ﻣﻦ ﻭﺍﯾﻦ ﺭﺍﺯ ﭘﻨﻬﺎﻧﯽ، ﻣﻦ
ﻭﺍﯾﻦ ﻗﻠﺐ
ﻃﻮﻓﺎﻧﯽ....ﺭﻫﺎﯾﻢ ﮐﻦ ﺍﺯﺍﯾﻦ ﺭﺧﻮﺕ
ﺩﺭﺍﯾﻦ ﺷﺐ ﻫﺎﯼ ﻃﻮﻻﻧﯽ
ﺩﻟﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ، ﺍﺳﯿﺮ ﺷﻤﻊ
ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ...........ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﭼﻬﺮﻩﯼ
ﮔﻞ ﻫﺎﯼ ﺻﺤﺮﺍﯾﯽ ﮔﺪﺍﺯﺍﻧﯽ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﻗﻠﺒﻢ ﺷﺒﯿﻪ ﺷﻌﻠﻪ ﻣﯽ
ﻟﺮﺯﺩ...........ﮐﻢ ﺁﻭﺭﺩﻡ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﭘﯿﺶ
ﺩﺳﺘﺎﻧﺖ، ﺗﻮ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ
ﻧﮕﻮ ﺍﯾﻦ ﺣﺲ ﻧﻤﯽ ﭘﺎﯾﺪ، ﻧﮕﻮ ﻣﻦ ﺭﺍ
ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﯽ......ﮐﻪ ﻫﺮ ﺷﺐ ﺷﻌﺮ ﻣﯽ
ﺭﻗﺼﻢ ﺑﻪ ﺿﺮﺏِ ﺍﺑﺮ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ
ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ،
ﺧﻮﺏِ ﻣﻦ.........ﻭ ﺁﻏﻮﺷﻢ...ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮ،
ﺗﻬﯽ، ﺩﺭﺣﺎﻝ ﻭﯾﺮﺍﻧﯽ
تاریخ: چهارشنبه 12 مهر 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید