ﺑﻪﮐﺎﺭﻫﺎﯼﺧﺎﻧﻪﻣﯿﺮﺳﻢ،ﺗﺎﻣﺎﺩﺭﻡ ﺁﺧﺮﯾﻦﺭﺟﻬﺎﯼﻗﺎﻟﯽﺭﺍﮐﻪﯾﮏﺳﺎﻝ ﭘﯿﺶﺷﺮﻭﻉﮐﺮﺩﻩﺑﻮﺩﮔﺮﻩﺑﺰﻧﺪﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩﺑﻮﯼﻧﺎﻥﺗﻨﻮﺭﯼﻓﻀﺎﯼﺧﺎﻧﻪﺭﺍ ﭘﺮﮐﻨﺪﻭﻣﻦﺑﯽﻭﺍﻫﻤﻪﺍﺯﻣﻘﺎﺑﻞﺑﻘﺎﻝ ﻣﺤﻞﺭﺩﺷﻮﻡ ﻭﺳﺮﻡﺭﺍ ﺑﻠﻨﺪﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪﺗﺎﺳﺎﻋﺘﯽﺩﯾﮕﺮﭘﻮﻝﮐﯿﺴﻪﯼﺁﺭﺩ ﺳﺎﻝﻗﺒﻞﺭﺍﭘﺮﺩﺍﺧﺖﺧﻮﺍﻫﻢﮐﺮﺩ...ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎﺑﻪﻧﺰﺩﺩﻭﺭﻩﮔﺮﺩﯼﻣﯽﺭﻭﻡﮐﻪ ﻫﺮﺭﻭﺯ ﺑﺎ ﻭﺍﻧﺖﻗﺮﺍﺿﻪ ﺍﺵ ﺑﺴﺎﻁ ﭘﻬﻦ ﻣﯿﮑﻨﺪﻭﺁﻥﺭﻭﺳﺮﯼﺻﻮﺭﺗﯽﺭﻧﮕﯽﺭﺍ ﮐﻪﺧﻮﺍﻫﺮﮐﻮﭼﮑﻢﺩﻭﺳﺖﺩﺍﺷﺖ ﻭﺭﺍﻧﺪﺍﺯﻣﯿﮑﻨﻢﻭﺍﺯﻓﺮﻭﺷﻨﺪﻩﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢﺁﻧﺮﺍﺑﭙﯿﭽﺪﻭﻧﮕﻪﺩﺍﺭﺩ.ﮐﻪﺑﯽ ﺩﺭﻧﮓ ﺑﺎ ﭘﻮﻝ ﺑﺮﺧﻮﺍﻫﻢ ﮔﺸﺖ. ﺑﺮﺗﭙﻪ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮ ، ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖ ﺭﺍ ﻧﻈﺎﺭﻩﻣﯽﮐﻨﻢ،ﺩﻻﻝﻗﺎﻟﯽﺍﺯﺩﻭﺭ ﻧﻤﺎﯾﺎﻥﻣﯽﺷﻮﺩﻭﻣﻦﺩﺭﺗﺐﻭﺗﺎﺏ ﺍﯾﻨﮑﻪﭼﻘﺪﺭ ﭼﺎﻧﻪ ﺧﻮﺍﻫﻢﺯﺩ ﺗﺎ ﺩﺳﺘﺮﻧﺞ ﯾﮏ ﺳﺎﻝ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺑﻪ ﻣﻔﺖ ﺗﺎﺭﺍﺝ ﻧﺸﻮﺩ.. ﺷﺐﺑﻪﺧﺎﻧﻪﻣﯽﺁﯾﻢ،ﺻﺪﺍﯼﺳﺮﻓﻪﯼ ﻣﺎﺩﺭﺍﻣﺎﻧﺶﺭﺍﺑﺮﯾﺪﻩﻭﻣﻦﺭﻭﯼﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻡﮐﻪﺑﮕﻮﯾﻢﺩﯾﮕﺮﻋﻄﺎﺭﯼﻣﺤﻞ ﺑﻪ ﻧﺴﯿﻪﺩﺍﺭﻭ ﻧﻤﯿﺪﻫﺪ ﻭﻧﻪ ﺁﺭﺩﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺎﻥ ﭘﺨﺘﻦﺧﺮﯾﺪﻡﻭﻧﻪﺁﺫﻭﻗﻪﺍﯼ،ﻭﺑﺎﯾﺪ ﻫﻨﻮﺯﺧﻮﺍﻫﺮﻡﺭﻭﺳﺮﯼ ﭘﺎﺭﻩﯼ ﭘﺎﺭﺳﺎﻝ ﺭﺍﺳﺮﮐﻨﺪﮐﻪﭘﻮﻝﻗﺎﻟﯽﺭﺍﺩﺭﺳﺖﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺟﯿﺐ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺳﻮﺭﺍﺥ ﺍﺳﺖ...
تاریخ: پنجشنبه 25 آبان 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید