ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮ ﻗﺪﻣﮕﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﭘﺎﺷﻢ ﻧﮕﺎﻩ¤ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻡ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﻭ ﻣﯽ ﮐﺎﺭﻡ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﺶ ﺑﺬﺭِ ﺁﻩ ¤ ﺗﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﯿﺮﺍﻫﻨﺖ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ ﺑﻮﯾﯽ ﺑﺸﻨﻮﻡ ¤ ﻣﯽ ﮐﺸﻢ ﺍﺯ ﻋﻤﻖِ ﺧﻮﺩ ﺩﻡ، ﻣﯽ ﺯﻧﻢ ﺑﺮ ﻓﺮﻕِ ﻣﺎﻩ¤ ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺯ ﺩﻡِ ﻋﯿﺴﯽ ﻣﺴﯿﺢ ¤ ﮐُﺸﺘﻪ ﻫﺎ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﮐﺸﯿﺪﻡ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩِ ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻩ ¤ ﺭﻭﯼ ﺷﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﻏﻢ ﺩﻭﺭﯼ، ﺷﺪﻡ ﻫﻤﺮﻧﮓِ ﺩﺭﺩ¤ ﮐﻨﺪﻡ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺷﺎﻧﻪﯼﻭﯾﺮﺍﻧﻪ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺑﻪ ﭼﺎﻩ ¤ ﯾﺎﻓﺘﻢ ﺍﺯ ﻗﻌﺮ ﭼﺎﻫﻢ ﯾﻮﺳﻔﯽ ﮔﻤﮕﺸﺘﻪ ﺭﺍ ¤ ﮔﻢ ﺷﺪﻡ ﺩﺭ ﻗﻌﺮِ ﻇﻠﻤﺖ، ﺑﺎﺯ ﻣﺎﻧﺪﻡ ﻣﻦ ﺯِ ﺭﺍﻩ¤ ﺑﻮﯼ ﺁﻥ ﭘﯿﺮﺍﻫﻨﺖ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺟﻮﯾﻢ ﮐﻨﻮﻥ ¤ ﺗﺎ ﻧﯿﺎﯾﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﻢ ﻧﯿﮏ ﺧﻮﺍﻩ »ﺑﻬﻨﺎﺯ ﻣﻮﺳﻮﯾﺎﻥ« 
تاریخ: دوشنبه 24 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید