﻣﺮﺍ ﺩﺭﯾﺎﺏ!...
تاریخ: یکشنبه 29 مرداد 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
