ﺩﯾﮕﺮ ﮐﻼﻣﯽ ﺩﺭ ﻣﻦ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ
ﻭﺷﻮﻗﯽﺩﺭﭼﺸﻤﺎﻧﻢﺧﺎﻧﻪﻧﻤﯽ
ﮐﻨﺪ،
...
ﭼﻪ ﺁﺳﺎﻥ ﺍﺳﺖ،
ﺑﻪﯾﻐﻤﺎ ﺑﺮﺩﻥﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺮﻣﺶ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻣﻦ ﺳﺨﺖ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ!
ﻭ ﺗﻠﺦ ﺩﺭ ﻫﻢ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺍﻡ
....
ﭼﻪ ﺁﺳﺎﻥ، ﺁﺗﺶ ﺍﺷﺘﯿﺎﻕ ﺩﺭﻭﻧﻢ،
ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﺷﻌﻠﻪ ﺍﯼ
ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺍﯼ
ﻓﺮﯾﺎﺩﯼ،
ﺩﺭﺩﻝﮐﻮﻩِﻧﺎﭘﯿﺪﺍﯼِﺑﯽﮐﺴﯽ ﻫﺎﯾﻢ
ﺧﻔﺖﻭﺧﺴﺘﻪﻭﺩﺭﺧﻮﺍﺏﻓﺮﻭ
ﺭﻓﺘﻪ،
ﺑﻠﻮﺭﯼ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﺳﺎﺧﺖ،
ﺑﻠﻮﺭﯼِ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﭼﻮﻥ،
ﭼﺸﻤﺎﻥِ ﻣُﺮﺩﻩ ﻣﺎﻫﯽ ﺑﺮ ﺁﺏ!
...
ﭼﻪ ﺁﺳﺎﻥ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺷﺪﻡ!
ﺩﺭ ﻫﺎﯼ ﻭ ﻫﻮﯼ ﻣﺤﺒﺖ ﻫﺎ،
ﺳﺎﺯ ﻧﺎﮐﻮﮎ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺍﯼ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻏﻢ ﻣﯽ ﻧﻮﺍﺯﺩ!
...
ﭼﻪ ﺁﺳﺎﻥ ﺍﺳﺖ،
ﻟﮕﺪﺯﺩﻥﺑﻪﺟﺎﯼﺟﺎﯼﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﻨﺪ ﺑﻨﺪ ﻭﺟﻮﺩﺵ
ﺩﺭﺍﺳﺎﺭﺗﯽﺗﻠﺦ،ﺳﺎﺯﻣﺤﺒﺖﻣﯽ
ﻧﻮﺍﺯﺩ!
تاریخ: چهارشنبه 29 شهریور 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید