◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙
نمیدانم چه بنوسیم از سردی روزگار....
از کم محلی های انسان هایی که خود محتاج محبت اند...
از خودخواهی ها...تکبرها.....
به راستی چه باید نوشت از این همه هیاهو...؟؟؟
در دنیا این همه هیاهو وجود دارد اما بازهم دلها تنها هستند....
فقط و فقط یاد اوست که می تواند بر دلها آرامش ببخشد...
به راستی که چه دوست جادوانی ست "خدا"....
تاریخ: شنبه 06 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺩﯾﺪﻩ ﯼ ﺭﺅﯾﺎ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ¤ ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻡ، ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ¤ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺗﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺧﻄﺮ ﮐﻨﻢ!¤ ﺟﺎﻥ ﺑﺴﭙُﺮﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ...ﺍﻣﺎ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ!!¤ ﻣﻦ ﺍﻧﻌﮑﺎﺱِ ﭼﺸﻢِ ﺗﻮ ﮔﺸﺘﻢ ﺷﺒﯽ¤ ﺑﯿﺎ ﺑﺎ ﺁﯾﻨﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞِ ﻣﻦ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ!!¤ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﺮﺩﺍ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﻢ!¤ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﻣﻦ!ﺑﯿﺎ....ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ!¤ ﺩﺭ ﻓﮑﺮِ ﺁﻥ ﻧﺒﺎﺵ ﺑﻪ"ﺁﻧﺠﺎ"ﺳﻔﺮ ﮐﻨﯽ!¤ ﻗﺴﻤﺖ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ"ﺍﯾﻨﺠﺎ"ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ؟؟!¤ ﯾﻌﻘﻮﺏِ ﺷﻌﺮﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣُﺮﺩ!!¤ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩِ ﺯﻟﯿﺨﺎ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ!
تاریخ: شنبه 06 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺍﻣﺸﺐ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺟﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ¤ ﺍﻣﺸﺐ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻋﺸﻖ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ¤ ﺭﻭﯼ ﺟُﺮﻡِ ﭘﺎﮎِ ﻋﺸﻘﯽ ﺯﻭﻡ ﺷﺪ¤ ﺍﻣﺸﺐ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﻣﺤﮑﻮﻡ ﺷﺪ!¤ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ؟!ﻧﻪ...ﻫﯿﭻ ﮐَﺲ ﻣﻨﺼﻒ ﻧﻤﺎﻧﺪ!¤ ﺍﺷﮏ ﻫﺎﯼ ﺳَﺮ ﺑﻪ ﺯﯾﺮﺵ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻧﺪ¤ ﺑﺮ ﺻﻠﯿﺐِ ﻣﺮﮒ ﺣﺪّﺵ ﻣﯽ ﺯﺩﻧﺪ¤ ﺯﺧﻢ ﺑﺮ ﺩﺳﺘﺎﻥِ ﺳﺮﺩﺵ ﻣﯽ ﺯﺩﻧﺪ¤ ﻋﺎﺷﻘﯽ؟؟!ﭘﺲ ﺑﺎ ﺧﯿﺎﻝِ ﺍﻭ ﺑﺴﻮﺯ!¤ ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ ﺭﺳﻤﯽ ﺳﺖ ﺩﯾﮕﺮ، ﻟﺐ ﺑﺪﻭﺯ!¤ ﮔﻮﺵ ﮐﻦ!ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻣﺤﺒﺖ ﻣُﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ!¤ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﭼﻮﺏِ ﺣﺮﺍﺟﯽ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ!¤ ﯾﺎ ﮔُﻞِ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺭﺍ ﺳَﺮ ﻣﯽ ﺑُﺮﻧﺪ،¤ ﯾﺎ ﻗﺴﻢ ﺑﺮ ﻧﺎﻡِ ﻧﻔﺮﺕ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻧﺪ!¤ "ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ"ﺑﺒﯿﻦ!ﺑﯽ ﻣﺸﺘﺮﯼ ﺳﺖ¤ ﺭﻧﮓ ﺩﻝ ﻫﺎﺷﺎﻥ ﻫﻤﻪ ﺣﺎﮐﺴﺘﺮﯼ ﺳﺖ!¤ ﻣَﺮﺩُﻣﺶ ﺑﺎ ﺟﺒﺮ ﻋﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ!¤ ﺑﯽ ﻭﻓﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺗﺠﺎﺭﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ!¤ ﻫﯿﭻ ﮐَﺲ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﻓﮑﺮِ ﻧﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ!¤ ﻫﯿﭻ ﮐَﺲ ﺯﺍﯾﯿﺪﻩ ﯼ ﺗﻨﺒﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ!¤ ﺑﯽ ﮐَﺴﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﻟﯿﻞِ ﺩﻟﺨﻮﺷﯽ ﺳﺖ!¤ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﻫﻢ ﺗﺮﺟﻤﺎﻥِ ﺧﻮﺩ ﮐُﺸﯽ ﺳﺖ!¤ ﺩﻝ ﺑﮑَﻦ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻏﻢ ﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﺵ¤ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻟﺶ!ﺗﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺷﺎﺩ ﺑﺎﺵ¤ ﺩﻝ ﻧَﮑَﻨﺪ ﻭ ﻧﺎﻟﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ ﺑﺎﺩ ﮐﺮﺩ¤ ﯾﮏ ﻧﻔﺲ ﻧﺎﻡِ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﮐﺮﺩ:¤ ﻋﺸﻖِ ﻣﻦ!ﺍﻣﺸﺐ ﺍﻫﻮﺭﺍﯾﯽ ﺷﺪﻡ!¤ ﺣﻠﻘﻪ ﺑﺮ ﮔﺮﺩﻥ، ﺗﻤﺎﺷﺎﯾﯽ ﺷﺪﻡ!!¤ ﺟُﺮﻡِ ﺯﯾﺒﺎﯾﻢ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻣﺎﻩ ﺑﺎﺵ!¤ ﯾﻮﺳﻔﺖ ﺧﺴﺘﻪ ﺳﺖ ﺍﻣﺸﺐ...ﭼﺎﻩ ﺑﺎﺵ!
تاریخ: شنبه 06 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
تاریخ: جمعه 05 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
تاریخ: جمعه 05 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺧـــﻮﻥِ ﺩﻝ ﺧﻮﺭﺩﯾـــﻢ ﻭُ ﺩﺭ ﺷﺒﻬﺎ ﺩﻋـــﺎ ﭘﺲ ﻣـــﯽ ﺩﻫﯿـــﻢ¤ ﺩﺭ ﻏـــﺰﻝ ﻏﻠﺘﯿـــﺪﻩ ﻭُ ﺟـــﺎﻥ ﺑـــﯽ ﺻـــﺪﺍ ﭘﺲ ﻣـــﯽ ﺩﻫﯿـــﻢ¤ ﻣﺴـــﺖِ ﻏـــﻢ ﺩﺭ ﺑــﺎﻍ ﻫﺎ ﺍﻧﮕــﻮﺭ ﻣـــﯽ ﮐــﺎﺭﯾــﻢ ﻭ ُ ﺑــﺎﺯ¤ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷــﺐ ﺩﺭ ﺩﺭﺳﻤــﺎﻥ ﺫﮐـــﺮِ ﺧـــﺪﺍ ﭘــﺲ ﻣــﯽ ﺩﻫﯿــﻢ¤ ﺁﻩ ﺍﯼ ﺑﺎﺑﺎﯼ ﭘﯿـــﺮ ِ ﻣﺸﻘﻬـــﺎ ﺑـــﺎﻭﺭ ﺑﮑﻦ¤ ﺁﺏ ﻭُ ﻧـــﺎﻥ ﻭُ ﺳﯿـــﺐ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬـــﺎ ﭘـــﺲ ﻣـــﯽ ﺩﻫﯿـــﻢ!¤ "\ﻋﺸـــﻖ ﺩﺭ ﭘﺴﺘـــﻮ ﻧﻬـــﺎﻥ"\ﻭ ﺗﮑﯿـــﻪ ﻫـﺎﻣـﺎﻥ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ¤ﺷــﺎﻣﻠـــﻮ ﺧـــﻮﺍﻧـــﺪﯾـــﻢ ﻭُ ﻋﻠـــﻢ ِ ﺍﺩّﻋـــﺎ ﭘـــﺲ ﻣـــﯽ ﺩﻫﯿـــﻢ¤ ﺧﯿـــﺮﻩ ﺩﺭ ﭼﺸـــﻢ ﺧـــﺪﺍ ﻣـــﺎﻧﺪﯾـــﻢ ﻭُ ﺑـﺎ ﺣﺴـــﺮﺕ ﺑــﻪ ﺍﻭ¤ ﺁﻧﻬﻤـــﻪ ﺭﻭﯾـــﺎ ﮐـــﻪ ﺷـــﺪ ، ﺑـــﺎﺩ ﻫـــﻮﺍ ﭘـــﺲ ﻣـــﯽ ﺩﻫﯿـــﻢ!¤ ﺻـــﺪ ﮔﻨـــﺎﻩ ﺍﻣـــﺎ ﻧﮑـــﺮﺩﻩ؛ﺻـــﺪ ﺛـــﻮﺍﺏ ﺍﻣـــﺎ ﺩﺭﻭﻍ¤ ﺑـــﺎﺯ ﻣـــﺎ ﺗـــﺎﻭﺍﻥ ﺳﻨﮕـــﯿﻦ ﭼـــﻪ ﺭﺍ ﭘـــﺲ ﻣـــﯽ ﺩﻫﯿـــﻢ ؟!
تاریخ: پنجشنبه 04 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﺗﻮ ﺍﯼ ﺑﺎﺭﺍﻥ ، ﺳﺮ ﺭﺍﻫﺖ ﻧﺸﺴﺘﻢ¤ ﻟﺒﺎﻧﻢ ﺗﺸﻨﻪ ﯼ ﮐﺎﻣﺖ ، ﺯﻫﺠﺮﺍﻧﺖ ﺷﮑﺴﺘﻢ¤ ﺑﯿﺎ ﺍﺯ ﺑﻮﺳﻪ ﮐﻦ ﺳﺮﺷﺎﺭ ، ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻭﺟﻮﺩﻡ ﺭﺍ¤ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﺋﯿﻦ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ، ﺧﻤﺎﺭ ﻭ ﻣﺴﺖ ﻣﺴﺘﻢ¤ ﺯ ﻣﻬﺮﺕ ﻣﯿﺸﻮﻡ ﺳﺮﺧﻮﺵ ﺑﭙﺎﯾﺖ ﻣﯿﺰﻧﻢ ﺯﺍﻧﻮ¤ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻭﺟﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺖ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﺘﻢ ﺑﯿﺎ ﺭﺣﻤﯽ ﻧﻤﺎ ﺑﺮ ﻣﻦ¤ ، ﮐﻪ ﺯﺍﺭ ﻭ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻢ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﻭﺻﺎﻝ ﺗﻮ¤ ﺯ ﺳﺮ ﺗﺎ ﭘﺎ ﮔﺴﺴﺘﻢ ﺩﻟﻢ ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺣﺲ ﺗﻮ¤ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﻻﯾﻪ ﻫﺎﯼ ﻏﻢ¤ ﺯ ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ ﺷﮑﺴﺘﻢ¤ ﺑﯿﺎ ﺑﺎ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﭘﺮ ﮐﻦ ، ﻓﻀﺎﯼ ﺟﺴﻢ ﻭ ﺟﺎﻧﻢ ﺭﺍ ¤ﮐﻪ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻧﻔﺴﻬﺎﯾﺖ ، ﺩﻣﯽ ﺍﺯ ﻏﺼﻪ ﻣﯽ ﺭﺳﺘﻢ¤ ﺑﯿﺎ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﮐﻪ ﺍﻣﺸﺐ ﻣﺎ ﺑﺒﺎﺭﯾﻢ ﺗﺎ ﺳﺤﺮﮔﺎﻫﺎﻥ¤ﺩﻭ ﺩﺳﺘﻢ ﺳﻮﯼ ﺗﻮ ﮔﯿﺮﻡ ﺩﻫﯽ ﺩﺳﺘﺖ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻢ
تاریخ: پنجشنبه 04 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
برایت خاطراتی بر روی این دفتر سفید نوشتم
که هیچکسی نخواهد توانست چنین خاطرات شیرینی را
برای بار دوم برایت باز گوید.
چرا مرا شکستی ؟چرا؟
اشعاری برایت سرودم
که هیچ مجنونی نتوانست مهربانی و مظلومیت چهره ات را توصیف کند
چرا تنهایم گذاشتی ؟چرا؟
چهره پاک و معصومت را هزار بار بر روی ورق های باقی مانده وجودم نگاشتم
چرا این چنین کردی با من ؟چرا؟
زیباترین ستارگان آسمان را برایت چیدم.
خوشبو ترین گلهای سرخ را به پایت ریختم.
چرا این چنین شد/؟چرا؟
من که بودم؟
که هستم به کجا دارم می روم؟
تاریخ: چهارشنبه 03 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﺧﻮﻥ ﺑﻬﺎﯼ ﭼﺸﻢ ﻗﻠﺒﻢ ﻣﯽ ﺗﭙﺪ.......ﺁﻫﺴﺘﻪ ﻭ ﺁﺭﺍﻡ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﯽ ﺭﻣﻖ، ﻗﻠﺐ ﭘﺮ ﺗﭙﺶ ﻭ ﺗﭙﻨﺪﻩ ﺍﻡ ﺩﯾﮕﺮ ﺷﺎﺩ ﻧﯿﺴﺖ، ﻏﻤﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﻭﺳﻌﺖ ﯾﮏ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ، ﺑﻪ ﻭﺳﻌﺖ ﯾﮏ ﺍﻗﯿﺎﻧﻮﺱ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﯾﮕﺮﺷﯿﻄﻨﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮔﻮﯾﯽ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎﻟﻎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭِﻧﺒﻮﺩﻧﺖ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﭘﺨﺘﻪ ﮐﺮﺩﻩ...... ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ ﻋﺸﻖ ﺷﮑﺎﯾﺖ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ، ﺗﺎ ﺩﺍﺩﺳﺘﺎﻥ ﻋﺸﺎﻕ ﺧﻮﻥ ﺑﻬﺎﯼ ﻗﻠﺐ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺷﺎﺩ، ﻭﻟﯽ ﮐﻨﻮﻥ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﮕﯿﺮﺩ...... ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺸﻘﻢ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺍﺳﺖ، ﺑﻨﮕﺮﺵ،ﭼﻪ ﻧﺎﻣﯿﺪﺍﻧﻪ ﺗﻼﺷﯽ ﻧﺎﻓﺮﺟﺎﻡ ﻭﺑﯽ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺍﺯ ﺑﺮﺍﯼ ﻋﺸﻘﺖ ﺩﺍﺭﺩ... ﺁﺭﺍﻡ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺷﺪ، ﺍﯼ ﭼﺸﻢ، ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺩﮔﺮ ﺳﺤﺮ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﺩﯾﺪ... ﭘﺲ ﺧﻮﺏ ﺑﻪ ﺷﻘﺎﯾﻖ ﺧﻮﻧﺨﻮﺍﻩ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ... ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﺑﯽ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﺍﺷﮑﺎﻧﺖ ﺍﺳﺖ…
تاریخ: چهارشنبه 03 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ، ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﺑﻪ ﺧﺰﺍﻧﯽِ ﺑﺎﻏﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺩﯾﺮﻭﺯ ﺑﺎ ﻫﯿﭻ ﺩﻭ ﭼﺸﻤﯽ ﺗﻮﺍﻥِ ﺩﯾﺪﻥ ﺳﺒﺰﯼ ﺍﺵ ﺩﺭ ﺁﯾﻨﻪ ﻧﺒﻮﺩ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ،ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﺑﻪ ﺭﻭﺩﯼ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﺟﻮﺵ ﻭﺧﺮﻭﺷﺶ ﻧﻮﺍﺯﺷﮕﺮِ ﮔﻮﺷﻬﺎﯼ ﺑﻮﺩﻭﺍﻣﺮﻭﺯ ﺟﺰ ﮔﺮﯾﻪ ﯼ ﺳﻨﮕﻬﺎﯾﺶ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ،ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻣﯿﻬﻤﺎﻧﯽ ﻣﺎﻩ ﻣﯽ ﺭﻓﺘﻨﺪﻭﺗﺎ ﺳﭙﯿﺪﻩ ﺩﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﺭﻗﺺ ﻭ ﭘﺎﯾﮑﻮﺑﯽ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻨﮏ ﺩﺭ ﻏﻢ ﭘﺮﺩﻩ ﯼ ﺳﯿﺎﻩ ﺍﺑﺮﯼ ﺳﻤﺞ ﺩﺭﺑﻨﺪﻧﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ،ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﺑﻪ ﻗﻠﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﺟﻨﺒﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺮﺍﺕ ﭘﯿﻤﻮﺩﻧﺶ ﺭﺍﻩ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩ ﭼﻨﺪﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺗﻨﺶ ﺭﺍ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﺮﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ،ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﺑﻪ ﺁﺑﺸﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻠﻨﺪﯾﻬﺎ ﭼﻪ ﺑﺎ ﺷﮑﻮﻩ ﻭﭘُﺮ ﺻﻼﺑﺖ ﺭﻫﺎﯾﯽ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﺟﺸﻦ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﻗﻨﺪﯾﻠﯽ ﺍﺳﺖ ﺳﺨﺖ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﻪ ﺭﺍﻩ ﺑﺎﻻﯼ ﺭﻓﺘﻦ ﺩﺍﺭﺩﻭ ﻧﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺁﻣﺪﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ،ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﺑﻪ ﺁﺳﯿﺎﺑﯽ ﮐﻪ ﯾﮑﺪﻡ ﺍﺯ ﺗﮑﺎﭘﻮﯼ ﻧﻤﯽ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﻧﺎﻧﯽ ﮔﺮﻡ ﮐﻪ ﺩﮔﺮ ﭼﻮﻥ ﭼﺮﺥِ ﺍﺭﺍﺑﻪ ﺍﯼ ﻓﺮﺳﻮﺩﻩ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺟﺎﺩﻩ ﺍﯼ ﺗﯿﭙﺎﯼ ﺳﮕﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﺤﺒﺘﯽ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ،ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﺑﻪ ﭘﺎﻫﺎﯼ ﭘﺮ ﺍﻣﯿﺪ،ﮐﻪ ﺑﯽ ﻭﻗﻔﻪ ﺳﮑﻮﺕِ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﺐ ﺍﺯﺍﻭ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ ﺣﺎﻟﯿﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻮﯼ ﻭ ﺑَﺮﺯ ﺩﺭ ﻧﺪﯾﺪﻧﺶ ﭘﺮﺧﻮﻥ ﺍﻧﺪ ﻭﺑﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﭼﻨﮓ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ ﺑﯿﺼﺪﺍ ﺭﻭﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ،ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﺑﻪ ﻣﻮﺝِ ﺑﯽ ﺻﺪﺍﯼِ ﺷﺐ ﮐﻪ ﺻﺨﺮﻩ ﻫﺎﯼِ ﺳﺨﺖِ ﺳﻨﮕﯽ ﺑﺮ ﺗﻨﺶ ﺗﺎﺯﯾﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ،ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﺑﻪ ﻋﺼﻤﺖِ ﻋﺼﺎﯼِ ﭘﯿﺮِ ﭘﺪﺭﺑﺰﺭﮒ ﺗﮑﻪ ﭼﻮﺑﯽ ﺍﺳﺖ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺍﯾﻨﮏ ﮐﻪ ﺑﺮ ﮐﻒ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﮐﻨﯿﺰﮐﯽ ﺑﻮﺳﻪ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﻭ ﺳﺮﺧﯽ ﻟﺒﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭﯼ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ،ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﺑﻪ ﻻﺷﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﮔﺮﻣﯽ ﺧﻮﻧﺸﺎﻥ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺭﺍ ﺍﺯﺧﻮﺍﺑﯽ ﺯﻣﺴﺘﺎﻧﯽ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻃﺮﺍﻭﺕ ﺻﺒﺢ ﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ،ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ... ﺑﻪ ﺗﻮ... ﺑﻪ ﻣﺎ... ﭼﻮﻥ ﺁﻭﺍﺭ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻓﺮﻭﺭﯾﺨﺘﻪ ﺍﯼ ﺭﺍ ﻣﺎﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺑﺮﺁﺭﯾﻢ ﺷﺒﺤﯽ ﻣﺎﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻭ ﺑﻠﻌﺪ ﻣﺎﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺒﻮﺩﻧﯽ ﺍﺯﻟﯽ ﻏﺴﻞ ﺩﻫﺪ ﮔﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﯾﻢ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﻭ ﻫﯿﭻ ﺟﺎ... ﺣﺘﯽ ﭼﻮﻥ ﺳﺎﯾﻪ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﺑﺮ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺍﻣﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ،ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﮐﻪ ﺩﯾﺮﯼ ﻧﭙﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﺻﺒﺤﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﺷﺐ ﺑﯽ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﻭ ﺁﺭﺍﻡ ﺷﺒﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﺗﯿﺮﻩ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺩﺭ ﭘﺎﯾﺎﻥ، ﺩﺭ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ،ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ...
تاریخ: چهارشنبه 03 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
