دهـکــده ادبـیــات پـاســارگــاد
به وبلاگ خودتون خوش آمدید امیدوارم لحظات خوبی را سپری کنید
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪﺑﻪﺍﺳﺎﺭﺕﻧﮕﺎﻩﺗﻮﺩﻝ ﺧﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ؛ ﺑﻪﺍﯾﻦ ﺍﻣﯿﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ ﮐﻮﭼﮏ ﻗﻠﺒﻢ ﺑﮕﻨﺠﯽ؛ ﺑﺮ ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﻢ ﺑﺘﺎﺑﯽ؛ ﺷﻤﻊ ﻭﺟﻮﺩﻡ ﺷﻮﯼ؛ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪﯼﺧﯿﺎﻟﻢ ﮔﺮﺩﯼ . . . ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ ﺻﺪﺍﯾﺖ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ ﺑﯽ ﺗﺎﺏ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ؛ ﺍﻣﺎ ﺗﻮ! ﻧﺮﻡ ﻭ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﮔﺮﯾﺰﯼ ﺍﺯ ﻗﻠﺒﻢ ﺍﺯ ﺳﺎﯾﻪ ﺳﺎﺭ ﻭﺟﻮﺩﻡ . . ﻣﺮﻭ، ﮐﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺩﺭﻭﻧﻢ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮ ﭘﯿﺮﺯﻥﺳﺎﻟﺨﻮﺭﺩﻩﯼﻣﺨﻤﻮﺭﯼﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﺎﯾﻪﯼﻧﮕﺎﻫﺶ ﻫﻢ ﺑﯽ ﺗﻮ ﮔﺮﯾﺰﺍﻥ ﺍﺳﺖ! . . ﺑﯿﺎ، ﻧﺮﻡ ﻭ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﮐﻮﺩﮎﺩﺭﻭﻧﻢﺭﺍﺑﺎﻟﺒﺨﻨﺪِﻧﮕﺎﻫﺖ ﻣﻌﻨﺎ ﺑﺨﺶ!



تاریخ: چهارشنبه 29 شهریور 1391
ارسال توسط pasargadn7

💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران