ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻋﺎﻗﻞ ﺷﻮﻡ ، ﺍﻣﺎ
ﺟﻨﻮﻥ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ¤¤
ﺩﺭ ﺟﻨﻮﻥ ﺧﻮﺵ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﺩﺭﻭﻥ
ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ
¤¤
ﻋﺎﻗﻼﻥ ﺩﯾﻮﺍﻧﮕﺎﻥ ﺭﺍ ﺳﻨﮓ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ
¤¤
ﻃﺎﻗﺖ ﺍﯾﻦ ﺳﻨﮓ ﺩﻝ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺟﻨﻮﻥ
ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮﺍﺳﺖ¤¤
ﻗﺼﻪ ﻭ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ، ﺍﺯ ﻋﺸﻖِ ﻣﺠﻨﻮﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ¤¤
ﻗﺼﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥِ ﭘﺮﻓﺴﻮﻥ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ¤¤
ﺩﺭ ﺗﻌﻘُّﻞ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻧﺴﺖ
¤¤
ﺩﺭ ﺟﻨﻮﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﺴﺘﻦ ﺩﺭ ﺳﮑﻮﻥ ﺭﺍﺣﺖ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ¤¤
ﺍﯾﻦ ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺍﮊﮔﻮﻥ، ﺑﺎ ﻣﻦ ﮔﺮﺍﻥ ﺳﺮ
ﮔﺸﺘﻪ ﺍﺳﺖ¤¤
ﺳﺮ ﺳﺒﮏ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺩﻭﻥ
ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ
¤¤
ﺩﺭ ﺟﻨﻮﻥ ﺍﺯ ﻣﻨﻄﻖِ ﻫﺮ ﺷﺎﺭﻋﯽ ﻓﺎﺭﻕ
ﺷﺪﻡ¤¤
ﺷﻌﺮ ﮔﻔﺘﻦ ﺯﯾﺮ ﻫﻢ ﺩﺭﮏﯾ ﺳﺘﻮﻥ
ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ
¤¤
ﺗﺎﺳﺒﮑﺴﺮ ﻣﯿﺸﻮﯼ ، عزیزم ،ﺟﻨﻮﻥ ﺭﺍ
ﭘﺎﺱ ﺩﺍﺭ¤¤
ﺩﺭ ﺟﻨﻮﻥ ﺣﺘﯽ ﻧﺒﻮﺩ ﺁﺏ ﻭ ﻧﻮﻥ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ
تاریخ: چهارشنبه 05 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﯽﮑﯾ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺟﺎﻥ ﻣﻦ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ¤¤
ﻣﺮﺍ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺗﺐ ﺩﺍﺭ
ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ
¤¤
ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺁﯾﯿﻨﻪ
ﺍﺵ ﺑﺎﺷﻢ¤¤
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﻫﺎ ﻣﺮﺍ ﺑﺴﯿﺎﺭ
ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ
¤¤
ﻟﺒﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﻣﺎﻟﺪ ﻭ ﺁﻫﺴﺘﻪ
ﻣﯿﮕﻮﯾﺪ¤¤
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﯽ ﭼﻪ ﻗﺪﺭ ﺍﻣﺸﺐ ﺩﻟﻢ ﺳﯿﮕﺎﺭ
ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ¤¤
ﺑﺮﺍﯼ ﻗﻬﻮﻩ ﻫﺎﯼ ﺗﻠﺦ ﺭﻭﯼ ﻣﯿﺰ
ﺗﺤﺮﯾﺮﺵ
¤¤
ﺷﺮﯾﮑﯽ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ ﺷﺐ ﺗﺎ ﺳﺤﺮ ﺑﯿﺪﺍﺭ
ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ¤¤
ﻧﮕﺎﻫﻢ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺒﻨﺪﻡ
ﺩﻝ¤¤
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﻫﺎ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﯾﺎﺭ
ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ
¤¤
ﺑﻪ ﮔﺮﺩ ﮔﺮﺩﻧﻢ ﮔﺎﻫﯽ ﮔﻼﻭﯾﺰﺳﺖ ﻭ
ﭘﺮﻏﻮﻏﺎ
¤¤
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﻪ ﺑﺪ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺍﻭ ﭘﯿﮑﺎﺭ
ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ
¤¤
ﯽﮑﯾ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻪ ﺍﻣﺸﺐ ﺩﺭ ﺁﯾﯿﻨﻪﯼ
ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ¤¤
ﺷﺮﯾﮏ ﻏﺼﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﻟﯽ ﻏﻢ ﺧﻮﺍﺭ
ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ¤¤
ﺷﺒﯿﻪ ﻣﻦ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﺪ¤¤
ﺑﺮﺍﯼ ﺯﺧﻢ ﺩﻟﺘﮕﯽِ ﺧﻮﺩ ﺗﯿﻤﺎﺭ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ¤¤(محسن مهرپرور)¤¤
تاریخ: چهارشنبه 05 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﭘﺎﺷﯿﺪﻩ ﺭﻭﯼ ﻣﯿﺰﻡ ، ﺗﻪ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻫﺎﯼ
ﺳﯿﮕﺎﺭ¤¤ﮏﯾ ﺍﺳﺘﮑﺎﻥ ﺧﺎﻟﯽ،ﮏﯾ
ﻋﮑﺲ ﺭﻭﯼ ﺩﯾﻮﺍﺭ¤¤ﮏﯾ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﮐﻪ
ﭘﺮﺩﻩ ، ﺑﺎ ﻣﻦ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺍﺵ ﮐﺮﺩ\\\' ¤¤
ﮏﯾﺩﺭ\\\'، ﮐﻪ ﺩﺭﺩﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ ، ﺍﺯ\\\'
ﮏﯾﺧﺪﺍ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭ¤¤\\\'ﺍﻓﮑﻨﺪﻩ ﺭﻭ ﺑﻪ
ﻗﺒﻠﻪ ،ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺧَﻠﺴﻪ¤¤ﺳﺠﺎﺩﻩ
ﺍﯼ ﮐﻪ ﺷﺐ ﺭﺍ ﺑﯽ ﻣﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﯿﺪﺍﺭ¤¤
ﺭﻭﯼ ﺳﻪ ﮐﻨﺞ ﺩﯾﻮﺍﺭ ، ﺗﺎﺭﯼ ﺑﻪ ﻭﺳﻌﺖ
ﻣﺮﮒ¤¤ﺁﻭﯾﺨﺘﻪ ﻋﻨﮑﺒﻮﺗﯽ ، ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﭼﻮﺑﻪﯼ ﺩﺍﺭ¤¤ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺭﻓﺖ ،ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻣﺎﻧﺪ¤¤ﺗﯿﻐﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﺑﺎﯾﺪ،
ﺑﺮ ﻧﺒﺾ ﺳﺮﺩ ﺗﮑﺮﺍﺭ¤¤ﺁﺭﺍﻡ ﻣﯿﺸﻮﻡ
ﺑﺎﺯ ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻝ¤¤ﻣﺎﺩﺭﻋﺮﻭﺳﮑﻢ
ﻧﯿﺴﺖ ، ﮔﻬﻮﺍﺭﻩ ﺭﺍ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭ¤¤¤
¤(ﻣﺤﺴﻦ ﻣﻬﺮﭘﺮﻭﺭ)¤¤¤¤
تاریخ: چهارشنبه 05 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺩﯾﺪﺍﺭِ ﻣﻦ ﺩﺭ ﭼﺸﻢ
ﺗﻮ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ¤
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﻧﯿﺎ ﻣﯿﺎﻥِ ﺗﯿﺮﮔﯽ ﻭﺍ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ
¤
ﺑﯽ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡِ ﻫﺴﺘﯽِ ﻣﻦ ﺭﺩ ﺷﺪﯼ
¤
ﺭﻭﯼ ﻗﻠﺒﻢ ﺭﺩِّ ﭘﺎﯾﺖ ﭼﻮﻥ ﻣﻌﻤّﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ¤
ﺩﺭ ﺳﮑﻮﺗﻢ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ ﺩﺍﺋﻢ ﻣﺮﻭﺭﺕ
ﻣﯿﮑﻨﻢ¤
ﭼﻬﺮﻩ ﺍﺕ ﺩﺭ ﻗﺎﺏ ﺩﯾﻮﺍﺭﯼ ﭼﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ¤
ﻣﻌﺒﺮِ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﺍﻡ ﺩﺭ ﺍﺯﺩﺣﺎﻡِ ﺑﺮﮔﻬﺎﺳﺖ
¤
ﺑﺎﻍِ ﻟﺨﺖِ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭ ﺳﻮﺯ ﻭﺳﺮﻣﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ¤
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭِ ﺗﮏ ﺩﺭﺧﺖِ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻋﺎﺷﻘﯽ
¤
ﻣَﺮﺩِ ﺗﻨﻬﺎﺋﯽِ ﺗﻮ ، ﺗﻨﻬﺎ ﯼِ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
¤
ﺭﻭﺡ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻣﻦ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻫﺎﺳﺖ¤
ﺑﺲ ﮐﻪ ﻓﺮﺩﺍ ﺁﻣﺪ ﻭ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﻓﺮﺩﺍ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
¤
ﺩﺭ ﺩﻝِ ﺗﻨﮕﻢ ﺍﻣﯿﺪِ ﺩﯾﺪﻥِ ﺗﻮ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ¤
ﻣﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﮔﻮﺭِ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ¤¤¤(محسن مهرپرور)¤¤¤
تاریخ: چهارشنبه 05 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
لبم ﺁﺑﺴﺘﻦِ ،یکﺑﻮﺳﻪﯼ
ﮐﻢ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺷﺪ¤
یکﺟﻨﯿﻦ ، ﻣﻨﺘﻈﺮِ ﺁﻣﺪﻥِ ﻗﺎﺑﻠﻪ ﺷﺪ¤
ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩِ ﺗﻮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ، ﻧﮕﺎﻫﻢ ﻣﯿﮑﺮﺩ
¤
ﺩﺭ ﻓﻠﮏ ﺑﯿﻦ ﻣﻼﺋﻠﮏ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻭﻟﻮﻟﻪ ﺷﺪ
¤
'\ﺣﺎﺻﻞِ ﮐﺎﺭﮔﻪ ﮐﻮﻥ ﻭ ﻣﮑﺎﻥ ﺍﯾﻦ
ﻫﻤﻪ ﻧﯿﺴﺖ'\¤
ﮐﻪ ﺑﻪیکﺑﻮﺳﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺵِ
ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺷﺪ¤
ﻣﺤﺸﺮ ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪ ﻭ ﮐﻮﻥ ﻭ ﻣﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﻢ
ﺭﻓﺖ
¤
ﺑﯿﻦ ﻣﻦ ﺗﺎ ﺗﻮ ﺍﺯﻝ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﺯﻝ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺷﺪ
¤
ﺗﺎﺯﻩ ﻟﺐ ﻓﺎﺭﻕِ ﺍﺯ ﺁﯾﻪ ﯼِ ﻓُﺮﻗﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ¤
ﮐﻪ ﺩﮔﺮ ﺑﺎﺭ ، ﻟﺒﻢ ﺍﺯ ﻟﺐ ﺗﻮ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺷﺪ¤¤¤(محسن مهرپرور)¤¤¤
تاریخ: سه‌شنبه 04 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺍﺯ ﺗﻮ ﺩﻟﮕﯿﺮﻡ ﺧﻮﺩﺕ ﻫﻢ
ﺧﻮﺏ ﻣﯿﺪﺍﻧﯽ ﭼﺮﺍ¤
ﺍﺯ ﺳﺨﻦ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ ﺑﺎ ﺳﮑﻮﺗﯽ
ﻧﺎﺭﻭﺍ
¤
ﮐﻔﺮ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺷﮑﺮ ﺗﻮ ﺣﺎﺻﻞ ﺷﺪ ﺍﻣﺎ ﮐﻔﺮ
ﺗﻮ¤
ﺍﺯ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﻫﺎﯼ ﻗﻠﺐ ﺑﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﺑﯽ ﺍﺩﻋﺎ
¤
ﻣﻦ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﻋﺬﺍﺏ ﺁﺗﺶ ﻋﺸﻘﺖ ﺷﺪﻡ
¤
ﺩﺭﺏ ﺗﻮﺑﻪ ﺭﺍ ﺑﺒﻨﺪ ﻭ ﺩﺭﺏ ﺩﻭﺯﺥ ﺭﺍ ﮔﺸﺎ
¤
ﺍﺯ ﺧﺮﺍﺳﺎﻧﻢ ﻭﻟﯿﮑﻦ ﻣﻐﺮﺏ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ¤
ﻣﻄﻠﻊ ﻣﻬﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁﻏﺎﺯﯾﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﺁﺷﻨﺎ
¤
ﻣﻬﺮ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺷﺎﻡ ﺗﺎﺭﯾﮑﺖ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺁﻣﺪﻩ
¤
ﺩﯾﺪﻩ ﺑﮕﺸﺎ ﺗﺎ ﮐﻪ ﺭﻭﺷﻦ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺭﻭﺷﻦ
ﻓﺰﺍ
¤¤¤(محسن مهرپرور)
تاریخ: سه‌شنبه 04 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺩﻝ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺩﺭ
ﺷﻬﺮ ﺁﺩﻡ ﻭﺍﺭﻩ ﻫﺎ¤¤
ﺩﺭ ﻫﯿﺎﻫﻮﯼ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ، ﺑﯿﻦ ﺁﻫﻦ ﭘﺎﺭﻩ ﻫﺎ
¤¤
ﻣﻦ ﻗﺪﻡ ﺯﺍﺭ ﺧﯿﺎﻟﻢ ﭘﻬﻨﻪﯼﺩﻟﺘﻨﮕﯽ
ﺍﺳﺖ
¤¤
ﺁﺳﻤﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﻏﺮِّﺵ ﻃﯿﺎﺭﻩ ﻫﺎ¤¤
ﺩﺭ ﮐﺴﺎﺩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﺎﺯﺍﺭﻏﺰﻝ ﻫﺎﯾﻢ ، ﻋﺰﯾﺰ¤¤
ﮐﺲ ﻧﻤﯿﮕﯿﺮﺩ ﺳﺮﺍﻏﯽ ،ﺍﺯ ﺩﻝ ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ
ﻫﺎ¤¤
ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻡ ﺑﺪ ﺷﺪﻩ ، ﻗﯿﻤﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻋﺎﺷﻘﯽ
¤¤
ﺩﻝ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮ ﺑﺪﮐﺎﺭﻩ ﻫﺎ
¤¤
ﺩﯾﮕﺮﻋﺮﻓﺎﻧﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﺏ ﺳﺎﻗﯿﺎﻥ
¤¤
ﺻﻮﻓﯿﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﻡ ﺩﺭﺧﻠﻮﺕ ﮐﺎﺑﺎﺭﻩ ﻫﺎ
¤¤
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻋﺮﺻﻪﯼﭘﺮﻭﺍﺯ
ﺑﻮﺩ¤¤
ﻓﺼﻞ ﮔﻞ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻬﺎﺭ ﻭ ﺑﻠﺒﻞ ﻭ ﺁﻭﺍﺯ ﺑﻮﺩ
¤¤
ﺗﻮ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﯼ ﻭ ﻭﺣﯽ ﺍﺕ ﻏﺰﻝ ﻫﺎﯾﯽ
ﺭﻭﺍﻥ¤¤
ﻣﻦ ﺭﺳﻮﻝ ﺁﯾﻪ ﻫﺎﯼ ﻣُﻨﺰَﻝ ﺍﺕ ﺑﺮ ﺟﺴﻢ
ﻭ ﺟﺎﻥ¤¤
ﻃﻌﻢ ﻟﺒﻬﺎﯾﻢ ﮔﺲ ﺍﺯ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪﯼﺧﺎﻣﻢ
ﻧﺒﻮﺩ¤¤
ﭼﻮﻥ ﺗﻮ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺑﻮﺩﯼ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺷﺒﯿﻪ
ﺧﺴﺮﻭﺍﻥ¤¤
ﺻﺎﻓﯽ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﺑﻮﺩﯼ ﻭ ﺻﻔﺎﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ¤¤
ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺖ ﺑﻮﺳﻪ ﻫﺎﯾﺖ ﻫﻢ ﺯﻣﺎﻥ¤¤
ﺩﺭ ﻏﺰﻝ ﻭﺍﺭﻩﯼﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﺸﻖ
ﺑﻮﺩ¤¤
ﮔﯿﺴﻮﺍﻧﺖ ﻣﺜﻨﻮﯼ ﻭ ﺍﺑﺮﻭﺍﻧﺖ ﻣﻔﺮﺩﺍﻥ
¤¤
ﺩﻭﺭﻩﯼﻣﺴﺘﯽ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﯽ ﻫﻢ ﺯﺩﻥ ﺑﺮ
ﺑﺎﺩ ﺷﺪ¤¤
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻟﻌﻨﺘﻢ ﺑﺮ ﺑﺎﺩ ﺑﯽ ﺭﺣﻢ
ﺧﺰﺍﻥ
¤¤
ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﺍﻥ ﺳﺮﮔﺮﺍﻧﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺎﺯ ﻣﺎﻧﺪ
¤¤
ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ ﺩﺭ ﺣﺴﺮﺕ ﺁﻥ ﻧﻘﻄﻪﯼ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﺎﻧﺪ
¤¤
ﻣﻦ ﺳﻔﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﻏﺮﺑﺖ ﻋﻠَّﺖ ﻭ ﺗﻘﺼﯿﺮ
ﺷﺪ¤¤
ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯾﺖ ﮐﻢ ﺷﺪ ﻭ ﭘﯿﻐﺎﻡ ﻫﺎﯾﺖ ﺩﯾﺮ
ﺷﺪ¤¤
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺍﺯ ﺳﺮﺩﯼ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﺎ ﺣﺎﺻﻞ
ﺷﺪ¤¤
ﺟﺎﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﻭﻓﺎﯾﯽ ﺑﯿﻦ ﻣﺎ ﺗﮑﺜﯿﺮ ﺷﺪ
¤¤
ﻗﻠﺒﻢ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﯽ ﻗﺮﺍﺭﯼ ﻫﺎﯼ ﺍﻭﻝ ﺩﻭﺭ
ﺷﺪ¤¤
ﺭﻭﺯ ﻭ ﺣﺎﻟﻢ ﺩﺳﺨﻮﺵ ﺑﯽ ﺭﺣﻤﯽ ﺗﻘﺪﯾﺮ
ﺷﺪ¤¤
ﮐﻢ ﮐﻢ ﺍﻣﯿﺪﻡ ﺑﻪ ﻓﺼﻞ ﺧﺸﮑﺴﺎﻟﯽ ﻫﺎ
ﺭﺳﯿﺪ¤¤
ﺧﻮﺍﺏ ﯾﻮﺳﻒ ﺑﺎ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﻏﻢ ﺗﻌﺒﯿﺮ ﺷﺪ
¤¤
ﺩﺭ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﻏﺮﺑﺖ ﺩﻝ ﻓﺮﻭﺷﯽ
ﻣﯿﮑﻨﻢ
¤¤
ﺑﻪ ﮔﺪﺍﯾﯽ ﻣﺤﺒﺖ ﺷﻐﻞ ﻣﻦ ﺗﻔﺴﯿﺮ ﺷﺪ
¤¤
ﻣﻦ ﺍﺳﯿﺮ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺑﯽ ﻭﻓﺎﯾﯽ ﻫﺎ ﺷﺪﻡ
¤¤
ﺷﺎﻋﺮﯼ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺑﺎ ﺩﺭﺩ ﺟﺪﺍﯾﯽ ﻫﺎ ﺷﺪﻡ¤¤¤¤¤(محسن مهرپرور)¤¤¤¤¤
تاریخ: سه‌شنبه 04 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﺍﻣﻦ ﺍﺳﺖ.ﻭﻟﯽ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﻣﻦ ﺁﺷﻮﺏ ﺍﺳﺖ¤
ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻣﻮﯼ ﺗﻮ...ﺁﺷﻔﺘﮕﯿﺶ ﻫﻢ
ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ
¤
ﺳﺮﮔﺸﺘﻪی یک ﺑﻮﺳﻪﯼﺗﺮ...ﮔﺸﺘﻪ
ﻟﺒﻢ ﺩﺭ ﺭﻭﯾﺖ
¤
ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺻﺪ ﺑﻮﺳﻪﯼﺗﺮ
ﻣﺮﻃﻮﺏ ﺍﺳﺖ
¤
ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﻋﺸﻘﻢ...ﻭ ﺗﻮ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﺩﺭ
ﻣﻦ¤
ﺩﺭ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ ﺁﯾﺎﺕ ﺧﺪﺍﺩﺍﺩﯼِ ﺗﻮ ﻣﮑﺘﻮﺏ
ﺍﺳﺖ¤
ﺯﯾﺒﺎ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻨﺪ ﺭﻫﺎﯾﯽ
ﺑﺎﺷﻢ¤
ﻋﯿﺴﺎﯼ ﻣﺴﯿﺢ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺸﺐ ﺑﻪ ﺗﻨﺖ
ﻣﺼﻠﻮﺏ ﺍﺳﺖ
¤
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﻨﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺣﻮﺭ ﻭ ﭘﺮﯼ ﺑﯽ
ﻣﻌﻨﺎﺳﺖ
¤
ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻠﮏ ﺑﺮ ﺗﻨﺖ ﺍﺯ ﻓﺮﻁ ﺣﺴﺪ
ﻣﺠﺬﻭﺏ ﺍﺳﺖ¤
ﻣﻦ ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺗﻨﺖ ﺍﺯ ﺣﺪ ﮔﺬﺭﺍﻧﻢ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ¤
ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺘﯿﻢ ﺍﺯ ﭼﯿﺴﺖ...ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﻟﺐ ﺗﻮ
ﻣﺸﺮﻭﺏ ﺍﺳﺖ ؟
تاریخ: سه‌شنبه 04 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺭﻓﺘﯽ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻧﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ،
ﻭﻓﺎﺋﯽ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ¤
ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺩﻝ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺟﺪﺍﺋﯽ ﭘﯿﻮﺳﺖ
¤
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺟﺮﻡ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺣﺒﺲ ﮐﺸﯿﺪ ﺍﯾﻦ ﺩﻝ
ﺗﻨﮓ¤
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻣﺤﮑﻤﻪ ﯼِ ﻋﺸﻖ ﺑﻪ ﺷﻼﻗﻢ
ﺑﺴﺖ
¤
ﺩﻝ ﺑﻪ ﺍﻗﺮﺍﺭ ﻏَﻤَﺖ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ ﺁﺭﺍﻡ
ﻧﺪﺍﺷﺖ¤
ﮐﻢ ﮐَﻤﮏ ﺯﯾﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﺩﻟَﮑﻢ ﺭﻓﺖ ﺯ
ﺩﺳﺖ¤
ﺑﻨﺸﯿﻦ ، ﯾﺎﺭ ﻗﺪﯾﻤﯽ ، ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺑﮑﻨﻢ
¤
ﭼﺸﻢ ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﺩﻝ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺪﯾﺪﻥ ﻫﺎ
ﺑﺴﺖ¤
ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﻟﯿﮏ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ،ﻫﻤﺎﻥ ﺑﯽ
ﭘﺮﻭﺍ¤
ﻣﮋﻩ ﻫﺎﯾﺶ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﻧﺮﯾﺰ، ﻧﻈﺮﻫﺎﯾﺶ
ﻣﺴﺖ¤
ﻟﺐِ ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﺑﺮ ﻫﯿﭻ ﻟﺒﯽ ﻟﺐ
ﻧﮕﺬﺍﺷﺖ
¤
ﮔﺎﻩ ﻭ ﺑﯽ ﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﺍﻋﻤﺎﻕ ﺩﻟﺶ ﺁﻫﯽ
ﺟَﺴﺖ
¤
ﻟﺐ ﺗﻮ ﺳﺮﺥ ﺗﺮﺍﺯ ﭘﯿﺶ ﻭ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻭﺳﻮﺳﻪ
ﺍﺳﺖ
¤
ﻭﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻭﺳﻮﺳﻪﯼﺳﺮﺥ ،ﺍﺯ ﺍﯾﻦ
ﻗﻠﻪﯼﭘﺴﺖ¤
ﺑﻨﺸﯿﻦ ﯾﺎﺭ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻪ ﺑﺮﻡ ﺗﺎ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ
¤
ﺑﺒﺮﻡ ﺗﺎ ﺗﻪ ﺁﻥ ﮐﻮﭼﻪ ﯼِ ﺗﻨﮓِ ﺑﻨﺒﺴﺖ¤
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺧﻠﻮﺕ ﭘﺮ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻮﺩﯾﻢ¤
ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻏﺰﻝ ﻭ ﺑﻮﺳﻪ ﻭ ﺭﻭﯾﺎ
ﻫﻤﺪﺳﺖ¤
ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺩﺭ ﻫﻢ ﻭ ﺑﺮﻫﻢ ﭘُﺮِﻏﻮﻏﺎ ، ﭘﺮ
ﺷﻮﺭ
¤
ﺧﺎﻟﺺ ﻭ ﭘﺎﮎ ،ﭼﻮ ﺁﯾﯿﻨﻪﯼﺻﺎﻓﯽ
ﯾﮑﺪﺳﺖ¤
ﺑﻨﺸﯿﻦ ﯾﺎﺭ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻪ ﺑﺒﺮﻡ ﺗﺎ ﮐﻪ ﺩﻟﻢ
¤
ﺍﯾﻦ ﺩﻝ ﻣﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﯼ ﺭﻭﯼ ﺗﻮ
ﺷﮑﺴﺖ¤
ﺯﻧﺪﻩ ﮔﺮﺩﺩ ﺑﻪ ﺩﻡِ ﺁﻥ ﻟﺐ ﻏﺬﺭﺍﺋﯽ ﺗﻮ
¤
ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺩﻟﻢ ﻣﻬﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﻧﺸﺴﺖ¤¤¤¤¤(مهرپرور)
تاریخ: سه‌شنبه 04 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺩﺭ ﺍﺟﺒﺎﺭِ ﻃﻨﯿﻦِ ﺑﯽ ﺻﺪﺍﯼِ
ﺷﻌﺮﻫﺎﯾﻢ ،'\ﻋﺸﻖ'\ﺑﯽ
ﻣﻌﻨﯿﺴﺖ¤
ﭼﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻔﺖ، ﻭﻗﺘﯽ ﻭﺻﻒِ ﭼﺸﻤﺖ، ﺩﺭ
ﺗﻮﺍﻥ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﯾﻢ ﻧﯿﺴﺖ؟¤
ﺗﻮ ﺁﻭﺍﯼ ﺳﺤﺮﮔﺎﻫﯽ ﻭ ﻣﻦ ﺷﺒﮕﺮﺩِ ﺧُﻨﯿﺎ
ﭘﻮﯼ ﺑﯽ ﺁﻭﺍ
¤
ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺷﺒﺎﻧﮕﺎﻫﻢ ﻏﻢ ﻭ ﺩﺭﺩ ﺍﺳﺖ ،
ﺯﯾﺮﺍ ﺟﺎﯼ ﺗﻮ ﺧﺎﻟﯿﺴﺖ¤
ﻣﻦ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺳﺎﮐﻦِ ﺑﯿﺮﻧﮓِ ﺷﻬﺮِ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﯼِ
ﺧﺮﻗﻪ ﭘﻮﺵ ﻫﺴﺘﻢ
¤
ﺗﻮ ﺩﺭ ﺍﻭﺝِ ﺑﻼﻏﺖ ﻫﺎ ،ﻟﺒﺖ ﺳﺮﺥ ﻭ ﺳﺮﺕ
ﺳﺒﺰ ﻭ ﺩﻟﺖ ﺁﺑﯿﺴﺖ
¤
ﺩﺭﺍﯾﻦ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺧﺎﻧﻪ ، ﺗﺸﻨﻪﯼﺩﯾﺪﺍﺭِ
ﻧﻮﺭﻡ ، ﺗﺎ ﺳﺤﺮ ﺑﯿﺪﺍﺭ¤
ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺗﺎ ﺳﺤﺮ ﺑﺮ ﻃﺎﻕِ ﻃﺎﻗﺖ ﭼﺸﻢ
ﻣﯽ ﺩﻭﺯﺩ ،ﭼﻪ ﺷﺒﻬﺎﺋﯿﺴﺖ¤
ﭼﻪ ﺷﺒﻬﺎﯾﯿﺴﺖ، ﺷﺒﻬﺎﺋﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﻢ
ﻃﺎﻭﻟﯿﻦ ﻭ ﻃﺎﻗﻄﺘﻢ ﺧﻮﻧﯿﻦ
¤
ﻧﻪ ﺭﺍﻩ ﭘﺲ ﻧﻪ ﺭﺍﻩ ﭘﯿﺶ ،ﺍﺷﮑﻢ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺏ ﺷﻌﺮﻫﺎ ﺟﺎﺭﯾﺴﺖ
¤
ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵِ ﻏﺰﻝ ﻫﺎﺋﯽ ﺑﺮﻫﻨﻪ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ
ﺟﺎﻥ ﻣﯽ ﺳﭙﺎﺭﺩ ﺩﻝ
¤
ﺍﻻ ﯾﺎ ﺍﯾﻬﺎ ﺍﻟﺴﺎﻗﯽ ،ﺑﮕﺮﺩﺍﻥ ﺟﺎﻡِ ﻣﯽ
ﺭﺍ ،ﻋﺸﻖ ﺁﺳﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ
تاریخ: سه‌شنبه 04 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید