ﻧﮕﻪ ﺑﺮ»ﺳﺎﻕ«ﺗﻮ ﻣﯽ ﻟﻐﺰﺩ ﺍﯼ ﻣﺎﻩ!
ﮐﺴﯽ ﺳﺎﻗﯽ ﺑﺪﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺪﯾﺪﻩ
ﻟﻄﺎﻓﺖ ﻣﯿﭽﮑﺪ ﺍﺯ ﭘﺮﺗﻮ ﺁﻥ
ﭼﻮ»ﻣﻬﺘﺎﺑﯽ«ﮐﻪ ﺑﺮ»ﻣﺮﻣﺮ«ﺩﻣﯿﺪﻩ
♥
ﺩﻭ ﺭﺷﺘﻪ»ﻧﻮﺭ«ﺍﺯ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺧﻮﺵ ﺗﺮ–
ﺩﻣﯿﺪ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ»ﺍﺑﺮ«ﺩﺍﻣﻦ ﺗﻮ
ﻋﻄﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺗﯿﺰﺗﺮ ﮐﺮﺩ
ﺩﻭ ﺟﻮﯼ ﻧﻮﺭ، ﺩﺭ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﺗﻮ
♥
ﻧﮕﺎﻫﻢ ﮔﺮﺩﺷﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ»ﺳﺎﻕ«
ﺩﺭ ﺁﻥ، ﮔﺎﻫﯽ ﻓﺮﺍﺯ ﻭ ﮔﻪ ﻓﺮﻭﺩ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﻕ ﺧﯿﺎﻝ ﺍﻧﮕﯿﺰ ﻭ ﭘﺮﻧﻮﺭ
ﺻﻔﺎﯼ»ﻣﺎﻫﺘﺎﺏ«ﻭ ﻟﻄﻒ»ﺭﻭﺩ«ﺍﺳﺖ
♥
ﭼﻨﯿﻦ ﺳﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺁﻓﺮﯾﻨﺪ
ﻧﺪﯾﺪﻩ، ﺩﯾﺪﻩﯼﻣﺮﻣﺮ ﺗﺮﺍﺷﺎﻥ
ﺩﻭ ﺯﺍﻧﻮﯾﺖ ﺩﻭ»ﯾﺎﻗﻮﺕ«ﻟﻄﯿﻒ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﻝ ﺑﺮﺩ ﺍﺯ ﮐﻒ ﮔﻮﻫﺮﺗﺮﺍﺷﺎﻥ
♥
ﻣﭙﻮﺷﺎﻥ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﭘﺮ ﻧﯿﺎﺯﻡ
ﺩﻭ ﺳﺎﻕ ﺭﻭﺷﻦ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﻭﺵ ﺭﺍ
ﻋﻄﺸﻨﺎﮐﻢ ﻋﻄﺸﻨﺎﮎ ﺩﻭ ﺳﺎﻗﺖ
ﺑﯿﺎ ﺳﺎﻗﯽ ﺷﻮ ﻭ ﺑﻨﺸﺎﻥ ﻋﻄﺶ ﺭﺍ.
ﻣﻬﺪﯼ ﺳﻬﯿﻠﯽ
تاریخ: یکشنبه 29 مرداد 1391
ارسال توسط pasargadn7
آخرین مطالب
