ﺗﮑﯿﺪﻩ ﺍﻡ ﭼﻮﻥ ﻧﻬﺎﻟﯽ ﺩﺭ ﺧﺰﺍﻥ ﻟَﺨﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﺭﺩ ، ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺟﻮﺍﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﯾﺦ ﺯﺩﻩﯼ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺩَﻟَﻤﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺩﻟﺪﺍﺩﮔﯽ ، ﺑﺮﺳﻨﮕﻔﺮﺵ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽِ ﺩﻝ، ﺳُﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻧﺪ ﻭﺳﺮﺍﺯﯾﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﺗﻼﻕ ﺟﺪﺍﯾﯽ... ﻣﻦ!ﺷﻬﺮ ﻣﺘﺮﻭﮎ ﻭ ﻃﻠﺴﻢ ﺷﺪﻩﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺍﻡ ﺩﺭ ﻗﻌﺮ ﺩﺭﻩﯼﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ ﺑﯽ ﮔﺪﺍﺭ ﻭ ﺗﺎﺭﯾﮏ... ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯼ ﺳﻨﮕﯽ ﻭ ﺯﻣﺨﺖ ﺗﻘﺪﯾﺮ، ﺍﺯ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺳﻮﺕ ﻭﮐﻮﺭِ ﺩﻟﻢ ، ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺳﺎﺭﺕ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﭘﺸﺖ ﮐﻮﻫﺴﺎﺭ ﺑﻠﻨﺪِ ﻏﻢ ﻭ ﻣﺎﺗﻢ ﺳﺎﻟﯿﺎﻧﻢ ﺑﯽ ﺗﻮ ﮔﺬﺷﺖ.... ﻭ ﻫﻨﻮﺯ.... ﮐﻬﻨﻪ ﮐﺘﺎﺏ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺎﻧﺪ ﺩﯾﮕﺮ، ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﯾﺎﺭﯼ ﺍﻡ ﻧﻤﯽ ﺁﯾﻨﺪ

تاریخ: پنج‌شنبه 06 مهر 1391