ﺍﯼ ﺧﺪﺍ!ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ؛ ﺑﺪ ﺟﻮﺭ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺳﯿﺮﻡ¤ ﺩﯾﮕﻪ ﻫﯿﭽﮑﯿﻮ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻡ ﺑﺮﺍﺵ ﺑﻤﯿﺮﻡ ¤ ﺗﻮﯼ ﺷﺒﻬﺎﯼ ﺳﯿﺎﻫﻢ ﺁﺳﻤﻮﻥ ﺷﺪ ﺑﯽ ﺳﺘﺎﺭﻩ ¤ ﺣﺘﯽ ﻣﺎﻩ ﺁﺳﻤﻮﻥ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺩﻟﻢ ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﻩ ¤ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺭﺍﻩ ﻧﯿﻮﻣﺪ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﻗﻠﺐ ﺧﺴﺘﻢ ¤ ﻣﻦ ﻏﺮﯾﺒﻢ ﻫﯿﭽﮑﺴﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻣﺮﺣﻢ ﺩﻝ ﺷﮑﺴﺘﻢ¤ ﺁﺳﻤﻮﻥ ﻫﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﯽ ﺭﺣﻢ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻧﻤﯿﺒﺎﺭﻩ ¤ ﺗﻮ ﺩﻋﺎﮐﻦ ﮐﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺁﺳﻤﻮﻥ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﺒﺎﺭﻩ ¤ ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﻗﻠﺒﻤﻮ ﻟﺮﺯﻭﻧﺪ ﻧﯿﺴﺘﺶ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻭ ﺑﺒﯿﻨﻪ¤ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻤﻮ ﺑﮕﯿﺮﻩ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﺁﺭﻭﻡ ﺑﺸﯿﻨﻪ ¤ ﺣﺎﻻﯼﮔﻮﺷﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻗﻠﺒﺶ ﻣﯽ ﺑﺎﺭﻩ ¤ ﻋﺸﻘﺸﻢ ﺗﻨﻬﺎﺵ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﻗﺼﺪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﻮ ﺩﺍﺭﻩ¤ ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﺩﻧﯿﺎﻡ ﺗﻤﻮﻣﻪ ﻋﺸﻘﻤﻮ ﮐﺮﺩﻡ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ¤ ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﻡ ﺑﺎﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ ﺍﻭﻧﻮ ﻣﻦ ﺑﮕﯿﺮﻡ ﺁﻏﻮﺵ ¤ ﺗﻮﯼ ﺧﺸﮑﺴﺎﻟﯿﻪ ﻗﻠﺒﻢ ﻫﻤﻪ چیﺳﯿﺎﻩ ﺭﻧﮕﻪ¤ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻦ ﮔﺮﯾﻪ ﻗﺸﻨﮕﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﺳﻬﻢ ﺩﻝ ﺗﻨﮕﻪ...(انیسه قربان پور)

تاریخ: پنج‌شنبه 20 مهر 1391

ﻣﻨﻢ ﻏﺮﯾﺒﻪ!ﻫﻤﺎﻧﻢ ﮐﻪ ﺁﺷﻨﺎﯼ ﺗﻮ ﺍﻡ¤ ﺗﻮ ﺑﻨﺪﻩﯼﻣﻨﯽ ﻭُ ﻣﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍﯼ ﺗﻮ ﺍﻡ ¤ ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍﯼ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﻓﺮﺵ ﺷﺪﻩ ﺍﯼ¤ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﮒ ِ ﮔﺮﺩﻥ ﻭَ ﭘﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺗﻮ ﺍﻡ¤ ﺗﻮ ﻣﯽ ﮐـِـﺸﯽ ﻧَﻔَﺴَﺖ ﺭﺍ ﺩﺭﻭﻥ ِ ﺑﻮﺩﻥ ِ ﻣﻦ ¤ ﻏﺬﺍﯼ ﺁﻥ ﺭﯾﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ، ﺩﺭ ﻫﻮﺍﯼ ﺗﻮ ﺍﻡ ¤ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺍﻧﮑﺎﺭﻡ ﻭُ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﯽ ؟!¤ ﻣﮕﺮ ﮐﻪ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻭَ ﯾﺎ ﺟﺪﺍﯼ ﺗﻮ ﺍﻡ ؟! ¤ ﺗﻮ ﺑﻨﺪﻩﯼﻣﻨﯽ ﻭُ ﻣﻄﻠﻘﺎً ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻨﯽ¤ ﻭَ ﻣﻦ ﺧﺪﺍﯼ ﺍﺳﺎﺭﺕ!ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﺍﻡ ¤ ﻋﻼﺝ ﻗﻄﻌﯽ ِ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼِ ﺗﻮ ﻫﺮ ﮐﺲ ﻧﯿﺴﺖ¤ ﺷﻔﺎﯼ ﺗﻮ ﻣﻨﻢ ﻭُ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺩﻭﺍﯼ ﺗﻮ ﺍﻡ ¤ ﺗﻮ ﺣﺮﻑ ﻫﻢ ﻧﺰﻧﯽ ﺍﺯ ﺩﻝ ِ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺧﺒﺮﻡ ¤ ﺍﺟﺎﺑﺖ ِ ﺗﻮ ، ﺟﻮﺍﺏ ِ ﺗﻮ ﻭُ ﺩﻋﺎﯼ ﺗﻮ ﺍﻡ ¤ ﺻﺪﺍ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ ﺍﻡ ، ﮐﻮ ﻧﻤﺎﺯ ﺷﺐ ﻫﺎﯾﺖ ؟¤ ﻣﻦ ﺁﻥ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﮑﻮﺗﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﺪﺍﯼ ﺗﻮ ﺍﻡ

تاریخ: پنج‌شنبه 20 مهر 1391

ﭼﻪ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﯾﺸﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﯿﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﮐﻮﻟﻪ ﺑﺎﺭﻡ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻡ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻓﺎﻧﻮﺳﯽ ﮐﻢ ﺳﻮ ﺩﺭ ﻧﺎ ﮐﺠﺎ ﺁﺑﺎﺩ ﺑﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮﯼ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﺮﻭﻡ ﺍﻣﺎ ﭼﻪ ﺗﻼﺵ ﺑﯽ ﺛﻤﺮﯼ! ﻭﻗﺘﯽ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﻓﺪ* ﻭﺣﮑﯿﻢ ﺑﻪ ﺣﮑﻤﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﺪ** ﮐﺎﺭﯼ ﺷﮕﺮﻑ ﺍﺯ ﻣﻮﺭﯼ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺍﺳﺖ؟ ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻮﻟﻪ ﺑﺎﺭﻡ ﺭﺍ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﮕﺬﺍﺭﻡ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻓﺎﻧﻮ ﺳﻢ ﺭﺍﻩ ﺭﻫﺮﻭﯼ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻨﯽ ﺑﺨﺸﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﺎﺷﺪ

تاریخ: پنج‌شنبه 20 مهر 1391

ﺳﻔﺮﻩﯼﺧﯿﺎﻟﻢ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻓﺮﺩﺍ ﺩﺳﺖ ﺑﺮ ﺁﺳﺘﺎﻧﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﻣﻠﻮﻟﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮔﻮﺷﻪﯼﺳﯿﻨﻪ ﺍﻡ ﭼﺎﮎ ﭼﺎﮎ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﮔﺎﻫﯽ ﯾﺎ ﭘﯿﺎﻣﯽ ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﻡ ﺑﺮ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﯽ ﺩﻭﺭ ﺑﺎ ﺩﯾﺪِﮔﺎﻧﯽ ﺗﺮ ﺍﺯﯽﭘﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﻭ ﻏﺒﻮﺭ ﺑﻐﻀﻢ ﻣﯽ ﺗﺮﮐﺪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺍﺷﮏ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺧﯿﺎﻟﻢ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﺪ، ﺷﺎﯾﺪ ﮐﺴﺎﻟﺖ ﻋﻤﯿﻖ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻣﻼﻟﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﺕ.... ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻣﻪﯼﺍﺷﮑﯽ ﮐﻪ ﻟﺐ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﺖ

تاریخ: پنج‌شنبه 20 مهر 1391

ﻣﺎﺗﻢ ﺯ ﻧﺤﺴﯽ ﺍﺵ ﺑﻪ ﻣﺪﺍﺭ ﺯﺣﻞ ﻧﺸﺴﺖ¤ ﺁﺛﺎﺭﺵ ﺍﯾﻦ ﻏﻢ ، ﮐﻪ ﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﻏﺰﻝ ﻧﺸﺴﺖ ¤ ﺍﺯ ﻭﺍﮊﻩ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﯼ ﺩﻟﻢ ﺷﻮﺭ ﺭﺧﺖ ﺑﺴﺖ¤ ﺁﻏﻮﺵ ﺧﻮﺩ ﮔﺸﻮﺩﻡ ﻭ ﻏﻢ ﺩﺭ ﺑﻐﻞ ﻧﺸﺴﺖ ¤ ﺩﺭ ﺑﺰﻡ ﺩﻝ ، ﻧﺒﻮﺩ ﺧﻠﻞ ، ﺷﻮﺭ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺷﻮﻕ ¤ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﻏﻢ ﺭﺳﯿﺪ ، ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﻢ ﺧﻠﻞ ﻧﺸﺴﺖ ¤ ﺩﺭ ﺷﻮﺭ ﻭ ﺷﻮﻕ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﻣﯿﺪﯼ ﮐﻪ ﻏﻢ ¤ ﺁﺳﻮﺩﻩ ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﭼﻮ ﺑﻼ ، ﺑﯽ ﺟﺪﻝ ﻧﺸﺴﺖ¤ ﺩﻝ ﺑﺮ ﻭﻓﺎﯼ ﯾﺎﺭ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ ﯾﺎﺭ ¤ ﺩﺭ ﻣﺎﺟﺮﺍﯼ ﻋﻬﺪ ، ﮐﺠﺎ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﻧﺸﺴﺖ ؟!(فرشته رهنما)

تاریخ: پنج‌شنبه 20 مهر 1391

نیمه ای از سرزمینی دور پیدا کرده ام¤ نیمه ای مثل خودم پرشور پیدا کرده ام¤ عکس چشمم در نگاهش می درخشد چون چراغ¤ قاب عکسی روشن و پرنور پیدا کرده ام¤ او به دنبال من آمد سالها ، پیدا که کرد¤ دید او را من شدم مأمور پیدا کرده ام¤ او هم اینجا گم شده بود از غمش در باغ فکر¤ نیمه را با یک سبد انگور پیدا کرده ام¤ حال ِ او را از من و حال منم از او بپرس¤ مثل خود او را کمی رنجور پیدا کرده ام¤ رنج با صدها گره در هجر یاری آشنا¤ این گره ها را کماکان کور پیدا کرده ام¤ آه پیدا کرده ام نیمی ز خود اما چه سود¤ چونکه دیر او را ز جایی دور پیدا کرده ام¤ شعرارسالی از: (بانوفرشته رهنما)

ادامه مطلب...

تاریخ: پنج‌شنبه 20 مهر 1391

ﺑﺎﺯ ﺍﻣﺸﺐ ﺁﺳﻤﺎﻧﻢ ﻣﺎﻫﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ¤ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﭘﻨﺎﻫﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ¤ ﭼﺮﺍ ﺍﻣﺸﺒﻢ ﺍﺯ ﺩﯾﺸﺐ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ ¤ ﺧﺸﻢ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﻟﻢ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ¤ ﮐﺎﺵ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻮﺩ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﺷﺐ ﻫﺎﯾﻢ ¤ ﻭﻟﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﻭﻍ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺭﺍﻫﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ¤ ﺩﻟﻢ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﭼﻪ ﮐﻨﺪ ﺍﻣﺸﺐ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﮔﻔﺘﻦ ﺁﻫﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ¤ ﺗﺸﻨﻪ ﺁﺏ ﺭﻭﺷﻨﺎﯾﯽ ﺍﻡ ﺍﻣﺸﺐ ﻭﻟﯽ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﭼﺎﻫﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ¤ ﭼﻨﺎﻥ ﺳﺮﺩ ﻭ ﺳﻮﺯﻧﺎﮎ ﺍﺳﺖ ﺷﺐ ﻫﺎﯾﻢ ¤ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ ﺗﻮﺍﻥ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺭﺍ ﮔﺎﻫﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ¤ ﮐﺎﺵ ﺑﺮﺳﺪ ﺻﺪﺍﯾﯽ ﺍﺯ ﺍﻭﺝ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﻓﺮﺩﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ¤ ﻣﮋﺩﻩ ﺩﻫﺪ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ ﮔﻮﺵ ﺩﻫﯿﺪ ¤ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮﺩﻥ ﺯﯾﺒﺎﺳﺖ ﻭ ﺗﺒﺎﻫﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ¤¤((این شعرمتعلق به یکی از دوستای عزیزه که درقالب نظرارسال کرده وبه اسم خودش گذاشتم))¤¤

تاریخ: پنج‌شنبه 20 مهر 1391

ﺩﻝ ﺗﻨﮕﻢ ﻭ ﺟﺰ ﺭﻭﯼ ﺧﻮﺷﺖ ﺩﺭ ﻧﻈﺮﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﺩﺭ ﮔﯿﺘﯽ ﻭ ﺍﻓﻼﮎ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺗﻮ ﻗﻤﺮﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺷﺐ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﺤﺮ ﮔﺎﻩ ﺭﺳﺎﻧﻢ ﺑﯽ ﻟﺬﺕ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺗﻮ ﺷﺐ ﺭﺍ ﺳﺤﺮﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﺷﮏ ﻣﻦ ﺟﺎﺭﯼ ﺷﺪ... ﺟﺎﯼ ﺗﻮ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮﺩ ﺟـــــــــﺎﯼ ﺗـــــــــﻮ... ﻋﮑﺲ ﺗﻮ ﺩﺭﻃﺎﻗﭽﻪﯼﮐﻮﭼﮏ ﻗﻠﺒﻢ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﺷﻌﺮ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻣﻦ ﺳﺨﺖ ﮔﺮﯾﺴﺖ ﻣﻨﻢ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺭﻭﯾﺖ ﺩﻟﻢ ﺁﯾﺪ ﺑﻪ ﺳﻮﯾﺖ ﭼﻪ ﮐﺮﺩﯼ ﺑﺎ ﺩﻝ ﻣﻦ ﮐﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺁﺭﺯﻭﯾﺖ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻋﯿﻦ ﺁﺗﺶ ﺯﯾﺮ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﮔﺎﻫﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﻣﺎﮏﯾﺩﻓﻌﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺁﺗﺶ ﻣﯿﺰﻧﺪ. . . . . ﻣﻦ ﻫﻮﺍﯼ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺩﺍﺭﻡ،ﺑﺬﺍﺭ ﺑﯽ ﻭﻗﻔﻪ ﺑﺒﺎﺭﻡ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺳﻬﻢ ﻣﻦ ﺍﯾﻨﻪ،ﻫﯿﭻ ﮔﻼﯾﻪ ﺍﯼ ﻧﺪﺍﺭﻡ. . . ﭘﺸﺖ ﺁﻥ ﭘﻨﺠﺮﻩﯼﺭﻭ ﺑﻪ ﺍﻓﻖ، ﭘﺸﺖ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩﯼﺗﺮﺩﯾﺪ ﻭ ﺧﯿﺎﻝ، ﻻﺑﻪ ﻻﯼ ﺗﻦ ﻋﺮﯾﺎﻧﯽ ﺑﯿﺪ، ﻻﺑﻪ ﻻﯼ ﺷﺎﺥ ﻭ ﺑﺮﮒ ﻫﺎﯼ ﺧﺰﺍﻥ، ﻣﻦ ﺩﺭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪﯼﺁﻧﻢ ﮐﻪ ﺗﻮﺭﺍ ﻭﻗﺖ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻣﻮ ﺑﺲ! ﻭﻗﺖِ ﺭﻓﺘﻨﺖ ﺁﺳﻤﻮﻥ ﺑﺎﺭﯾﺪ... ﻭ ﺗﻮ ﭼﻘﺪﺭ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺑﻮﺩﯼ ﻭ ﻣﻦ ﻫﻢ... ﮐﺎﺷﮑﯽ ﻣﯿﺪﻭﻧﺴﺘﯽ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻗﻄﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﺩﻟﺘﻨﮕﺖ ﻣﯿﺸﻢ... ﻋﺸﻖ، ﺍﮔﺮ ﻋﺸﻖ ﺑﺎﺷﺪ… ﻧﺎﻣﻤﮑﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﮐﻪ ﺍﯼ ﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻏﺮﻕ ﺷﻮﯼ ﻭ ﺍﻣﺎ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸﯽ! ﭼﻘﺪﺭ ﻟﺒﺎﺱ ﺳﯿﺎﻩ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﻰ ﺁﯾﺪ… ﺍﮔﺮ ﻣﯿﺪﺍﻧﺴﺘﻢ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻣﯿﻤﺮﺩﻡ… ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺘﻌﻬﺪ ﺑﻮﺩﻥ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﯾﻪ ﺣﻠﻘﻪ ﯼﻓﻠﺰﻯ ﺗﻮﻯ ﺩﺳﺘﺖ ﺑﺎﺷﻪ ﻣﻬﻢ ﺍﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺣﻠﻘﻪ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺩﻭﺭ “ﻗﻠﺒﺖ”ﺑﺎﺷﻪ… ﺩﻟﺘـﻨﮕـــــﻢ… ﻫــــــﻤـــﯿﻦ! ﻭ ﺍﯾــــــﻦ ﻧﯿــــــﺎﺯ ﺑﻪ ﻫــــﯿﭻ ﺯﺑـــﺎﻥ ﺷﺎﻋــــﺮﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﻧــــﺪﺍﺭﺩ… ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ! ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺍﺷﮏ ﺑﺮﯾﺰﻡ ﺗﺎ ﻏﺒﺎﺭ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺍﺯ ﻗﻠﺒﻢ ﺗﻤﯿﺰ ﺷﻮﺩ ﻭﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ” …ﺩﻧﯿﺎ”،”ﻭﻧﯿــــﺰ” ﺷﻮﺩ!! ﺩﻟﺘﻨــﮕﻢ ﺑــــﺮﺍﯼ ﮐﺴـــﯽ ﮐـــﻪ ﻣـــﺪﺗﻬـــﺎﺳﺖ ﺑــــﯽ ﺁﻥ ﮐـــﻪ ﺑــــــــﺎﺷﺪ ﻫـــﺮ ﻟــﺤﻈﻪ ﺯﻧــــــﺪﮔﯽ ﺍﺵ ﮐـــــﺮﺩﻩ ﺍﻡ!..… ﺩﻟﺘﻨﮓ ﮐﻪ ﻣﯽﺷﻮﯼ ﭼﺸﻢﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﺒﻨﺪ ﻣﺜﻞِیکﻋﮑﺲِ ﻓﻮﺭﯼ؛ ﻓﻮﺭﯼ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﻭ ﺍﯾﻨﮏ ﺑﺎﺭﺍﻥ… ﺑﺮ ﻟﺒﻪﯼﭘﻨﺠﺮﻩﯼﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﺪ! ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ… ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﺍﻡ ﮔﺬﺭ ﮐﻨﯽ! ﮐـﺎﺵ ﺩﻓﺘـﺮ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗــﻢ ﭼﺮﺍﻍ ﺟﺎﺩﻭ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺍﺯ ﺳـﺮِ ﺩﻟﺘﻨﮕــﯽ ﺑﻪ ﺭﻭﯾﺶ ﺩﺳﺖ ﻣﯿﮑﺸﯿﺪﻡ ﺗــﻮ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻧﺶ ﺑﺎ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﻣﻦ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯽ ﺁﻣﺪﯼ! ﮐﺎﺵ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﯾﮑﻢ ﺟﺮﺍﺕ ﺩﺍﺷﺘﻦ… ﮔﻮﺷﯽ ﺭﻭ ﺑﺮﻣﯿﺪﺍﺷﺘﻦ ﻭ ﺯﻧﮓ ﻣﯿﺰﺩﻥ ﻭ ﻣﯿﮕﻔﺘﻦ: ﺑﺒﯿﻦ ؛ ﺩﻟﻢ ﻭﺍﺳﺖ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ، ﻭﺍﺳﻪ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﯼ ﻫﻢ ﺯﻧﮓ ﻧﺰﺩﻡ… ﺩﻟﺘﻨــــــﮓ ﻧﺸــــﺪﯼ ﺑﺒﯿــــــﻨﯽ ﭼـــــﮕﻮﻧﻪ ﺧﻮﺑﺘـــــﺮﯾﻦ ﺧــــﺎﻃﺮﻩ ﻫــــــﺎ ﺑﯽ ﺭﺣــــــﻢ ﺗﺮﯾﻨــــــﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺷــــــﻮﺩ…

تاریخ: پنج‌شنبه 20 مهر 1391

ﻧﻘﺶ ﻏﺰﻝ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻦ ﻧﻘﺸﯽ ﺑﺮﺁﺏ ﺍﺳﺖ¤ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭﻓﺮﺩﺍﯾﻢ ﮐﻤﯽ ﺭﻧﮓ ﺳﺮﺍﺏ ﺍﺳﺖ¤ﻣﻦ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺗﺎ ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ¤ﻭﻗﺘﯽ ﻏﺰﻝ ﺩﺭ ﮔﯿﺮ ﺟﻔﺘﯽ ﭼﺸﻢ ﻧﺎﺏ ﺍﺳﺖ¤ﻟﻄﻔﺎ ﻣﺮﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﯿﺪ ﺍﻣﺸﺐ ﺩﻟﻢ ﻧﯿﺴﺖ¤..ﺑﺮ ﻃﺎﻕ ﺍﯾﻮﺍﻥ ﺷﻤﺎ ،ﻻﯼ ﮐﺘﺎﺏ ﺍﺳﺖ¤ﺑﺎﺭﺍﻥ! ﻣﻌﻠﻢ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ ؟؟ﺩﻓﺘﺮ ﻧﺪﺍﺭﻡ¤ﺁﻗﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ!!ﻗﻔﻞ ﺷﻌﺮﻡ ﻫﻢ ﺧﺮﺍﺏ ﺍﺳﺖ... ¤ﺑﺎ ﺗﺒﺼﺮﻩ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻣﻦ ﺭﺍ ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮﯾﺪ؟¤ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺍﻭﻝ ﺯﯾﺮﺳﻨﮓ ﺁﺳﯿﺎﺏ ﺍﺳﺖ¤ ﺳﺒﺰﯾﻨﻪﯼﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻦ ﺭﻧﮕﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ¤.. ﯾﻌﻨﯽ ﺩﻝ ﺁﺭﺍﯾﻪ ﻫﺎ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﮐﺒﺎﺏ ﺍﺳﺖ¤ ... ﺳﻄﺮﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ..ﺧﯿﺲ ﺑﺎﺭﺍﻥ¤ﺷﻌﺮﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﻭﻟﯽ ﺷﺎﯾﺪ ﺣﺒﺎﺏ ﺍﺳﺖ

تاریخ: چهارشنبه 19 مهر 1391

ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﺧﻂ ﺧﻄﯽ ﻣﺸﻖ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﻡ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻋﺮﻭﺳﮑﻢ ﻃﺒﻖ ﻣﯿﻞ ﺍﯾﻦ ﻭﺁﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﻡ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻣﺸﻖ ﻣﻦ ﺟﻨﮓ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﺟﻨﮓ ﻧﺮﻡ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ،ﻗﺴﻤﺖ ﻭ ﻗﻀﺎ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻦ ﺟﻨﮓ ﻏﺼﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ ﮔﻞ ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻦ ﯾﺎ ﻧﻔﻮﺫ ﺑﺎﺩ ﺧﺸﮏ ﻏﻢ ﺯﺩﻩ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺳﺮﺷﺖ ﻣﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻣﺸﻖ ﻣﻦ ﺟﺪﺍﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﻗﺼﻪ ﺍﺵ ﮐﻤﯽ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺳﻄﺮﻫﺎ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﺎﺯﺗﻮ ﭘﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻏﺼﻪ ﻫﺎﯼ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺍﺯ ﻫﻮﺍﯼ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ!ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪﻭ ﺳﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺟﻤﻠﻪ ﻫﺎ!ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎ!ﺑﯽ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻧﺪ ﺳﻄﺮﻫﺎﯼ ﮐﻬﻨﻪ!ﺷﺎﻋﺮﻧﺪ ﺍﯼ ﻗﻠﻢ ﭼﺮﺍ ﺗﻮ ﻧﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟؟ ﺗﺎﺏ ﺩﻝ ﺑﺮﯾﺪﻥ ﻣﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﮐﻬﻨﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ؟ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﯽ ﺍﺯ ﺳﮑﻮﺕ ﺧﻮﺩ، ﻏﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺣﺮﻓﻬﺎﯼ ﻧﺎﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﻡ ﺑﺒﯿﻦ: ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺩﻟﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﻧﺴﻮﺧﺖ ﮏﯾﮐﺮﻭﺭ ﺷﻌﺮ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺘﺶ ﻓﺮﻭﺧﺖ ﺍﯾﻦ ﻣﻦ ﻭ ﯾﺎﺩ ﻗﻠﺒﻬﺎﯼ ﯾﺦ ﺯﺩﻩ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺩﺷﺖ ﻣﺜﻞ ﺣﺲ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﺎﻝ ﺷﺼﺖ ﻭﻫﺸﺖ ﺑﺎﻍ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﻏﻢ ﻧﺸﺴﺖ ﺑﺎ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺟﻔﺖ ﺩﺳﺖ *************** ﻋﺎﺻﯽ ﺍﻡ ﺍﺯﺍﯾﻦ ﻭﺁﻥ ﺣﺮﻓﻬﺎﯼ ﻧﺎﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﻡ ﺑﺨﻮﺍﻥ ﻣﻦ..ﻓﻘﻂ..ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﻡ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ ِ ﺟﻨﮓ ﺁﺳﻤﺎﻥ......

تاریخ: چهارشنبه 19 مهر 1391